Dinsdaggroep 19-11-2013

Dinsdag wandeltocht rondje Munnikeburen 19 november 2013.
Vandaag heeft Wim een tocht voorgelopen vanuit Munnikeburen. Hij heeft er nog al wat werk van gehad, omdat hij door de storm, het vele water, enz. de route een paar keer heeft moeten aanpassen. Bovendien moest er op de valreep nog uitgeweken worden naar een andere lunchlokatie, omdat de eigenaresse plotseling in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Maar……het is gelukt! We beginnen met een kop koffie in de kantine van een groot sportcomplex ’t Polderhuus, iets buiten Munnikeburen. Hoewel het er eerst op leek, dat de groep niet al te groot zou zijn, hebben er zich uiteindelijk toch 24 aangemeld. Vanaf de start een klein stukje doorgaande weg en dan meteen het voetpad op. Een lang pad, dat achter Munnikeburen langs loopt. Aan het eind op de T-kruising gaan we rechtsaf en vervolgen het pad. ’s Middags zullen we hier linksaf slaan. Het is een prachtig pad, waar veel huizen, huisjes aan staan. De een mooier dan de ander. Sommige in vervallen staat. Ook boerderijen, nu ingericht als kampeergelegenheid met kanoverhuur, want het is hier een waterrijk gebied. We komen langs de natuurtuin “De Ooievaar”, waar van alles op het erf ligt uitgestald. Aan het pad zelf een bord met een mooi gedicht van Nynke Laverman, de bekende Friese zangeres. We komen uit bij de klokkenstoel (begraafplaats van Spanga) en komen uiteindelijk in het dorp zelf uit. Bekend van de uitvoering van opera’s in de zomer en het ooievaarsstation, dat al 25 jaar bestaat.

 

Overal zie je trouwens veel ooievaarsnesten, boven op hoog afgezaagde boomstammen, maar ook op oude telefoonpalen. Bij sommigen zitten de witte potjes er nog aan! In het dorp wisselen prachtige huizen en kleine vervallen huisjes elkaar af. Na het dorp steken we de Pieter Stuyvesantweg over en gaan het natuurgebied “De Rottige Meente” in. De paden zijn behoorlijk drassig, maar het is goed te doen. De spiegelingen van bomen en planten in het water zijn prachtig. Op een enkel klein miezerig buitje na, houden we het ondanks de slechte weersvoorspelling droog!! Wat hebben we toch vaak geluk op de dinsdag loopdag!! We passeren nog een watermolentje en komen uiteindelijk weer op de verharde weg uit. Over het Ale Bakkers Broggien, waar een visser z’n hengel heeft uitgegooid. Vanaf de brug prachtig uitzicht over land en water. In de verte ganzen, die ik tòch nog kan fotograferen. Al vrij snel zijn we dan weer terug op de startlokatie, waar ons heerlijke soep wacht. En… voor de liefhebbers zelfs voor een broodje kroket is gezorgd. In ieder geval laten we het ons goed smaken en kunnen er weer tegenaan.
We lopen weer even hetzelfde stukje als vanmorgen, maar gaan dan de andere kant op. Zien op een erf prachtige kippen en allemaal holen, gegraven door rondlopende konijnen. Nu gaan we de Veenpolder (Rottige Meente) in. Er is veel te zien, o.a. een zwarte zwaan en een heel mooi getekende mandarijneend. De spiegelingen in het water van wolken, bomen, riet is magnifiek te noemen. Een kleine watermolen om de stand van het water in dit gebied op peil te houden. In de verte donkere luchten, waardoor het door de zon beschenen goudgeel gekleurde riet prachtig afsteekt. In de verte torent hoog in een boom een roofvogel en het is hier zó stil…..En dàn even verderop…….wàt een verrassing. Daar zijn opeens Karst Berkenbosch ( bekende Stellingwerver schrijver) en Kim Linze, eigenaresse van Hotel Lunia in Oldeberkoop. Zij zijn bezig een nieuwe tocht voor te bereiden. Afgelopen zomer heb ik
vanuit hotel Lunia met hen meegelopen tijdens de mooie Friese Waterlinietocht. Harstikke leuk, dat ze nu weer iets voor volgend jaar aan het voorbereiden zijn. Even later zien we in de verte al een molen opdoemen. Komen eerst over de Scheenesluis en bereiken zo het terrein, waar we molen De Rietvink gaan bezichtigen. De molen is 10 jaar geleden gekocht door het echtpaar van der Mark en helemaal gerestaureerd, want de molen had 50 jaar stilgestaan, dus…….dan moet er heel wat gebeuren om hem weer draaiende te krijgen. Mevrouw van der Mark vertelt over de geschiedenis van de molen en allerlei wetenswaardigheden. Héél interessant en boeiend! Ze wonen niet in de molen, zoals vroeger met molenaars het geval was, maar in een grote tjalk, die bij de molen ligt. Ook hebben ze natuurlijk een cursus moeten volgen om molenaar te kunnen worden. Het is wel duidelijk, dat daar heel veel bij komt kijken en je goed moet weten wat je precies allemaal moet doen. Naast het moderne elektrische gemaal, dat een eindje verderop staat, doet de molen dus nog steeds dienst. Hoewel we nog lang niet uitgekeken zijn, gaat de tijd door en moeten we weer verder. Het is nu een stuk kouder en we stappen flink door. Een onttakelde Amerikaanse windmotor wacht op herstel. De familie van der Mark heeft deze ook gekocht en zal dus op den duur ook gerestaureerd worden. Geweldig, dat er mensen zijn, die dit aandurven en ook aankunnen. Via een mooi pad komen we weer terug in het Polderhuus, waar we nog even nazitten en wat drinken voor we naar huis gaan. Onderweg naar huis word ik nog getracteerd op schitterende wolkenluchten door de ondergaande zon. Dus, auto aan de kant, camera tevoorschijn gehaald en foto’s maken. Een eindje verder rijden en…. weer een foto. Prachtig einde van een heel mooie dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code