Nijmeegse Vierdaagse Dag 2. 22 juli 2015.

 

 

De tweede dag hetzelfde ritueel. Vijf uur op, naar de bus lopen en dan naar Nijmegen. Eerst weer even poolshoogte nemen bij de barometer, dan naar één van de startpoorten. Zie altijd een beetje op tegen deze dag. Ik vind het de zwaarste van de 4 dagen. Dit jaar dus niet met Iebele koffie drinken in de Weezenhof, waar we anders altijd logeren. Hoewel het nu ook anders is geworden vanwege de routewijziging. Toch zie ik dezelfde mensen, die nu het koffiegebeuren hebben verplaatst naar de berm van de grote weg, waar we nu lopen. Dus hier maar weer even een bakkie gedaan en toen weer door. Langs de eierboerderij het viaduct over de snelweg over met weer het gebruikelijke getoeter en gezwaai (altijd harstikke leuk!) en dan wordt ineens mijn naam geroepen. Staat Ton, man van m’n nichtje in de berm en Margriet met de beide kleinkinderen op het middenstuk van de weg. Wàt een verrassing!!!! Anders zijn ze er nooit en zitten wij in hun huis, maar nú komen ze me even aanmoedigen!!!! Helaas heb ik al koffie gehad, dus ga ik weer verder. In het weiland naast het brede zandpad staat een muur van geluidsboxen opgesteld, die de nodige decibels de lucht in “blazen”. Eerder was hier altijd een groot militair rustpunt, maar dat is wegbezuinigd. Door de Overasseltsevennen op naar Alverna, waar we altijd heel hartelijk welkom worden geheten door de muzikanten op de grote poort. Dan ben je zó in Wychen, waar het legioen wandelaars zich al feestvierend en zingend doorheen perst!!!  Bij Valburg even aansteken bij Eric en Carla, waar we een heerlijke pannenkoek krijgen (al of niet met spek). Treffen hier weer wandelvrienden en -vriendinnen en rusten even lekker uit. Komen hierna nog op de foto bij de Vierdaagsefotograaf Modern en bereiken Beuningen. Het is inmiddels best wel warm geworden. Buiten de bebouwde kom vang je wel een zuchtje wind, maar zodra je een dorp binnenloopt stijgt de temperatuur behoorlijk. Ook in Weurt en Beuningen hebben de bewoners van de straten waar we door lopen er een groot feest van gemaakt. Bovendien is het vandaag “Roze Woensdag” en is roze dus ook de kleur, die zowel bij de lopers als bij het publiek vandaag domineert. De prachtigste creaties zijn te zien en de ene uitdossing is nog fraaier dan de andere. Eenmaal in Nijmegen aangekomen, barst het feest helemaal los. In de Hertogstraat, maar ook op de Waalkade is het een en al uitbundigheid! De terrassen zitten vol en de horeca doet goede zaken!!! Nog even een klimmetje naar boven en we lopen naar de Wedren. Gelukkig op tijd binnen! Nog even wat drinken en dan naar de bus, die me weer naar de camping brengt. Volgens mijn GPS-horloge hebben we vandaag, maar gisteren ook 35 km. gelopen i.p.v. 30. Dat is dus een uur langer lopen!!!! Dan is het toch wel erg sneu, dat exact om 5 uur de apparaten worden uitgeschakeld en er niet meer gescand wordt!!! Ging in het verleden toch wel een beetje soepeler.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code