Nijmeegse Vierdaagse Dag 3. 23 juli 2015.

 

 

Al weer de 3e dag. Wat gaat het toch vlug. Ook nu weer zo rond half 8 gestart. Dit vind ik altijd één van de mooiste dagen van de Vierdaagse. Erg mooie route! Ook nu weer de stad door. Niet koffie gedronken in de Weezenhof, maar even verderop bij de eierboerderij, waar het enorm druk is. Uiteindelijk vind ik na een poosje nog een plekje op een stapel palets. Ja, over het gedrag van sommige wandelaars zullen we het maar niet hebben. Ik zeg dan ook maar: erger je niet, maar verwonder je slechts!!!!!! Via St. Walrick door een prachtig natuurgebied naar Malden. Grote trekpleister, niet alleen voor mij, maar voor vele wandelaars (elk jaar meer!!!) is de aardbeienboerderij. Wat is het hier in de loop der jaren ook steeds meer uitgebreid. Niet alleen in de voortuin zitplaatsen, maar rond de hele boerderij. Mocht een blik werpen in de keuken en nog een paar vertrekken. Overal koffiepotten, containers, die weer gevuld worden en een voortdurend programma van koffie zetten, aardbeien snijden en op de beschuiten doen. Ongelooflijk! Ik zou wel eens willen weten hòeveel kilo’s aardbeien en aantallen beschuiten er op deze dag door gaan. Het moet gigantisch zijn. Om over de koffie nog maar te zwijgen. In ieder geval is het weer heerlijk en kan ik er weer tegenaan. Dan ben je ook zo in Mook en daar is het ook altijd feest. Nu gaat het serieuze werk beginnen! De eerste helling (trouwens tevens ook de laatste) is een lange, slopende. De eerste keer, dat ik de Vierdaagse liep, dacht ik dus, dat er nòg 6 van zulke hellingen zouden komen. Niet dus! De rest is mijns inziens heel goed te doen! Ging ik eerst altijd na deze helling aan de soep in ’t Zwaantje, nu loop ik door, want ga op de Zevenheuvelenweg aansteken bij de inmiddels wel bekende tent. Daar word ik onthaald op een broodje knakworst. Lekker. Even gezeten, niet veel bekenden gezien, dus verder gelopen Berg en Dal in. Ook hier weer een groot feest Dan duurt het niet lang of je komt Nijmegen binnen.Eerst een straat in het wit: publiek in witte kleding, witte ballonnen boven de straat, enz. Gevolgd door een straat in het rood. Ook hier feestelijk in het rood uitgedost publiek, dat ons harstochtelijk toejuicht. Je krijgt er als het ware vleugels van, zodat je geen pijntjes meer voelt. Hetzelfde weer bij de finish op de Wedren. Omdat ik m’n wandelvrienden en -vriendinnen niet zie, ga ik naar de bus en ben een keer een uur eerder thuis, wat natuurlijk voor Iebele heel leuk is! Douchen, eten en…….niet te laat naar bed. Nog één dag………

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code