Loopclubje Wiebe 16 september 2015

 

 

Loopclubje Wiebe 16 september 2015.

Hoewel de weersverwachting niet veel goeds voorspelt, is er tòch een behoorlijke opkomst vanmiddag. Zeventien personen, die zich dus niet door het weer laten weerhouden om even een rondje te gaan lopen. Ook nu starten we weer vanaf de boerderij en staat ons “ergens” iets leuks te wachten. We lopen, gehuld in plastic, paraplu op de Lykwei uit en steken de drukke, provinciale weg over. De Luts ligt er maar wat troosteloos bij. Wàt een verschil met een paar weken geleden. De Sminkewei, altijd al vrij donker door de rijen beukenbomen, is nu nòg donkerder dan anders en het bord: “ontsteek uw lichten” is dan ook bepaald geen overbodige waarschuwing. Even verderop aan weerskanten van de Sminkefeart tussen het groen een persoon onder een paraplu. Denk ik eerst, dat er lui zitten te vissen, zie ik terwijl ik er naar toe loop, dat het hier geen vissers betreft, maar leerlingen van een school uit Bolsward, die vandaag een survivaltocht hebben en met een primitief, houten vlotje de vaart over moeten zien te komen en dan natuurlijk liefst een beetje droog!!! We hebben jammer genoeg geen “vlotvaarders”  gezien!

Inmiddels is de groep al een eind vooruit. Tòch wil ik ook nog even een paddestoel op de foto zetten en de golfers op de golfbaan, die zich ook niet door het weer laten weerhouden om een balletje te slaan. Prachtig groen en glad “geschoren” ligt de golfbaan er bij. Een eindje verder gaan we het fietspad op, dat door het Lyklamabos voert. Even kan de paraplu opgeborgen worden, hoewel er nog behoorlijk wat water van de bomen drupt. Al slingerend door het bos volgen we het fietspad niet helemaal tot het eind, maar gaan de Jeneverdyk op. Een mooi pad met aan de ene kant bos, aan de andere kant een maisveld. We komen dan uit op De Bouwen en slaan even later het pad in naar Nijemirdum. Nog steeds hebben we geen idee waar de tocht vanmiddag naar toe gaat. Ook de mooie tuin van Roelof Veenstra lopen we voorbij en komen even later bij een woonhuis, waar we kennelijk worden verwacht. De koffie en thee staat n.l. al klaar, evenals een schaal met cake. We ontdoen ons van de natte plunje en de vieze schoenen en zoeken een plekje om te zitten. Onder het genot van de koffie en de thee vertelt de bewoner Jeroen Alders over zijn grote hobby: het houden van bijen. In het midden van de kamer een bijenkast, die uit gedeelten bestaat, compleet met de honingraten. Jaren geleden begonnen  als hulpje van een imker en daardoor zó enthousiast geworden, dat hij nu al jaren zelf imker is. Wat komt er enorm veel bij kijken en wàt een arbeidsintensief werk om uiteindelijk de honing te verkrijgen en in potten te doen, klaar voor de verkoop. Het was een heel interessant en boeiend verhaal wat Jeroen vertelde. Mij is in ieder geval duidelijk geworden, dat het nauw luistert om goed met de bijenvolken om te gaan, precies te weten wanneer je een volk wat te groot is geworden, gaat splitsen en zorgt dat dat andere volk weer een koningin krijgt, enz. Het voert te ver om hier een les “bijenhouden” te schrijven.

Hoewel we hier reuze gezellig zitten, tikt de klok door. Jeroen wordt door Wiebe bedankt voor de gastvrijheid en het interessante verhaal. En dan hijsen we ons weer in de natte kleren, trekken de schoenen weer aan en gaan op weg terug. Het laatste stuk gaan de hemelsluizen nog weer even open en in de stromende regen komen we terug bij de boerderij.  We hebben weer een leuke, leerzame middag gehad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code