Loopclubje Wiebe rondje Molkwerum (Molkwar) 30 december 2015.

 

Het laatste rondje van het jaar 2015. We staan al weer op de drempel van een nieuw jaar. Wat gaat de tijd toch snel. Voor mijn gevoel is dit jaar dan ook weer omgevlogen!!!

We gaan met drie auto’s (kleine groep vandaag, 14 personen) naar de parkeerplaats tegenover Camping ‘t Seleantsje, iets buiten de bebouwde kom van Molkwerum. Het is behoorlijk fris en het voelt nòg kouder aan doordat er een stevige wind staat. In het dorp valt het nog wel mee.

Even een stukje geschiedenis van Molkwerum. Het wordt als Molkemannahusen al in 1320  voor het eerst vermeld. In 1400 wordt vermeld, dat jonker Walraven van Brederode met veel krijgsvolk uit Stavoren, dat toen in de macht van de Hollanders was, optrok tegen de Friezen, die zich verschanst hadden bij het blokhuis te Molckenhuys bij Stavoren, dat nu Molcwere heet.

Molkwerum was in de 16e en 17e eeuw een belangrijke vissersplaats met een eigen sluis en een zeehaven in de Zuiderzee. In deze bloeiperiode had Molkwerum een eigen kantoor in Amsterdam om het dorp te vertegenwoordigen. Ook werd er een dialect gesproken dat, met het dialect van Hindeloopen, beschouwd werd als het “echte” Fries. Beide dialecten vertoonden kenmerken van het oud-Fries. Er zijn beschrijvingen van buitenlanders (o.a. van Sosimo III de ‘Medici) die o.a. om de taal te horen en de opvallende klederdracht te zien, reizen maakten naar Hindeloopen en Molkwerum.

Het dorp was gebouwd op  acht pôllen, door water van elkaar gescheiden. Deze eilandjes hadden allemaal een naam. Via bruggetjes en planken onderhielden de dorpsbewoners onderlinge contacten. Door zijn vele kanaaltjes en de 27 bruggen werd Molkwerum ook wel het Venetië van het Noorden genoemd.  Nog steeds is de onregelmatige dorpsplanning zichtbaar. Daarnaast was Molkwerum beroemd om z’n handel in zwanen-pekelvlees, wat terug te vinden is in het dorpswapen en de vlag: een witte zwaan.

Binnen het dorp ligt het Erehof Molkwerum, met een graf voor de tijdens de Tweede Wereldoorlog omgekomen RAF-piloot Tom McCrorie.

We lopen het smalle straatje door langs het pand van de voormalige  Molkwarder Koekfabriek annex bakkerswinkeltje,waar Henk de eigenaar van is geweest en die nu verhuisd is naar Joure, omdat hier geen uitbreidingsmogelijkheden waren.

Molkwarder Koeke is een eerlijke, ambachtelijk bereide koek met een rijke historie. In de straten hing meer dan honderd jaar de heerlijke geur van versgebakken koek. In 1916 nam de boerenzoon Cornelis de Boer de oude bakkerij over van zijn tante. Hij diepte originele koekrecepten op en bracht met succes koekproducten op de markt.  En nu, bijna honderd jaar later, zet Folkert Reitsema met de bakkers van Molkwar de traditie voort in Joure. Veel specialiteiten nog altijd ambachtelijk bereid.

Van het maritieme verleden van Molkwerum is tegenwoordig niet veel over. Wel lijken de huizen nog steeds kriskras door elkaar te staan. Het voormalig rechthuis uit 1697 aan de Hellingstrjitte is het bezoeken waard. De Hervormde Kerk van Molkwerum, de Lebuïnuskerk   werd in 1850 gebouwd. De toren dateert uit 1799. Het kerkje heeft een rijk interieur: een oude, koperen doopbekkenhouder en drie koperen kroonluchters. De oudste kroon dateert uit het einde van de 16e eeuw. Boven de kerkdeur is de witte zwaan afgebeeld.

We lopen het straatje in langs de voormalige koekfabriek en de Hervormde Kerk. Verlaten het dorp en gaan de Noordermar op, een weggetje, dat dwars door de gelijknamige polder loopt en uitkomt aan de rand van Stavoren. We hebben hier de stevige wind pal tegen, maar doordat we flink doorstappen, hebben we geen last van de kou. We gaan Stavoren niet in, maar gaan door een hekje, gevolgd door een trap de dijk op. Altijd weer prachtig de vergezichten vanaf de dijk richting IJsselmeer en aan de andere kant over de weilanden. Vooral nu de zon schijnt is het erg mooi om hier te wandelen. Bovendien hebben we de wind grotendeels in de rug en dat loopt prettig. De schapen zijn elders ondergebracht en zodoende  blijven onze schoenzolen vrij van schapenstront! Het dorre riet langs de vaart, beschenen door de zon, steekt mooi af tegen het blauwe water. En de weilanden zijn zó groen. De natuur is door de hoge temperaturen behoorlijk in de war. In een sloot bloeide zelfs al een dotterbloem. Echt niet te gelóven en dat op 30 december!

Dan komen we op de plek, waar vroeger een haven was en een sluis, waar nog restanten van te zien zijn. Bij de gedempte sluis een woonhuis, dat kennelijk nu een vakantiewoning is. Nu is het nog een klein stukje naar de parkeerplaats. We steken de Noorderdijkvaart via een brug over, zien de camping en de in de vaart staande steigers, waar ‘s zomers veel bootjes aangemeerd worden. Dan de auto weer in en via een mooie, toeristische route over Warns, Laaksum en Rijs weer terug naar de boerderij, waar Tite ons al opwacht met koffie en door Wiebe gebakken oliebollen. Nou, die gaan er wel in na deze tocht!! Ze zijn heel erg lekker!!! We zitten er dan ook flink van te smullen, ondertussen gezellig pratend met elkaar. Ook nu vliegt de tijd weer om. We nemen afscheid van elkaar, wensen elkaar een goede jaarwisseling en bedanken Wiebe en Tite voor het prachtige wandeljaar wat we beleefd hebben met mooie wandeltochten en even zovele gezellige nazitten in de keuken van de boerderij. En we hopen natuurlijk elkaar allemaal weer gezond en wel terug te zien op 12 januari 2016.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code