Flal “Oude Loop Wandeltocht” Vlagtwedde 23 januari 2016.

 

Vlagtwedde vandaag. Niet echt naast de deur! Maar …….de Groningers en Drenten laten zich ook nooit door de afstand weerhouden om aan de Flal-tochten mee te doen, dus….nu is het mijn beurt om die kant op te gaan. En daar heb ik absoluut geen spijt van.

Gelukkig zijn de wegen goed te rijden en het belooft een prachtige dag te worden volgens de weerberichten. Is hier in Friesland geen vlokje sneeuw meer te bekennen (we hebben trouwens praktisch geen sneeuw gehad), dat is wel even anders hoe dichter ik bij Groningen kom. Maar dat is nog niks als ik het laatste stuk naar Vlagtwedde rij. Ongelooflijk, wat ligt hier nog veel sneeuw!! En dan te bedenken dat er ook al veel is weggedooid. Als ik in Vlagtwedde op het parkeerterrein uit de auto stap, gaat dat maar nèt goed!!! Tjonge, jonge, spiegelglad is het hier.Maar ik houd het op de been en kom heelhuids het Party- en Bowlingcentrum Rendering binnen. Vandaag de start- en finishlokatie. Ben de eerste 40 kilometer lopers al tegengekomen, maar binnen is het tjokvol. Omdat ik tijdelijk geen lange afstanden mag lopen vanwege m’n benen, heb ik afgelopen week overlegd met Johan Vellinga en gaan we even kijken of ik aan het begin zal starten en na de 2e rust stoppen of een andere keuze maken. Het wordt meerijden met Appie en Wim naar Wedde en daar van start gaan en naar de finish lopen. Een strak plan!! Ik heb dus nog ruimschoots de tijd voor een kop koffie. Vooral nu meteen aan het begin de Rode Kruis medewerkers al ingezet worden omdat op het al eerder genoemde parkeerterrein een wandelaar dusdanig ten val is gekomen, dat (nog niet precies bekend wàt) òf z’n heup òf z’n been is gebroken. Een héél nare zaak. De ambulance laat nog al even op zich wachten en zo lang blijven uiteraard de Rode Kruis medewerkers en ook een paar wandelaars bij de wandelaar.

Als ik dit hoor, twijfel ik wel een beetje of ik überhaupt wel aan de wandel zal gaan. Heb spijt, dat ik geen stokken bij me heb. Maar ja, heb ook nooit kunnen bedenken dat hier nog zo veel sneeuw zou liggen. Al snel is echter het probleem opgelost: Suus heeft stokken in de auto liggen en die mag ik lenen!!!! Geweldig! Met Wim en Appie rijd ik mee naar Wedde. En ben dan voor een keer eens niet een van de laatsten, maar loop zo waar nu in m’n eentje voor de 25 kilometer lopers uit!!!! Weer eens wat anders zullen we maar zeggen. Het is in het dorp Wedde spekglad, maar ik heb een stok en wat ben ik dáár blij mee. Hoewel ik regelrecht het dorp uit moet lopen, zie ik links de Wedder Burcht liggen. Die wil ik natuurlijk nu onder deze winterse omstandigheden op de foto hebben. Toch weer een heel ander plaatje als tijdens de Tocht om de Noord in september. Glibber de glibber erheen. Ondertussen tegemoetkomende 40 km. lopers, die behoorlijk verbaasd zijn mij daar aan te treffen. Terwijl ze doorlopen in hun ook nu nog snelle tempo, roep ik ze na hoe de vork in de steel zit!!! Dan loop ook ik in dezelfde richting als zij terug naar de weg en loop Wedde uit. De zon schijnt en het is echt GENIETEN!!!

Dan verlaat de route de geasfalteerde wegen en gaan we de grasdijk op, waar nog een behoorlijke laag sneeuw op ligt. De vergezichten zijn prachtig en het is zó stil, zó stil. Een sprookjeswereld waar ik in mag lopen. Heerlijk! De stok is m’n reddende engel. Af en toe even een beetje wegglijden, maar dat is ook alles. Wel moet je goed opletten waar je loopt en kun je niet steeds om je heen kijken. Een paar keer een mooi wandelpad “Ommetjes” genoemd. Dan gaat de route weer door jonge bossingels, maar ook door het bos en het stroomgebied Mussel Aa. De betonnen fietspaden zijn erg verraderljk: gedeeltelijk is b.v. de sneeuw verdwenen, maar opeens zijn er weer grote stukken glimmend ijs, dat spekglad is. Uitkijken dus! Over de es lopen we langs “Oude Loop” van de Ruiten Aa, dan weer over een es langs moerassen, die nog bevroren zijn.Ik leer weer voor mij “nieuwe” plaatsnamen zoals Terwupping, Smeerling, Wessinghuizen. Altijd weer leuk. Aan de Onstwedderweg is voor mij de eerste rust. Een prachtig restaurant in een oude boerderij. Heel gezellig en vol met wandelaars. Ik geniet van een beker warme chocolademelk met slagroom! Mmmm!!! Als ik Gasterij Smeerling verlaat, kom ik in het Dal van de Ruiten Aa. Weer zo’n prachtig gebied met veel afwisseling. Nu loop ik uiteraard niet meer alleen, maar zijn het allemaal wandelaars om me heen. De laatste kilometers gaan dan voor mijn gevoel best wel snel. Zo bereik ik Vlagtwedde weer zonder valpartijen gelukkig. Ik meld me af en bedank iedereen voor deze mooie tocht, die (en dat heeft het bestuur natuurlijk niet in de hand) zo’n schitterende winter wandeltocht is geworden, waar ik nog vaak aan zal terugdenken.

  1. Henny

    Erg mooi en uitgebreid verslag heb je gemaakt Elly, het was inderdaad, ondanks de gladheid, een schitterende tocht gister. We troffen elkaar niet maar ik heb jou gezien bij inschrijfbalie. Toen heb ik jou niet meer gezien. Nu weet ik waarom en ik hoop dat je been spoedig gauw beter is

  2. Hennie Beute

    Hoi Ellie

    Bedankt voor je kaartje dat ik zaterdag in Vlagtwedde van je kreeg. Wat leuk jouw site en verhalen.
    Ik ben je nu een paar x tegengekomen op een tocht en denk dat dat nog wel vaker zal gebeuren.

    Het was idd een prachtige winterse tocht in Vlagtwedde, Ik heb op mn fb gezet: met complimenten aan de Flal want zij zetten de tocht toch maar uit, en de route bepaalt natuurlijk wel de schoonheid hoe het weer ook is. Dat was afgelopen zaterdag ook nog es heerlijk dus dubbel genieten. En wat een gezellig restaurant was dat hè, de Gasterije.

    Groetjes Hennie

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Heel leuk je reactie. Ik moet even nadenken, want ik heb 2 kaartjes gegeven: aan een stel en aan iemand, die naast me zat. Ga wel even op je fb-pagina kijken. Groetjes en tot ziens, Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code