Loopclubje Wiebe rondje Wikel (Wyckel) 10 februari 2016

 

De hele morgen druipt het van de regen en slaat de twijfel een beetje toe. Ga ik de hele middag in de regen lopen??????  Aan het eind van de ochtend klaart het op, de zon laat zich zelfs even zien en dan is het besluit snel genomen: wandelen natuurlijk.

Zoals altijd is het verzamelpunt weer de boerderij aan de Lykwei. Een groot aantal wandelaars is komen opdagen (23 maar liefst!!), die door Tite weer worden uitgenodigd na afloop koffie te komen drinken. Wiebe neemt ons nog even mee naar de schuur, waar al enkele schapen een lammetje hebben gekregen. Drukke tijden breken dus weer aan voor Wiebe, want het grootste deel van de kudde moet nog “lammeren”.

Dan de auto in, op weg naar Wikel (Wyckel), waar we parkeren bij de kerk. De toren dateert uit de 15e eeuw. In de Vaste Burchtkerk bevindt zich het praalgraf van de beroemde vestingbouwer Menno van Coehoorn. We gaan meteen het Wikelerbosk in. In vroeger tijden bewoonde Menno van Coehoorn hier zijn buitenplaats “Meerenstein”, die niet meer bestaat (het bijbehorende park is er nog en staat bekend als het Van Coehoornbosk). We lopen langs de ijsbaan, nu nog een grote watervlakte met prachtige weerspiegelingen. Even verder de Camping ‘t Hop en komen dan uit op de Lytse Jerden. Het is vrij somber, donker weer, maar gelukkig droog. Halverwege doet de zon af en toe een poging door te breken, wat nog niet echt lukt. Maar de wolkenluchten zijn weer schitterend. Aan de weilanden en landerijen is te zien dat het enorm veel heeft geregend de laatste tijd:  grote plassen water op het land. Lopend langs het Slotergat, een brede vaart vanaf het Slotermeer naar Sleat (Sloten), hebben we prachtige vergezichten. De nieuwbouw van Sleat tekent zich af tegen een heel donkere lucht. De skûtsjes liggen roerloos in het water en wachten op betere tijden.

Zo bereiken we Sleat, staan even stil op de Woudsenster Waterpoort en kijken uit over de smalle gracht, “It Djip” (Het Diep)  met z’n prachtige panden. Bij het voormalige Stadhuis aangekomen, vertelt Bram het een en ander over de geschiedenis. Nu is het een Museum geworden: Stedhûs Sleat.

Sleat (Sloten) is in de 13e eeuw ontstaan als nederzetting bij een stins van de familie Van Harinxma thoe Sloten. Het bevond zich op een kruising van de handelsweg van Bentheim naar Stavoren. Sleat wordt op een oorkonde van 30 augustus 1426 als stad genoemd. In 1523 is het stadje als laatste Friese vesting in handen gevallen van de erfgenamen van de graven van Holland.

Ook bevond Sleat zich aan de belangrijke waterweg van Sneek naar de Zuiderzee, waar Stavoren in de middeleeuwen een belangrijke handelsstad was,  en dan verder naar de Hanzesteden aan de IJssel. Deze waterweg kruiste met de al eerder genoemde landweg. Dus kon men hier tol heffen en strategische contrôle uitoefenen.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog bliezen de Duitsers de brug over de Ee op om de voortgang van Canadese troepen te vertragen.

Tegenwoordig is het stadje in trek bij watersporters, dagjestoeristen en mensen die een aangename woonomgeving zoeken. Er is een grote jachthaven met watersportbedrijven. Er staat een grote fabriek, die deel uitmaakt van het Nutreco-concern. Het bedrijf produceert melkvervangers voor jongvee: kalveren, biggen, enz.

De oorspronkelijke omwalling is vrijwel helemaal behouden gebleven en de oorspronkelijke structuur bewaard. De vesting Sleat is ontworpen en gebouwd door de bekende vestingbouwer Menno van Coehoorn. Op luchtfoto’s is te zien, dat de vorm van Sleat veel weg heeft van een ui. Vandaar dat Sleat ook wel de “sipelstêd” (uistad) wordt genoemd. De jaarmarkt, die op de laatste zaterdag van juni wordt gehouden, wordt dan ook Sipelsneon genoemd. Op de gracht staan dan talloze kraampjes, er is een kindervrijmarkt, een rommelmarkt en het museum, de Grutte tsjerke en de St. Fredericuskerk zijn geopend voor bezichtiging.

We verlaten het stadje aan de zuidkant via de Lemster waterpoort, werpen achteromkijkend een blik op de prachtige korenmolen De Kaai en lopen dan langs de jachthaven en het terrein, waar de boten opgeslagen liggen te wachten op een nieuw vaarseizoen. Eenmaal op de vlakte breekt de zon door. Echt schitterend wat we te zien krijgen. Pikdonkere luchten met daarbij fel afstekend het oude, bruine riet, dat nu verandert in prachtig goudgeel! Dat is dan weer zo’n mooi, onverwacht cadeautje op deze wandeling. We genieten er allemaal van! Na een stuk langs het water te hebben gelopen, buigt het fietspad af om uiteindelijk uit te komen op de kruising, waar wij rechtsaf de Gaestfjûrwei op gaan. Nog een paar kilometer en we zijn terug bij de kerk, waar we weer in de auto stappen. Op de boerderij staat in de gezellige keuken de koffie al weer klaar. Met…..weer héérlijke eigengebakken koek. Wat hebben we het hier toch altijd goed!!! Er wordt weer heel wat afgepraat!!! Maar “de tiid hâld gjin skoft” en dus wordt het zo langzamerhand tijd om op te stappen.  We bedanken Wiebe en Tite weer voor de mooie wandelmiddag. Het rondje was “klein (7,8 km.), maar fijn”!!!

Ik ga nog even de boomgaard in om “Bruintje de Beer” (een ouwe speelgoedbeer) op de foto te zetten, die in de appelboom is opgehangen als vogelverschrikker. Dit om de buizerd(s) te verjagen, die al een kip te grazen heeft genomen.  Of het echt helpt???? Hij blijft rond de boerderij zweven en beschouwt het erf kennelijk als zijn territorium.

Dan op naar huis, maar ik kan het niet laten om ook vanuit de auto nog even een plaatje te schieten. Zó mooi beschijnt de zon de bosrand!

  1. wiebe

    Elly, wat wer in moaie foto’s , en dat mei it súterige waar !

    Mar dan binne de loften wol hiel bysunder .

    De earme bear kin lokkich net prate,want oars sei er ik hingje hjir foar skut.

    wy krigen wer in stikje skiednis te lêzen ,sa bliuwe wy skerp..tige tank .

    Groetnis Tite .

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Leuk Tite dyn reaksje! Ja, de loften wiene echt bysunder. En och sa grappig die bear in ‘e beam!!!At it no mar helpt…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code