33e Winterkwartet T.I.G.O. Diever 13 februari 2016.

 

Het is behoorlijk mistig als ik uit Balk vertrek, maar het is goed te doen. Het is duidelijk te zien, dat er iets te doen is in Diever, want zo ver je kunt zien: allemaal auto’s. Ik  vind nog een plekje voor m’n auto en loop naar de startlokatie: het welbekende Dingspilhuus.  Buiten al een aantal wandelaars, de drukte binnen ontvlucht. Als ik naar binnen wil gaan, speelt Kees Elgersma voor portier en zorgt dat de deur dichtblijft! De grootste lol natuurlijk!!! Even later moet ik me tussen de drommen wandelaars doorwurmen en ga eerst maar ergens zitten tot de meute weg is. Door deze aktie zie ik veel bekende wandelaars. Helemaal leuk!!! Ik heb  alle tijd, want ik doe de route van de 15 km. en mag tòch nog niet vertrekken. Kan nog even een praatje maken met Ymie en Els, die de 25 km. gaan doen. Al snel keert de rust terug en ga ik me inschrijven.

Om kwart voor 10 ga ik op pad en zie maar weinig wandelaars. Goed op de pijlen letten dus!!!! Ik laat Diever achter me en ga het bos in. Het is er stil, heel stil. Hoor in de verte het “geroffel” van een specht. Een paar vinken zingen dat het een lieve lust is. Deze stilte is dan weer een voordeel als je alleen loopt (zo heeft elk nadeel z’n voordeel!!). Steeds komen dan weer de regels langs van een bekende song: “het is zo stil in mij, ik heb nergens woorden voor, het is zo stil in mij en de wereld draait maar door, het is zo stiiiiiilll in mij!” Prachtig lied. Zo heb je veel tijd om over van alles en nog wat na te denken o.a. over de prachtige voorstelling van gisteravond met Klaasje Postma en Pauli Yap met als titel: “Life is beautiful”. Een muzikale voorstelling over het leven van de Joodse pianiste Alice Sommer-Herz (110 jaar geworden), die Theresienstad samen met haar zoontje heeft overleefd en ongelooflijk positief in het leven stond. Een héél indrukwekkende voorstelling, die van januari tot mei door heel Friesland gespeeld wordt in kleine, intieme dorpshuizen en grote theaters. Een echte aanrader!!!

Zo mijmerend moet je wel héél goed uitkijken waar je loopt. Want het ís me toch af en toe een modderbende op de paden! Zigzaggen om de plassen, wegglijden, struiken aan de kant duwen, enz. Een beetje survival dus. Een amazone bukt nog nèt op tijd voor een over het pad hangende boomtak!!! Gaat nèt goed!!! Dan word ik even daarna verrast door een in sneltreinvaart passerende kar met 6 huskies ervoor gespannen. Kan het nog nèt vastleggen!! Wàt een mooi gezicht!

Het is een prachtig gebied dit Veldhuizen in het Drents Friese Wold. Af en toe een doorkijkje naar een weiland, waar paarden dromerig voor zich uit staan te staren. Even verderop meer paarden, die staan te eten. Twee komen naar me toe gelopen en laten zich aaien. Leuk! Dan verschijnt het bord Geeuwenbrug, dat zich kennelijk uitstrekt aan weerskanten van de Drentse Hoofdvaart, die we dan ook oversteken, de Tolweg op. Vlak voor de rust bekende 25 km. lopers, die de koffie (met of zonder gebak!) al weer achter de kiezen hebben. Het is bomvol in het tot Buurthuis verbouwde voormalige schoolgebouw, maar ik vind nog een plekje om m’n beker koffie op te drinken (zonder gebak, hoewel het er wel heel erg lekker uitzag!).

Na zo even fijn te hebben gezeten, vervolg ik m’n weg. Loop ik Geeuwenbrug uit om even later, na een stuk langs de Drentse Hoofdvaart te hebben gelopen, Geeuwenbrug weer in te lopen!!! Grappig! Weer het brede kanaal over en aan de andere kant een stuk terug. Gelukkig niet een lang eind, want we gaan al vrij snel het bos weer in met natuurlijk weer de nodige modder en grote waterplassen op de paden. Langs het Landgoed “t Wildryck”, bekende rustplaats bij een andere wandeltocht. Een mooi fietspad volgt. Rechts bos, links weilanden met ook hier weer paarden. Midden in de natuur het Landhotel Diever, dat z’n naam eer aan doet. Ziet er leuk uit. Even later een hunebed, in 1918 ontdekt door de beroemde Groningse archeoloog van Giffen als een onherkenbare hoop stenen en 35 jaar later door hem gerestaureerd. Via een weggetje over een hooggelegen es loop ik Diever in. Nog een paar slagen door het dorp en de finishlokatie komt weer in zicht. De viskraam heeft een prima plek opgezocht, waar “hongerige” wandelaars een “dood visje”  verorberen.

Binnenkomend in de grote zaal moet ik wel erg verbaasd hebben gekeken daar al 2 wandelvrienden te treffen, die de 25 km. zouden doen. Ach, pijltje gemist……. Kan gebeuren, maar ik vind het wel héél leuk ze hier nog te treffen. Gezellig nazitten dus! Rond de klok van 2 uur stap ik op en ben dan eens wat vroeger thuis dan normaal!!!  Jammer genoeg geen kaartje van de route, want de accu van m’n GPS-horloge heeft het begeven en zo zag ik nu: accu niet vervangbaar! Had ik daar bij aanschaf maar op gelet!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code