Dinsdag wandeltocht rondje Steggerda 23 februari 2016.

 

Wàt een verademing na al die dagen met storm en regen als ik m’n ogen opendoe en een heldere, wolkenloze hemel zie! Dat belooft dus een mooie wandeldag te worden. De “schietgebedjes” van Wim, de organisator van deze dag zijn kennelijk verhoord, ha, ha!

Op naar Steggerda in de gemeente Weststelingwerf, naar Café “De Landerije” naast de grote kerk, waar we zoals gewoonlijk eerst uitgebreid koffie gaan drinken. De groep is groot, 26 enthousiaste wandelaars, die er weer zin in hebben! Vóór we vertrekken vertelt Wim iets over de ochtendroute. We lopen Steggerda uit en héél merkwaardig even later Steggerda weer in. Dat zit zo: Steggerda heeft 2 dorpskernen, die op ongeveer een kilometer afstand van elkaar liggen. In de Middeleeuwen ontstond “Steggerden” op de linkeroever van de Linde. De Stellingwerfse vorm van Steggerda is Steggerde, afgesleten van het vroegere “Steggerden”, ook wel als “Steckarden” geschreven. “Steg” is afgeleid van “stijgen”. In oorsprong is “steg” een verhoogd pad door een laaggelegen of drassig stuk grond. Het tweede lid “gerden” betekent “omsloten ruimte”of “erde”= “eert” oftewel grasland. Nou die betekenis klopt wel aardig zullen we vanochtend ontdekken.

Een klein eindje min of meer buiten het dorp aan de Kosterweg (de 2e kern) ligt de Protestantse kerk uit 1898. De naam van de bouwer of architect is niet bekend. De weg komt uit op de Buitenweg. Inmiddels schijnt de zon volop en verdrijft de kou uit onze handen. Aan de landerijen en weilanden links en rechts van de weg is duidelijk te zien, dat er deze “zachte” winter enorm veel regen is gevallen. Hele stukken staan onder water. Het zal een vrij lange periode droog moeten blijven willen de boeren met hun zware materieel het land op kunnen om het te bewerken. De vergezichten zijn prachtig, mede door de schitterende, heldere wolkenluchten, waar Friesland zo bekend om is.

We laten het dorpje De Hoeve links liggen en gaan de Vinkegavaartweg op, die uitkomt bij de brug over de Linde. Nu gaan we het mooie fietspad langs de Linde op. En ook al ben je hier vaker geweest op de fiets of lopend, het is en blijft gewoon een prachtige route pal langs de rivier. Er staat weinig wind, de strakblauwe lucht kleurt het water diepblauw, waarin de witte wolken weerspiegeld worden. Dit is het ultieme GENIETEN!! Het water staat erg hoog, maar de vele bruggetjes liggen nog nèt boven de waterspiegel, zodat onze voeten droog blijven.

Na zo een aantal kilometers langs de Linde te hebben gelopen, verlaten we het pad om terug te keren naar Steggerda. Passeren een monument voor een op veel te jonge leeftijd overleden kunstenaar en arriveren zo rond de klok van één uur weer in het leuke, oude Café. We hebben inmiddels wel trek in een boterham en ook de heerlijke soep valt er goed in!

Omdat ik zo graag de naast het café gelegen kerk van binnen wil zien, ga ik voor we weer op pad gaan naar de naast de kerk gelegen pastorie, waar de koster woont om te kijken of hij misschien bereid is voor ons de deur te openen, zodat we de grote R.K. kerk, de Sint Fredericuskerk, even kunnen bezichtigen. Gelukkig is hij nog thuis en wil de deur wel even voor ons opendoen. Geweldig!

De kerk en de pastorie zijn gebouwd in 1921 door architect W. ter Riele. Nog elke zondag vindt er een viering plaats. Best bijzonder beaamt ook de koster, de heer Henk Hassing. Het is een prachtige kerk met mooie beelden en gebrandschilderde ramen. We zijn blij, dat we de kerk van binnen hebben kunnen zien en bedanken de heer Hassing dan ook hartelijk voor zijn bereidwilligheid.

Dan gaan we het dorp uit en belanden even later in Peperga, waar we al van verre de hoge toren van de Pieter Stuyvesantkerk zien. Gebouwd in de late Middeleeuwen, in Gotische stijl. De toren is in 1537 verhoogd. In 1810 is vanwege een brand op dezelfde plaats een nieuwe kerk gebouwd. De toren bleef bij de brand wel behouden. Pieter Stuyvesant was de zoon van de plaatselijke predikant en zou in 1611 of 1612 hier kunnen zijn gedoopt. Echter het doopboek van de kerk is verloren gegaan. Deze Pieter Stuyvesant is de bekendste inwoner, die Peperga ooit heeft gehad, ook wel bekend als “Pieter Poot” vanwege zijn houten been. Hij was de 7e directeur generaal van Nieuw-Nederland, met daarin de grootste plaats Nieuw Amsterdam. Na zijn bewindvoering werd de stad aan de Engelsen overgedragen en New York genoemd. Vlakbij het viaduct in de snelweg is een monument voor deze historische figuur te vinden, een zwerfkei waarop het model van het schip is gemonteerd waarmee hij Amerika bereikte.

Bij dit monument gaan wij rechtsaf het Catspolderpad op, een in 2010 aangelegd fietspad van Peperga naar het Lindepad. Na een stukje langs de autosnelweg buigt het af en lopen we door een fraai natuurgebied, de Catspoolder in beheer bij het Fryske Gea. Zo komen we weer uit op het Lindapad en wéér genieten we van de mooie rivier, de wolkenluchten, de weerspiegelingen. Uiteindelijk komen we nu van de tegenovergestelde richting weer uit bij de afslag naar Steggerda. Dan is het nog een kwestie van een paar kilometer terug naar het Café, waar de eigenaars ons opwachten en iedereen voorzien van een drankje al of niet vergezeld van een gehaktbal. De loftuitingen over deze mooie wandeldag zijn niet van de lucht en we bedanken Wim voor deze prachtige wandeldag, waarbij aangetekend dient te worden, dat ook het schitterende weer hier een groot aandeel in heeft gehad. Het kón gewoon niet mooier!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code