Dinsdag wandeltocht rondje Aldtsjerk (Oudkerk) 22 maart 2016.

 

’s Morgens voor vertrek de vreselijke berichten uit Brussel. Dan ga je met dubbele gevoelens op weg naar Aldtsjerk. Wij een dagje zorgeloos wandelen, terwijl elders, redelijk dichtbij trouwens, de wereld in brand staat. De zoveelste aanslag is een feit. Later op de dag horen we, dat het niet bij één aanslag is gebleven, maar dat ook de metro doelwit is geworden van een dood en verderf zaaiende aanslag.

Als we aan de koffie zitten in het prachtige, gezellige dorpshuis van Aldtsjerk, is bovenstaande uiteraard hèt onderwerp van gesprek.

We laten ons de koffie met cake en paaseitjes erbij lekker smaken en gaan rond de klok van 10 uur op pad. We verlaten het dorp en lopen richting Oenkerk, waarbij we het mooie Stania State, liggend in een grote landschapstuin, passeren. We lopen rond Oenkerk en zien de oude kerk in de verte liggen. Een groot complex blijkt een zorgboerderij te zijn: “Moai Seldsum” en het ligt er inderdaad mooi. Door de landerijen, over graspaden langs vaarten komen we bij het Elfstedenmonument, ook wel de Tegeltjesbrug genoemd. Op de brugleuning van honderden blauwe tegeltjes de gevleugelde uitspraak van Elfstedenvoorzitter Henk Kroes bij de start van de Elfstedentocht van 1985: “IT SIL HEVE”. Wat was die Elfstedentocht een feest na 22 jaar!!!  We nemen de tijd om de brug goed te bekijken. Ongelooflijk, dat d.m.v. de kleine tegeltjes dit kunstwerk van schaatsers met hun gekromde ruggen, dit kunstwerk tot stand is gebracht. We zoeken naarstig naar het tegeltje met daarop de beeltenis van toen nog Kroonprins Willem Alexander. Valt niet mee ook al weet je, dat je het kunt vinden op rij nr. 7 en dan het 99ste tegeltje. Uiteindelijk na lang zoeken en inzoomen met de camera tòch gevonden!!!

Dat de lente is begonnen is te zien aan planten en struiken, die voorzichtig gaan bloeien. Ook de katjes aan de bomen laten zien, dat het lente is geworden.

Na enige tijd lopen we weer een van oorsprong groot landhuis voorbij: Heemstra State. Nu een verzorgingshuis met ook weer een parkachtige, grote tuin. Nog even en de ochtendlus zit er op. We gaan lunchen in Kafee It Wapen fan Fryslân in Oenkerk. Speciaal voor onze groep is het café eerder opengegaan! Echt geweldig! Twee soorten soep zijn voor ons klaargemaakt en de (karne-)melk staat klaar op het afgedekte biljart. Beroemd is het café om z’n vele soorten bier, zowel van de tap of flessen bier. Van dit laatste maar liefst 110 soorten!!!! Echt iets voor de liefhebbers! Wij wagen ons er op dit tijdstip nog maar niet aan! We genieten van de lekkere soep en gaan na deze stop weer verder met de rest van de wandeling. Het beeld van Tryntsje met haar zeven zonen bekijken we uitvoerig. Heel bijzonder, dat zoals het verhaal zegt, de 7 dorpen naar haar en haar zonen zijn vernoemd.

We lopen door de parkachtige tuin van Heemstra State. Een bijzondere grafsteen ligt op een heuveltje tussen de bloeiende crocussen. Blijkt een paardegraf te zijn, wat herinnert aan een bijzondere rijder n.l. Kolonel Willem Hendrik van Heemstra, commandant in het leger van Napoleon tijdens de veldtocht naar Rusland in 1812.  Op de terugtocht is het leven van de kolonel gered doordat het paard, dat hier begraven ligt, hem veilig over de rivier de Berezina bracht. Toch mooi, dat zo’n stukje geschiedenis hier aantoonbaar bewaard is gebleven. Verder gaat het door Moleneind. De eigenaar van een rijdende groentewinkel ziet mij fotograferen, vraagt of ik uit de buurt kom. Op mijn “nee” nodigt hij me uit z’n waar op de foto te zetten en opent daartoe de achterdeuren van z’n rijdende winkel. Ja, dan kun je natuurlijk moeilijk doorlopen, dus van zijn handel even een foto gemaakt.

Even verderop zijn we zó maar in Griekenland en Turkije, landen die de afgelopen maanden vrijwel dagelijks in het nieuws zijn vanwege het grote vluchtelingenprobleem. Hier is het vredig en rustig en stil. Alleen het geluid van een specht, dat harder klinkt dan ik gewend ben, verstoort de rust. Al zoekend waar hij zit, krijg ik ‘m uiteindelijk in beeld. Volgens kenners is het een grote, zwarte specht, die inderdaad een harder geluid maakt dan andere soorten spechten. Ik neem het direct aan, want zo ver reikt mijn kennis van vogels in het algemeen en spechten in het bijzonder niet bepaald.

Ook rondom het volgende landgoed “De Klinze” staat het park vol met bloeiende crocussen en sneeuwklokjes. Een prachtig gezicht. We lopen Aldtsjerk weer in en brengen tot slot nog een bezoek aan de oude kerk, de Pauluskerk. Een vrijwilligster is bereid gevonden ons iets over de historie en het interieur van deze kerk te vertellen. Héél interessant! De kerk is in de eerste helft van de 12e eeuw gebouwd en was van oorsprong een katholieke kerk. In 1580 werd het katholieke geloof in Friesland officieel verboden en werd het een protestantse kerk. De preekstoel domineert met prachtig snijwerk uit het begin van de 17e eeuw.  Zeer oude familiebanken van de van Sminia’s en de Eysinga’s met houtsnijwerk met wapenschilden (1700). Twee prachtige rouwborden. De vloer is bedekt met zeer oude grafzerken. Toen de kerk gebouwd werd, kreeg het natuurlijk een beschermheilige mee. De kerk werd gewijd aan de heilige Paulus en heet tot aan de dag van vandaag nog Pauluskerk.

Na dit interessante einde van de wandeltocht, gaan we nog even het dorpshuis in om wat te drinken. Dankzij de organisatie van Wilma en Yolanda, hebben we weer een mooie wandeldag meegemaakt, waarvoor we hen dan ook heel hartelijk bedanken!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code