69ste Krentenbloesemtocht in Dwingeloo 24 april 2016.

 

Zaterdag niet gelopen, dus ga ik voor de verandering eens een tocht op zondag lopen. Goed acht uur vertrek ik, onderweg genietend van het verzoekprogramma “Prelude” van Omrop Fryslân. Eerder dan de navigatie aangaf arriveer ik in Dwingeloo. Bij de startlokatie is het rustig. Veel wandelaars zijn al vertrokken. Na het traditionele bakje koffie ga ik ook op pad.

Vrij snel Dwingeloo uit. Het weer is prachtig! Door de koude, polaire lucht kunnen we genieten van prachtige wolkenluchten. Het is nog wel erg fris, maar zo’n 2 à 3 graden! Had m’n handschoenen aan moeten doen. Dan af en toe maar even opwarmen door met de handen in de zakken te lopen. Omdat ik eigenlijk tot de eerste rust slechts af en toe een wandelaar zie, heb ik het gevoel dat ik meedoe aan een stiltewandeling. Dus daar hoef ik niet voor naar de Abdij van Egmond of een andere lokatie met stiltewandelingen. Op deze stille zondagmorgen geniet ik van de prachtige natuur en niet te vergeten een concert van naar hartelust zingende vogels. Heerlijk om zo rond te dwalen!

Uitbundig bloeiende krentenbomen, waar deze tocht naar is genoemd, steken af tegen donkere bomen, waardoor het in de verte lijkt of ze bedekt zijn met een laagje sneeuw.  Af en toe dreigende luchten. De wind ruist door de naaldbomen in het bos. Het geluid zwelt aan bij het naderen van een bui. Even een paar hagelkorrels om de oren en de bui is al weer overgewaaid en het zonnetje breekt weer door. Geen reden om thuis te blijven en ben dan ook blij, dat ik gegaan ben ondanks de weerberichten. Dan had ik al dit moois niet gezien.

De eerste rust is in het inmiddels bij wandelaars heel bekende “Theehuys Anserdennen”, waar het altijd goed toeven is. De appeltaart op de balie ziet er zó lekker uit, dat ik mezelf op deze zondagmorgen maar trakteer op een punt appeltaart met een flinke dot slagroom!!! En ik ben de enige niet, want dat ze hier lekkere eigengemaakte appeltaart hebben, is bij velen bekend! Als ik op het punt sta weer te vertrekken, passeert er een fikse hagelbui. Die trotseer ik, maak foto’s en even later is het al weer voorbij.  In de grote plassen op het bospad vormen de druppels grote kringen. Mountainbikers omzeilen net als ik de modderpoelen.

Na het bos bereik ik de weidse heidevlakte van het Dwingelderveld. Hier krijg ik weer een flinke, wat langer durende hagelbui op m’n kop en kan niet voorkomen, dat op de lens een paar druppels verschijnen. Hoewel het een gewone wandeltocht is, doet de hindernis die in zicht komt, wat anders vermoeden. Wandelsportvereniging D.O.S. heeft een “noodbrug” aan moeten leggen over een door de regen gevormde grote plas water. En wàt voor een brug!!!! Drijvende objecten, die een behoorlijk wiebelgehalte hebben!!! De waarschuwing voor we deze brug opgaan, is dan ook niet voor niks. Maar….het gaat allemaal goed. Stapje voor stapje voorzichtig naar de overkant. Een stukje “survival” zullen we maar zeggen.

Na weer een stuk bos, lopen we langs de rand van het Dwingelderveld met z’n prachtige vergezichten en bereiken de 2e rust op camping “De Noordster”. Een zonovergoten terras, waar ik geniet van een kopje koffie.

Verder weer door het bos, dat een beetje doet denken aan de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Heuveltje op, heuveltje af. Wel heel erg mooi is het hier. Als we het bos verlaten, lopen we even later het dorpje Lhee in met een aantal mooie, van een nieuw rieten dak voorziene boerderijen. Het laatste stukje voor Dwingeloo gaat over een hooggelegen es. We bereiken het dorp via een weg met aan weerskanten de witte stammen van berkenbomen. Heel mooi. Maken dan nog een slinger door het dorp en arriveren weer bij Hotel “De Brink”. Ik meld me af en hoor, dat er gisteren 677 deelnemers waren en vandaag 380. Een aantal, waar de organisatie heel blij mee is. Ik bedank ze voor de prachtige tocht en de mooie route,  die uitstekend gepijld was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code