Drentse Hooglanden Wandel4Daagse Beilen, tweede dag 29 april 2016.

 

Voor mij een bijzondere dag, omdat ik vandaag 75 jaar ben geworden!! Maar wie gaat er nu op z’n verjaardag een wandeltocht lopen????? Ik dus! En dat terwijl de regen ook nog eens tegen de ramen klettert!

Iebele heeft er geen probleem mee (later op de dag wordt wel duidelijk waarom niet) en dus rijd ik eerst naar een wandelvriendin, stap daar bij haar in de auto om naar Beilen te rijden. Bij aankomst in ‘t Zwaantje (startlokatie) geeft Liana de dames achter de inschrijftafel een seintje, dat ik jarig ben, waarop spontaan het “lang zal ze leven” wordt gezongen door alle aanwezigen. De mooie feesthoed heb ik al eerder gekregen en is aan m’n rugzak bevestigd.   Van een wandelvriend krijg ik hier ter plekke een heel leuk cadeautje en me helemaal jarig voelend, gaan we op pad. Gehuld in plastic, want het regent pijpenstelen!

In het begin al direct plaatsnamen, die ik niet ken. Zoals: Brunsting en Rheeveld. Op het schouwpad langs het stroompje “Hijkerleek” striemt de regen in onze gezichten en de wind neemt bezit van de paraplu en doet de plastic capes klapperen. De sfeer onderling heeft er totaal niet onder te lijden. Bij het Oranjekanaal aangekomen, wacht ons een verrassing: een voetgangerspontje ligt op ons te wachten. De mannen in ons gezelschap trekken aan de touwen en soepel “varen” we naar de overkant. Niet lang daarna bereiken we de eerste stempelpost in Café “De Dorpskern” in Hijken, waar al een aantal wandelaars geniet van een warm kopje koffie.

Een wandelvriend heeft ons  ingehaald en met z’n vijven vervolgen we de route. Na een paar kilometer al weer een stempelpost: een partytent bij Informatiecentrum Hijkerveld. De paar stoelen zijn vrij en wij strijken neer voor òf een kop soep òf een gehakbal. We zitten gelukkig droog! Dan volgt een prachtig stuk over het Hijkerveld. Dwars over de heide met hier en daar een ven. Een zompig paadje, waar je voeten regelmatig wegzakken in de modder. Prachtige vergezichten ondanks de regen en donkere wolkenluchten. We komen weer uit bij het Oranjekanaal. Nu via een boogbrug naar de overkant.

Zo bereiken we de 3e stempelpost van deze dag: minicamping “De Tuinfluiter”.  De lucht van brandend hout komt ons tegemoet en blijkt afkomstig van een houtkachel, die de natgeregende wandelaars wat warmte geeft. En dat niet alleen, het houtvuurtje maakt het gezellig in de overdekte ruimte midden op de camping. Nu kan ik de likeur (in een Extran flesje!!!), slagroom en petitfourtjes uit de rugzak halen en drinken we een “feestelijk” bakje koffie!!!! Of het door de likeur komt weet ik niet, maar het loopt weer lekker na deze stop!!

Wat opvalt is dat regelmatig de telefoons van m’n medewandelaars signalen geven. Op één telefoontje na blijft die van mij stil. Achteraf zal blijken hoe dit zit. Ik heb helemaal niets in de gaten van wat achter mijn rug om is bekokstoofd en wordt ge-appt! Inmiddels is het gelukkig droog geworden. We lopen nu een prachtig stuk over het Brunstingerveld, langs de Brunstingerplassen en krijgen nog te maken met een paar “hindernissen”: klimmen en klauteren om precies te zijn. Na door de buurtschap Brunsting te zijn gelopen, bereiken we even later Beilen. Het is rustig bij de finish, waar we ons afmelden en een wandelaar in ons gezelschap tóch maar even naar z’n voeten laat kijken door de aanwezige dames van de EHBO. Blijkt wel noodzakelijk, want een grote bloedblaar, die nogal wat pijn heeft veroorzaakt, moet worden afgeplakt. Na nog wat te hebben gedronken nemen we afscheid van elkaar. Het is al vrij laat en ik geef aan om meteen na de autosleutels te hebben gepakt, naar Balk te gaan om samen met Iebele nog iets van verjaardag te vieren.

Aangekomen bij Liana haar huis valt me op, dat er nog al wat auto’s op de oprit staan en vraag Liana of ook anderen hier mogen parkeren. Liana zwijgt in alle talen en zegt alleen maar: kom nou maar mee naar binnen. Niets vermoedend stap ik het huis binnen en wat me dàn overkomt is onvoorstelbaar! Ik word toegezongen door wandelvrienden en -vriendinnen en ontdek tot m’n grote verrassing en blijdschap, dat ook Iebele in hun midden is! Nu begrijp ik al dat geapp onderweg en ook het aandringen van Liana en Iebele om te gaan lopen op m’n verjaardag, ha, ha!  De kamer is versierd met vlaggetjes met daarop het cijfer 75 en ballonnen, ook met het getal 75 erop. Een echte surpriseparty is voor mij georganiseerd!!! Ongelooflijk!!! Wàt een feest. Ben helemaal ondersteboven en geëmotioneerd door zó veel liefde en hartelijkheid!!!  We eten en drinken en de lachsalvo’s zijn niet van de lucht! Aan het eind van de avond worden ballonnen en slingers in de auto gelegd en gaan Iebele en ik op huis aan na iedereen bedankt te hebben voor dit prachtige verjaardagsfeest. Helemaal vol van gedachten aan deze fantastische avond raak ik er dan ook maar niet over uitgepraat. En kan maar moeilijk in slaap komen. De volgende ochtend de ballonnen in huis gebracht, waar de kleinkinderen diezelfde dag nog heerlijk mee hebben gespeeld en de slingers opgehangen, zodat het er hier ook nog feestelijk uitziet!

Nog lang zal ik me deze prachtige 75ste verjaardag herinneren. Het was gewoon in één woord: GEWELDIG!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code