Roden 18-01-2014 Vrijbuiterloop

Vrijbuitertocht Roden 18 januari 2014.
Al enkele jaren staat deze tocht op het FLAL-programma. En dan weet je inmiddels, dat het weer een mooie, leuke dag gaat worden met altijd weer een uitermate gastvrije ontvangst in De Vrijbuiter. Dus op naar Roden. De weersverwachting is prima en dat is te merken aan de enorme drukte op de begane grond, waar de inschrijftafels zijn geplaatst. Zal het dan vandaag een recordaantal deelnemers opleveren? Dat weten we pas als we terugkomen. Nu is het een gekrioel van lopers, zowel boven in het restaurant, waar we genieten van een kop koffie met weer zo’n heerlijke, grote! versgebakken gevulde koek als beneden in de winkel en niet te vergeten buiten, waar de eerste 35 km.-lopers al klaar staan en wachten op de route. Kees Elgersma pakt het handig aan als hij met de route verschijnt. Blijft niet stilstaan, maar loopt met de meute mee, ondertussen links en rechts routes uitdelend. En dat werkt prima zo te zien. Later, weer terug bij de ingang, brengt hij als een rasechte marktkoopman de resterende routes aande man, de “verdwaalde” 35 km.-lopers, die zich een weg door de massa banen! Hetzelfde ritueel volgt voor de 25 km.-lopers en een lange sliert verlaat de thuisbasis voor vandaag.
We zijn op pad. Al vrij snel laten we de buitenwijken van Roden achter ons en gaan het open veld in. Het is genieten, want het is droog (nu al de zoveelste FLAL-tocht!) en windstil en een temperatuur of was het lente i.p.v. winter! De zon doet pogingen door te breken, maar geeft het landschap nu nog een bleke glans. Wel mooi! We passeren een fraai optrekje uit 1783, waar een huisarts uit Roden woont, zo wordt mij verteld. Even later komen we langs een hek, waar 2 grote ballen aan hangen, waar natuurlijk weer het nodige commentaar op komt, zeker als Albert erheen loopt om “iets”te gaan fotograferen. De stemming zit er in ieder geval goed in! Na een aantal kilometers bereiken we Peize, waar, hoe is het mogelijk, een ooievaar op het nest bezig is. Al een en ander aan het voorbereiden? Vlakbij het nest de molen en even later lopen we via een mooi pad recht op de oude kerk van Peize aan. Maar dan? Een lange rij wachtenden voor de deur van Café Ensing, waar de 1ste rust en contrôle is.

 

Even twijfel. Doorlopen of tòch maar even kaartje laten zien. Het laatste dus en dan snel naar buiten om op het muurtje rond de kerk even wat te eten en te drinken.
Nu volgt een heel mooi stuk door de Peizermaden. Al slingerend door het landschap kunnen we de stoet lopers goed volgen. In de verte de skyline van Groningen, wat door sommigen betwijfeld wordt. Is echter geen misverstand mogelijk, want het prachtige gebouw van de Gasunie is heel duidelijk herkenbaar, evenals de beroemde Martinitoren. Als we deze zo genoemde “Onlanden” verlaten, passeren we een tolhuis uit 1884. Even verderop langs een grote opslagplaats van roestvrijstalen tanks. Door het prachtige natuurgebied de Stenhorsten, langs en over het Peizerdiep, komen we in Roderwolde en zien als eerste de monumentale molen Woldzigt. En wàt mooi, dan lopen we onder het luiden van de klok van de Jacobuskerk verder het dorp in. Wat ìs dat toch, dat bij het zien van de schelp (verwijzing naar de pelgrimsroute naar Santiago) dit altijd weer zó veel bij je losmaakt aan gevoelens, herinneringen, maar ook heimwee naar die bijzondere tocht, zodat je er meteen weer over
gaat praten met Hans en Albert G., die ook nog steeds gegrepen zijn door de Camino.

 

Ja, dat pakken ze ons gelukkig nóóit meer af. Tegenover de kerk is weer een rust in Het Roode Hert, waar van alles te koop is. Alleen is jammer genoeg als wij arriveren, de soep op. Bovendien is het er zó vol, dat ik en velen met mij, de koffie buiten, zittend op de stoeprand of op het ene bankje dat er staat, opdrinken. Niet te lang zitten, want dat is tòch wel wat fris. Met frisse moed (Esmee loopt weer lekker na blarenbehandeling) gaan we verder. Steken de Rodervaart over, komen in een mooi gebied, gaan het Leeksterhoofddiep over en komen in park Nienoord. Wàt een fantastisch mooi gebouw is Nienoord toch!

 

De zon zet alles in een gouden gloed. De weerspiegelingen van brug en de schitterende toegangspoort zijn fantastisch. De route gaat verder door Leek, waar het carillon van de kerk zijn klanken laat horen, en komen vrijwel onmiddellijk daarna bij de 3e rust in Nietap. Hier pauzeren we weer een tijdje (Esmee is vandaag trouwe klant bij de EHBO!) en maken ons dan op voor de laatste kilometers van deze dag. Moe, maar heel voldaan, bereiken we De Vrijbuiter en horen, dat er vandaag 800 deelnemers aan deze tocht hebben meegedaan. Wàt een groot aantal! We melden ons af en dan……naar boven, het restaurant in en met z’n allen aan de stamppot! Reuze gezellig! Anderen scharrelen in de winkel op zoek naar koopjes, die er bij de vleet zijn. Het is al bijna 5 uur (de winkel sluit!!!) als we weer op huis aan gaan. Wat hèbben we vandaag een prachtige, gezellige en vooral ook plezierige dag met elkaar gehad! Alle vrijwilligers bedankt voor al het werk! We komen graag weer terug bij de volgende tocht van ons fijne cluppie de FLAL!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code