“Wat mooi Wad” Zondag 26 juni 2016 Dag van het Wad.

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

Deze zondag is uitgeroepen tot “Dag van het Wad”. Dit vanwege het feit, dat 7 jaar geleden, in 2009, de UNESCO, de natuur- en cultuurorganisatie van de Verenigde Naties, de Waddenzee op de Werelderfgoedlijst heeft geplaatst. Daarmee staat de Waddenzee op gelijke voet met wereldberoemde natuurwonderen als de Grand Canyon in de Verenigde Staten en het Great Barrier Reef in Australië, die eerder al door UNESCO tot Werelderfgoed zijn uitgeroepen.

Wat is nu een Werelderfgoed? Het is een monument, gebied of landschap met een natuurwaarde en/of cultuurhistorische waarde dat uniek is in de wereld. Een werelderfgoed moet volgens UNESCO per definitie beschikken over “een bijzondere, universele waarde; het moet onvervangbaar zijn en uniek zijn en als eigendom van de hele wereld worden beschouwd”. In 1972 hebben de Verenigde Naties tijdens de succesvolle Werelerfgoedconferentie een verdrag opgesteld waarin de lidstaten zich verplichten om cultureel en natuurlijk erfgoed van wereldbetekenis binnen de eigen landsgrenzen voor te dragen als “Werelderfgoed”. Meer dan 180 landen hebben het verdrag inmiddels ondertekend, waaronder Nederland en Duitsland.

Mijn aandacht op deze speciale zondag werd gevestigd door de laatste nieuwsbrief van “Er gaat niets boven Groningen”. Daarin diverse activiteiten, waaronder de Dag van het Wad met een programma aan de Groningse Waddenkust in Noordpolderzijl. Ook plaatsten zij een link met activiteiten in Friesland. Bovendien besteedde de Leeuwarder Courant ook aandacht aan deze dag. Wij kiezen als eerste Paesens/Moddergat om het museum ‘t Fiskershúske te gaan bezoeken. Altijd al eens willen bekijken, maar er nooit van gekomen. Een wadlooptocht is ook in de aanbieding, maar daar zie ik maar even van af (hoewel het werkelijk een schitterende ervaring is, waarbij ik nog altijd heel mooie herinneringen heb aan de tocht naar Engelsmanplaat).

We vertrekken uit Balk met prachtig, zonnig weer. Dit bleek ‘s morgens in het Noorden wel anders te zijn geweest. Flinke regenbuien. Maar we wagen het erop. Hoe verder we naar het noorden komen, hoe bewolkter het wordt en…..nog een flinke regenbui onderweg. In Paesens rijden we ons vast. De doorgaande weg naar Moddergat gestremd, dus omrijden. Inmiddels is ook hier de zon volop gaan schijnen en het eerste wat ik doe is de dijk op en uitkijken over het Wad. Het is hoog water. Schaduwen van de wolken veranderen de zee steeds van kleur. Prachtig zijn de wolkenluchten en het is zó helder, dat je Schiermonnikoog duidelijk ziet liggen. Ook de veerboot ernaartoe is duidelijk waarneembaar. Afdalend komt de geur van gerookte paling je al tegemoet. De familie Dijkman uit Blija heeft het druk. De broodjes paling gaan in flinke aantallen over de toonbank. Dat we hier met een zeer ervaren en kundige palingroker te maken hebben, blijkt wel uit alle prijzen, die op de kraam staan te pronken. In verschillende jaren gewonnen tijdens het Frysk Kampioenskip ielrikjen ( iel= paling en rikjen= roken). Aangezien manlief een liefhebber is en er hier schappelijke prijzen worden gehanteerd, nemen we een pondje mee naar huis.

De entree van het museum is vandaag gratis! Wel melden we ons even en krijgen uitleg wat er zoal te zien is in de verschillende vissershuisjes. Heb nooit kunnen bedenken dat hier zó veel is te zien. En héél interessant bovendien. Zoals een film over de geschiedenis van de beide dorpen, de ligging aan zee en daardoor de grote vissersvloot. Ook komt aan de orde de grote ramp in 1883 toen door een zware storm heel veel schepen zijn vergaan en bijna de hele mannelijke bevolking omkwam. Het grote monument op de dijk herinnert hieraan. We bekijken alles goed en besluiten dit bezoek met een kopje koffie op het zonnige terras van Kofje en Tee drinkerij “Yke Muoi”.

Dan gaan we een “deurtje” verder naar de buiten Marrum gelegen Seedyster Toer. Ook zij doen vandaag mee aan de Dag van het Wad. Helaas is de rondrit over het Noorderleeg met de panoramawagen volgeboekt en rijdt die 1 keer deze middag. Wat wèl kan en wat ik altijd al graag wilde, is naar boven in de toren. Me niet gerealiseerd, dat het een stevige klimpartij zou zijn. Tjonge, jonge, maar liefst 10 trappen van elk 11 treden!!!!! Pfffff! Dat komt er op aan! Maar het is de moeite meer dan waard! Wàt een machtig mooi uitzicht over het Noorderleeg. Je ziet Schiermonnikoog duidelijk liggen, maar ook b.v. de Avéro-toren In Leeuwarden en de torenspitsen van de omliggende dorpen. Er staat een stevige wind vandaag en dat is hier boven in de toren helemáál goed te merken! Na de nodige foto’s te hebben gemaakt gaan we weer naar beneden. Toch wel een stuk makkelijker! In de grote informatieruimte bekijken we de film, die gemaakt is van de reddingsoperatie van de paarden, die omgeven door water op een dobbe stonden, nu al weer 10 jaar geleden. Wat dreigde een groot drama te worden voor deze dieren, liep uiteindelijk gelukkig af. Helaas komen 20 paarden om. En zoals altijd het geval is na dergelijke calamitieten, worden er duidelijke richtlijnen opgesteld voor het buitendijks laten weiden van vee. Zo moeten vóór 15 oktober de eigenaren de dieren uit het land hebben verwijderd. Er komen nieuwe dobben met hoge ringwallen als vluchtplaats voor het vee. Ook wil het Fryske Gea de komende jaren de vluchtplaatsen versterken en met elkaar verbinden. Sindsdien is er gelukkig geen sprake meer geweest van een dergelijk drama.

Dan gaan we naar het in de luwte liggende, zonnige terras en genieten van koffie met een stuk appeltaart ondertussen napratend over alles wat we vandaag hebben gezien en beleefd. We hebben een mooie, leerzame dag gehad en zijn weer wat wijzer geworden over het prachtige gebied, het Wad, dat we zó dicht bij huis kunnen beleven en zien!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code