Walking Amsterdam 9 juli 2016.

 

Wéér haakt Le Champion in op een actueel gebeuren in onze hoofdstad Amsterdam. Daar vindt het EK Atletiek plaats. Daarnaast zijn er ook verschillende side-events, waaronder Walking Amsterdam. Ter gelegenheid van dit EK heeft Le Champion een unieke wandeltocht uitgezet, bestaande uit 3 verschllende routes van ongeveer 15 km. door de stad. Deze routes nemen ons mee langs een mix van park en stad, nieuwbouw en historie, enz. Ik heb me enige tijd geleden ingeschreven, samen met dochter Welmoed en kleinzoon Yorick uit Amsterdam, voor de Jordaanroute.

Al vroeg met de auto naar Amsterdam, nog even een bakkie doen op de Amstelkade en dan met z’n drieën met de tram naar station Sloterdijk, waar de startlokatie van de Jordaanroute is. In totaal doen zo’n 3000 deelnemers mee aan deze wandeltocht.

De start is bij restaurant BRET., knalrood en niet te missen. Buiten wordt gestempeld en kunnen we vertrekken. Het is prachtig, zonnig weer en dat is weer boffen na al die regen van de afgelopen week. Als eerste lopen we het kleine dorpje Sloterdijk door, waar nog maar enkele huizen en een kerk van overgebleven is. Volledig “opgeslokt”door hoge kantoorkolossen en appartementengebouwen. Ik herken het amper, Wat is hier veel veranderd sinds ik in de 60-jaren van de vorige eeuw in Amsterdam woonde. Heel bijzonder echter vind ik juist de combinatie van historische panden met de moderne architectuur van tegenwoordig. Voorafgaand aan deze tocht hebben we een mail gekregen met daarin allerlei wetenswaardigheden en bezienswaardigheden, die we onderweg tegen zullen komen. Zo ook een verhaal over de Petrus-kerk, die hier nog staat dankzij de eeuwigdurende rechten voor de graven die er in en omheen liggen. De tekst in de mail over één van die graven intrigeerde Welmoed en mij zó, dat we als één van de weinige wandelaars naar het kerkje zijn gelopen en een slag over het kerkhof hebben gedaan. Helaas, die bewuste tekst niet gevonden (misschien in de kerk?) , maar wèl een geestige andere tekst op een grafkelder (heb ik onder de foto gezet). Zo hebben we de hele dag eigenlijk met de mail in de hand gekeken naar de dingen, die in de tekst aangeroerd waren. Heel leuk en weer zo’n leuk initiatief van de organisatie.

Het voert te ver om uitgebreid stil te staan bij alles wat we hebben gezien! Wat dat betreft spreken de foto’s voor zich. Het waren er zó veel, dat het me moeite heeft gekost om een selectie te maken. Uiteindelijk zijn er tóch nog veel overgebleven! Maar ook nu geldt weer: snel scrollen als het te veel tijd vergt!!!!

Enkele punten van de route zal ik even noemen: het Cultuurpark Westergasfabriek met z’n vijvers, de  Haarlemmerpoort, De Westelijke Eilanden (Bickerseiland, Prinseneiland, Realeneiland),Haarlemmer Houttuinen, de Brouwersgracht, de Jordaan natuurlijk, de Leidsepleinbuurt, het Vondelpark, de Willemsparkbuurt,, Olympiaplein en tot slot de Stadionbuurt.

Het lopen van zo’n tocht met je kleinzoon van 7 jaar, is duidelijk anders dan anders. Ik heb nooit kunnen denken, dat op zo’n redelijk kleine afstand van 15 km. je zó veel speeltuinen tegen zou komen!!! Nou, dan weet je het wel! Klimmen, klauteren, springen, enz. enz. Je kunt het wandelen van je eigen tempo dan ook wel vergeten, ha, ha! Maar hij heeft zich prima vermaakt. Wel heb ik met verbazing gekeken naar de hoeveelheid energie, waarover hij, naast het lopen van de voor hem toch best wel lange afstand, beschikte!

Leuk waren de rust- en stempelposten onderweg: bij meneer Nieges aan het IJ en ‘t Blauwe Theehuis in het Vondelpark. Tussendoor nog even een terrasje aan de gracht. Met de tijd hielden we ons niet bezig. Ik verkeerde in de veronderstelling, dat je vóór 5 uur binnen moest zijn. Wèl kregen we onderweg al eens de vraag of we de laatsten waren. Geen idee!!! Op een vraag van langs het parcours fietsende Rode Kruis medewerkers of m’n kleinzoon wéér in een speeltuin was, antwoordde ik: nee, ze zijn nu even een leuk winkeltje ingelopen. Hilariteit, want wat bleek? “Jullie hebben nog 10 minuten om de finish te bereiken”. Hè, hoe kan dàt? Dat wordt me snel duidelijk gemaakt, want de finish sluit om 4 uur!!!!!! Gelukkig zijn we dan al redelijk in de buurt en op het laatste nippertje, om 5 voor 4, komen we, verwelkomd met applaus over de finish!! Maak je ook nog eens mee, dat je als allerlaatste over de finish komt! We krijgen het laatste stempel (ook nog in het wandelboekje) met de mooie speld + een stroopwafel. Er is muziek, tafels en banken staan er nog en een biertje en frisdrinken voor de kinderen gaat er wel in! In de verte horen we af en toe luid gejuich uit het Olympisch Stadion. Helicopters draaien hun rondjes. Intussen breken de vrijwilligers van Le Champion alles af. Wàt komt er toch veel voor kijken om zo’n tocht te organiseren: op 3 plaatsen startlokaties inrichten, 3 routes helemaal met pijlen uitzetten + een finishlokatie inrichten. En altijd weer is het TOP!!!

Ik denk dat wij zo ongeveer de laatsten zijn, die vertrekken. Jos gaat op de fiets terug naar huis,maar zonder Merle, want die wil met ons mee in de tram. Nog een overstap op het Museumplein en dan nog een stukje lopen naar de Amstelkade. Na een kopje koffie de auto in en terug naar Balk. Wat heb ik vandaag een fantastisch mooie, leuke tocht gelopen. Het heeft me een flinke opkikker gegeven. Wàt een stad, zó fotogeniek, zó veel bijzondere dingen te zien en te beleven! Het wàs en is en blijft gewoon mijn stad!!!

Bestuur en vrijwilligers van Le Champion héél hartelijk bedankt voor jullie inzet! Het was weer in één woord GEWELDIG!!!!

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Dankjewel Jannie voor je leuke reactie! Vind ik altijd heel leuk om iets te horen. Tot ziens!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code