“Pompster Ryd Rintocht” Kollumerpomp 10 september 2016.

 

Foto: Langs de Pompster Ryd.

 

“Pompster Ryd Rintocht”  Kollumerpomp 10 september 2016.

Het kan vandaag niet beter! Schitterend! De zon schijnt en er staat een stevig, fris briesje, dus heerlijk wandelweer!

Maar eerst een uurtje rijden naar Kollumerpomp. Vriendelijke vrijwilligers staan buiten het dorp ons op te wachten bij het weiland, waar geparkeerd moet worden. Er staan al heel wat auto’s, want de 40 km.-lopers zijn al lang op weg. Maar er is nog genoeg plaats voor de rest van de wandelaars. Dan op naar het dorp. Meteen al een bord met daarop de tekst: “Welkom in de Vreemde Vogels Buurt”. En vreemde vogels zijn er volop in het dorp te zien in tuinen, op straat en later op veel plaatsen tijdens de tocht.  Op een groot terrein midden in het dorp tafels en banken en een grote tent, waar ik eerst aan de koffie ga. Dan m’n uitgeprinte inschrijvingsbewijs laten scannen, waarna ik het mooie boekje, uitgereikt door 2 fraai uitgedoste dames, in ontvangst neem.

En dan op pad. Ben geloof ik zo’n beetje de laatste van de 25 km. Geen probleem. Lekker rustig op het smalle pad buiten het dorp naar de Westermolen, waarvan de wieken langzaam draaien. Prachtig steekt hij af tegen het licht van de nog laagstaande zon. Deze molen uit 1845, die tot na 1945 in bedrijf was, is eigendom van de Stichting Erfgoed Kollumerland en Nieuwkruisland.  Sinds 1988 is hij weer maalvaardig en molenaar Fred Ralten zorgt er al 20 jaar met hart en ziel voor, dat belangstellenden de molen kunnen bezichtigen en zien draaien.  Het pad komt uit op een smalle weg. Aan weerskanten weidse vergezichten. Het is hier zó mooi en nu hélemaal met dit prachtige weer! Boeren zijn nog druk in de weer op het land met grote machines, gevolgd door tientallen meeuwen, die nog iets van hun gading proberen te vinden. Even later boven op de dijk een nóg mooier uitzicht op het omringende land. In de verte op de dijk het “Contributiehuisje”, gebouwd in 1820 als stormwachtershuis en vergaderruimte om de waterschapsgelden, de contributie, te innen.

Even later gaan we het Nationaal Park Lauwersmeer in, dat op een steenworp afstand ligt van Kollumerpomp of tewel De Pomp. Het land, dat ontstaan is op de vroegere zeebodem, is een waar vogelparadijs. Vandaar dat de organisatie gekozen heeft voor het thema: “Vreemde vreemdevogels”.  De Pompster Ried, in het Fries Pompster Ryd, loopt als een rode draad door het wandelgebied van deze tocht. Van Staatsbosbeheer, één van de vele sponsoren van deze tocht, krijgen we een appeltje voor de dorst!

Na dit stuk prachtige natuur lopen we een recreatieterrein op, Kollumeroord,waar bij Restaurant ‘t Roode Hoofd’ shantykoor de Beurtskippers uit Surhuisterveen vrolijke zeemansliederen ten gehore brengt. De koffie sla ik maar over, want er staat een lange rij voor de bar te wachten tot er nieuwe is gezet.

Nu gaat de route een stukje langs het brede Dokkumer Diep. Prachtig! In de verte Dokkumer Nieuwe Zijlen. Naast het pad enkele kunstwerken. Niet veel later in de verte, hoog op de oude zeewering,  het kunstwerk van Henk Rusman, daterend uit het jaar 2000, waarin de grote Friezenreünie plaatsvond: duizenden emigranten keren terug op zoek naar sporen uit het verleden. Geplaatst in het kader van de beeldenroute: Bylden om Utens 2000.

Even later op de vroegere zeedijk langs de N358, de ‘Soensterdijk’ het grote monument ter nagedachtenis aan de verzetsstrijders, die in april 1945 om het leven kwamen tijdens de strijd om het behoud van de brug te Dokkumer Nieuwe Zijlen. Het is een wit natuurstenen beeld van een zittende mannenfiguur met in zijn rechterhand een geweer. Tussen zijn knieën staat een jong meisje. Man en kind kijken blij, maar waakzaam vooruit over het Friese land. Het monument is ontworpen door Nico Onkenhout uit Amsterdam, die tijdens de oorlogsjaren was ondergedoken in Kollum.

Bij het naderen van Kollum zien we in de verte al een molen draaien. Het is n.l. vandaag ook Monumentendag en Molendag. Dichterbij gekomen zie ik, dat hij in feesttooi is gezet en de kleurige vlaggetjes, gespannen van wiek naar wiek, wapperen vrolijk in de wind. Wàt een prachtig gezicht! Bij binnenkomst in Kollum valt de grote jachthaven op. Na een gedeelte met nieuwbouw en waterpartijen lopen we het centrum in, waar het een vrolijke boel is! Er is muziek, wandelaars passeren dansend het terras, waar ik geniet van koffie en alles wat er voorbij loopt. Een groep als “vreemde vogels” verklede vrouwen, vermaakt het publiek en de wandelaars met een act op straat. Heel leuk! Het is hier zó gezellig, dat ik nog wel even zou willen blijven hangen. Tóch maar niet, want de finish is nog lang niet in zicht.

Van Kollum gaat het door de weilanden naar Augsbuurt-Lutjewoude (Augsbuurt-Lytsewâld). Je hoort van verre al de Steelband Panmagic, die tijdens de Swaddekuier van dit jaar in Kollum ons ook al verraste met hun optreden. Ook nu weer zorgen ze voor een vrolijke noot op deze bijzondere stempelpost. Ik word ineens op m’n schouder getikt en blij verrast zie ik Jitse, vriend en medepelgrim naar Santiago. Word meteen uitgenodigd om bij Hillianne, bewoonster van het huis bij de kerk, m’n door de organisatie gemaakte bouillon op te drinken. We praten weer even helemaal bij en ga nog weer even met Jitse het prachtige, oude kerkje in. Gebouwd in 1782 ter vervanging van een middeleeuwse kapel uit 1347. Heel bijzonder is het paneel op de oude preekstoel voorstellende Mozes en Aäron met de twee stenen tafelen, waarop geschreven de Tien Geboden.

Dan moet ik toch echt weer verder en loopt Jitse met me mee het Lijkpad af naar de weg. Wat een leuk, onverwachts intermezzo op deze wandeltocht.

In de verte de “oren” (telescopen) van Burum, grondstation van satellietcommunicatie.  Nog een kleine buurtschap Zevenhuizen door. Tref dan, ook al weer zo leuk, Els en Ymie, die al fietsend speuren naar bekenden onder de wandelaars. Gezellig pratend lopen we met z’n drieën tot ik het weiland in moet voor de laatste kilometers. En die laatste loodjes wegen best zwaar door het gras. Maar weer prachtig langs het water van de Pompster Ryd. Heel leuk zijn de “Bonte  Stofvogels”, gemaakt door Pyr Bosma.

Lopend onder de erepoort door met de tekst: “Aan ‘t einde van de Pompsterloop kunnen alle schoenen op een hoop” , krijgen we allemaal een mooie, rode gladiool. Echt leuk! En dan is het nog een kwestie van enkele meters naar de finish. We worden verwend met een heel mooi, apart aandenken aan deze schitterende tocht. Op de banken zijn veel wandelaars neergestreken onder het genot van een koel drankje. Er speelt een band en het is weer super gezellig! Tref Nanne nog, die vast wel weer heel mooie foto’s heeft gemaakt. We zetten elkaar nog even op de foto, komisch! En dan wordt het zo langzamerhand tijd om naar huis te gaan. We kunnen met z’n allen terugkijken op een fantastisch mooie, goed georganiseerde, unieke wandeltocht in het prachtige noordoosten van Friesland. Het bestuur van de Stichting Pompster Ryd Rintocht en alle vrijwilligers wil ik bedanken voor al het door hen verzette werk! Wat hebben jullie ons een schitterende dag bezorgd! Het was om het op z’n Fries te zeggen:  een hea-like dei!!!!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code