Bad Nieuweschans 15-02-2014 FLAL

Met m’n hoofd nog vol met beelden van de fantastische 1500 m. vrouwen, waarbij Nederland de absolute hegemonie had wat betreft de andere landen en voor het eerst in de schaatshistorie de plaatsen 1, 2, 3 en zelfs ook nog 4 bezette, zit ik nu achter de computer om een verslagje te schrijven over de wandeltocht van gisteren.
Aangezien Nieuweschans (ik betrap me erop, dat ik nog steeds deze “oude” naam gebruik) nou niet bepaald naast de deur ligt, ben ik al vroeg opgestaan om op tijd in Drachten te zijn, waar Ymie en ik instappen bij Liana en ons (zonder glaasje op!) laten rijden. Nu hoef ik ook niet te vrezen voor een afkeurend “foei”onder m’n foto’s nu ik het ook nu weer niet kan laten een foto te maken van de mooie luchten onderweg!
Met de storm valt het op de heenweg best nog wel mee. Prachtig op tijd arriveren we op de parkeerplaats, niet bij de startlokatie, zodat we de voetgangersbrug over de snelweg moeten nemen om bij De Groninger Poort te komen (wat overigens bij terugkomst een voordeel blijkt te zijn). Veel bekende gezichten zijn al binnen, de inschrijftafel met vandaag o.a. Feiko Stoppels, die een handje gaat helpen en de lange rij achter de bar van mensen, die eerst nog aan de koffie of thee gaan. Goed negen uur naar buiten.

 

Liana doet nog even “handel”in veters, waarbij Riekelt zich niet laat verleiden om voor de roze veters te kiezen. Een gemiste kans Riekelt! Maar de groen/oranje (de kleuren van Nijmegen) ook een prima alternatief! Dan zien een route te bemachtigen en op weg. Eerst een slag door (en nu even goed zeggen) Bad Nieuweschans. Deze naam heeft natuurlijk alles te maken met het kuuroord, waar we echter vandaag geen gebruik van zullen maken. Trouwens een modderbad hadden we sowieso niet hoeven te nemen, want dat hebben we onderweg wel gekregen!!! Mooie, oude panden, dwars over een kerkhof, wat de nodige opmerkingen tot gevolg heeft. Langs een oud kanon, dat herinnert aan oude tijden van gevechten hier zo pàl aan de grens met Duitsland. Vrij snel verlaten we de stad (of is het een dorp?), gaan onder de snelweg door het buitengebied in, lopen “dwars”door een dijk en worden hier geconfronteerd met de eerste modder. Stelt echter niets voor bij wat later nog zou komen. Een lange sliert op de Hamdijk langs het Winschoterdiep, over een prachtige houten brug en dan, ja dan komt het èchte werk!!!! Onvoorstelbaar, zó’n modderbende! Je kunt alleen maar naar de grond kijken, voorzichtig je schoenen neerzetten om niet uit te glijden, want het is spekglad op de Groningse klei!

 

Onder de drek komen we in de buitenwijken van Bunde en hebben de eerste rust en contrôle in Café “Zur Blinke”. Nou dit “blinkt” niet uit in service voor ons wandelvolkje. De koffie is op!!! Hoe bestaat het? Dus is de keuze snel gemaakt. Op naar Café/Bäckerei Wärsing” aan de overkant. Ook zij zijn niet op zó veel gasten berekend, maar ook al duurt het even, er is heerlijke koffie en…….ja natuurlijk veel lekkers te koop. Sommigen nemen het er dan ook van en hebben heerlijke “torte” bij de koffie. Welgemoed gaan we weer verder. Zien het tot woningen verbouwde station van Bunde, steken ettelijke keren tijdens deze tocht de spoorlijn over, waar overigens Nederlandse treinen rijden. We maken een grote lus rond Bunde. Hebben zelfs nog een wagenrust, waar we kunnen
genieten van koffie/thee/bouillon. Sommigen zijn neergestreken op de rand van een zandbak. Niet erg comfortabel en met die harde wind in de rug niet zo best voor de spieren. Maar niet iedereen heeft daar last van geloof ik. Op een bepaald moment lopen we aan de andere kant van het spoor Bunde weer in, zien nu de achterkant van het voormalige station, passeren een grote boerderij met een werkelijk prachtig mooi voorhuis met toren.

 

Na een oorlogsmonument verlaten we Bunde en dan komt een stuk van de route waar het echt afzien is. De wind is nog meer aangewakkerd en we hebben ‘m pal tegen op een lange, rechte weg. In de verte is wel de finishplek te zien, maar die komt voor mijn gevoel niet snel dichterbij. Eindelijk mogen wij rechtsaf. Nu is de wind van vijand onze vriend geworden. We “vliegen” terug naar de finishplaats. Komen op het parkeerterrein, waar de auto van Liana staat, stappen in en rijden via Bunde terug naar de parkeerplaats bij de Groninger Poort. Wij hebben de voetgangersbrug ‘s morgens al gehad, nu moet de rest die hindernis nog nemen! Afmelden, zien hoeveel er meegelopen hebben vandaag (320, een mooi aantal voor zo’n uithoek) en nog even wat drinken en napraten over de mooie tocht en de gezellige dag, die we met elkaar hebben gehad.

 

We zitten niet lang na, omdat Liana nog andere verplichtingen heeft. In de auto radio Olympia aan en het schaatsen van de 1500 m. mannen volgen. Bij thuiskomst nog de laatste ritten zien, onderuitgezakt op de bank. Het was weer een supergezellige FLAL-zaterdag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code