Tocht om de Noord 24 en 25 september 2016 Dag 2

 

Foto: De zon komt op.

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Tocht om de Noord 24 en 25 september 2016.

Tweede dag.

Vandaag heb ik iets meer tijd, want van Wehe den Hoorn naar Zoutkamp is maar een korte afstand. Mooi op tijd arriveer ik op het ijsbaanterrein, waar vrijwilligers met zaklampen ons de plek aanwijzen waar we moeten parkeren. Dan in het donker lopen naar de tent. Nu de E-ticket van de 2e dag scannen en de stempelkaart ontvangen. Het is al weer druk met wandelaars en toevallig word ik opgemerkt in het halfdonker door Henk Valkenburg en z’n vrouw Els. Leuk om nu een gezicht te hebben na de telefoontjes gepleegd na de Nijmeegse Vierdaagse. Dan de bus in en naar de startlokatie in Groningen. Raar idee om straks dat hele eind weer terug te lopen naar Zoutkamp. Wel prettig, dat ik de auto daar heb, want dan kan ik meteen na de finish op huis aan.

Ook nu weer een lange rij wandelaars, waarvan de ticket nog gescand moet worden  òf alleen nog maar een startstempel moet hebben. Had wat mij betreft wel even anders georganiseerd mogen worden. Maar goed, verder alles perfect geregeld, dus geen klagen. Al snel lopen we buiten de stad en maken een prachtige zonsopkomst mee. De laagstaande zon even later zorgt voor lange schaduwen van de wandelaars. Een echte natuurliefhebber zit op deze vroege ochtend al met z’n grote kijker naar vogels te turen. Gezien de stoet wandelaars, is er van rust geen sprake en zal er niet veel te zien zijn. De man vindt het geen probleem gelukkig.

Even na Schouwerzijl kunnen we bij een boerderij koffie krijgen en er zijn toiletten. Daar komt opeens het bekende groepje wandelvrienden aanlopen. Gezellig even gekletst. Vlak voor het mooie, oude kerkje van Oostum tref ik Wiebe (van het bekende loopclubje Wiebe) en loop een stukje met hem op. We werpen een blik in het kerkje en gaan weer verder, genietend van de prachtige vergezichten. De zon zendt z’n stralen uit over het weidse landschap. De lucht is helderblauw en er staat een stevig briesje. Ideaal wandelweer dus! Net als de dag ervoor, krijgen we ook nu weer een gekookt eitje. Lekker.

Wat niet zo lekker gaat zijn mijn voeten. De ingetaapte rechterhak geeft geen problemen, maar de linker hak des te meer. In Garnwerd helaas geen EHBO, dus door naar Winsum. Blij om daar de EHBO-post te zien. Wel jammer dat er slechts één behandeltafel is. Op een primitieve wijze wordt m’n hak beplakt en zal het nog tot Warfhuizen duren om er opnieuw naar te laten kijken. Een feit is, dat je vaak veel tijd verliest met wachten en behandelen. Ik ben dan ook duidelijk niet de enige, die met blaren heeft te kampen.

Na een beker bouillon weer op pad. En dat valt echt niet mee. Wat is het dan fijn als je een tijdje met iemand oploopt, pratend over van alles en nog wat, waardoor je afgeleid wordt en je zó weer een aantal kilometers verder bent. Datzelfde geldt ook voor het binnenkomen in een dorp. Van alles te zien en te beleven. Fijn weer even zitten, wat drinken en weer verder. Bij Speelbos Houwerzijl samen met Hennie wat gedronken in de “ui”, een van staal gemaakte overdekte zitplek in de vorm van een ui.

En natuurlijk weer de nodige proeverijen onderweg zoals die met soep en ……blauwe aardappelen uit Peru. Nooit eerder gezien, laat staan geproefd. Maar ik vond het prima smaken! Dan komt al vrij snel de dijk met fietspad naar Zoutkamp in zicht. Wat een prachtig uitzicht op het glinsterende water links en de dieper gelegen landerijen rechts. Wie nu denkt dat we al snel in Zoutkamp waren, heeft het mis. Eerst nog een slinger door een klein bos en dan bereiken we de rand van het dorp. De route voert over het terrein van de vissershaven met z’n gekleurde panden en vissersboten aan de wal. Er wordt vis gerookt en we krijgen een versgebakken klein scholletje. Heerlijk! De zonovergoten terrassen zitten vol met wandelaars en inwoners van Zoutkamp. Een piratenkoor treedt op en geeft weer even nieuwe moed.

De laatste meters naar de tent. We worden verwelkomd met zang en feestelijk binnengehaald. Dan wordt bij iedereen de prachtige medaille, het “pronkjewail” omgehangen. Ik koester de mijne, wetende wat het me heeft gekost de finish te bereiken. Blij word ik verwelkomd door m’n wandelvrienden, die al aan de maaltijd zitten. Ik ga ook langs het uitgebreide stamppotbuffet en voeg me met een bord hutspot met allerlei lekkers erbij bij de groep. Na deze uitgebreide en gezellige nazit, gaat zo langzamerhand iedereen vertrekken richting ijsbaan, waar de auto’s staan. Zie nu het sluizencomplex waar ik vanochtend in het donker niets van heb gezien, evenals de rest van de route naar de ijsbaan. Veel auto’s zijn al weg, het terrein is al aardig leeg.

Als eerste gaan de schoenen uit en de slippers aan!!!!! Dat voelt even aangenamer moet ik zeggen.  Zwaaiend naar bekenden rijd ik het terrein af op weg naar Balk. M’n hoofd vol van alles wat ik de afgelopen 2 dagen heb gezien en beleefd. De ontmoetingen onderweg, de vriendschap, de gezelligheid, het prachtige Groninger landschap, het schitterende weer, de fantastische organisatie, de vele, vele vrijwilligers, die het mogelijk maken zo’n tocht te organiseren, de mooie, bijzondere dingen, die we hebben gezien, enz. enz. We hebben ècht geproefd van het Groningse landschap en dat smaakte héél goed!!!!

Ik wil dan ook graag vanaf deze plaats Peter Velthuis, de organisatie en niet te vergeten alle vrijwilligers héél, héél hartelijk bedanken voor al het werk, dat jullie hebben verzet! Het was in één woord: GEWELDIG!!!!!!

  1. Chris

    Wat een prachtig verslag heeft u geschreven. Mijn man heeft ook de 40 kilometer gelopen en zijn enthousiaste verhalen komen helemaal overeen mer uw schrijven. Ik heb -ondanks dat ik zelf niet heb gelopen- enorm genoten van deze twee dagen. Vooral Zoutkamp was heel sfeervol en gezellig.
    Bedankt en nog heel veel wandelplezier.
    Hartelijke groet, Chris Reuvers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code