Spier 1-3-2014 FLAL

Sterrenwacht wandeltocht Spier 1 maart 2014.
Door de regelmaat van het wandelen op zaterdag en 1x in de 14 dagen op dinsdag vliegen de weken in sneltreinvaart voorbij en zit je vóór je het weet al weer in de auto op weg naar de één na laatste wandeltocht in dit seizoen van de FLAL. Dit keer naar Spier, dat ligt in een prachtige omgeving. Mijn gedachte, dat er wel weer veel animo voor deze tocht zou zijn, wordt bevestigd als ik het parkeerterrein bij motel van der Valk oprijd. Wàt een auto’s! Eenmaal binnen is het een gekrioel als in een mierennest van wachtende, lopende, koffiedrinkende, inschrijvende wandelaars! Enfin, straks bij terugkomst zullen we wel zien hóeveel het er waren. Albert en Meintsje zijn vandaag verantwoordelijk voor het ophalen van de pijlen en hebben de “troch-rinners” gevraagd met ze mee te lopen, wat dus betekent: “helpen”!!!! Hoewel ik weet, dat het dan een gezellige boel wordt, beslis ik met enige moeite om “alleen” (niet echt dus) op pad te gaan en zo m’n eigen tempo en rustmomenten kan bepalen vanwege m’n rug.

 

We gaan meteen achter van der Valk het Dwingelderveld in. Prachtig gebied, waar we eigenlijk praktisch de hele dag doorheen lopen. Afwisselend bos, heide, af en toe een stuk bouwland. Hoewel ik onderweg nog een paar fikse regenbuien heb gehad, is het droog en dat blijft het gelukkig ook de hele dag. Wat hebben we vaak de weergoden op onze hand tijdens de zaterdagse wandeltochten! Na 7 km. komen we bij het informatiecentrum van Staatsbosbeheer. Van te voren was al wel bekend, dat we hier geen koffie konden krijgen, maar wèl gebruik konden maken van het toilet. Nou, hoewel we de hele dag de tijd hebben, voelen velen (ik dus ook!) er niets voor om aan te sluiten bij de lange rij wachtenden voor ons. En dan is het mooi, dat de route door het bos gaat en tijdelijk als openbaar toilet fungeert, hi, hi! Pas na 15 km. bereiken we Dwingeloo en als je denkt: ha, nu aan de koffie, laten de routeuitzetters ons eerst nog een slag langs de rand van het dorp lopen om dan uiteindelijk aan te komen op de Brink met z’n talloze eetgelegenheden. Voor ons is de rust- en contrôlepost geregeld in De Zaagkoele, die vandaag alleen geopend is voor de wandelaars! Andere gasten moeten hun heil ergens anders zoeken.

 

Zowel binnen als buiten is het prima vertoeven. Heerlijke champignonsoep, waar niet een champignon voor de smaak doorheen geslingerd is, maar een goed gevulde soep en dat voor maar €1,50!!!! In één van de loungestoelen met roze kussentjes zit ik te genieten van een redelijk lange rustpauze. Dan op pad voor de rest van de tocht. Afwisselend loop ik eens met bekende wandelaars op en dan weer hele stukken alleen, met in de verte voor en achter mij andere lopers. En ook hier geldt: “elk voordeel heb z’n nadeel”. Aan de ene kant mis je de gezelligheid, aan de andere kant kan ik ook heel erg genieten van de stilte. Een concert van vrolijk zingende vogels begeleidt me, spechten “hameren” er lustig op los, de natuur komt weer helemaal tot leven. Als ik dan onderweg weer de sticker van het Groningse Jacobspad tegenkom, waan ik me weer even op de Camino in Spanje en denk terug aan al het moois, dat ik in m’n wandelleventje al mee heb mogen maken en ben blij, dat ik nog zo rond kan hobbelen. Als ik langs een weiland met paarden loop, komen ze naar me toe, ik aai ze even over het hoofd, wat ze kennelijk fijn vinden, want als ik weer verder ga, lopen ze met me mee tot ze niet verder kunnen. Zo beleef en zie je van alles onderweg en dàt is nou zo leuk aan wandelen!!! Het laatste stuk van de route voert langs de radiotelescoop en het
Koelevaartsveen. De zon schittert op het water. Het is hier prachtig! Nog even en we zijn terug bij van der Valk, waar Fokie en Hilly juist de deur uitkomen om naar huis te vertrekken. Ik ga me afmelden en meng me tussen de vele nog nazittende en napratende wandelaars.

 

En wat wàren het er weer veel vandaag. Maar liefst 715!!! Blije gezichten achter de bestuurstafel en terecht! Weer zo’n prachtige wandeldag gehad dankzij de inzet van zó veel vrijwilligers! Ik blijf wachten op de “troch-rinners”- ploeg, die zo te horen weer veel plezier met elkaar hebben gehad. Het is vrij laat als ik weer op huis aan ga. Wèl een beetje moe, maar blij en voldaan na deze mooie dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code