Dinsdag wandeltocht Grouw-Akkrum-Grouw 25 oktober 2016.

 

Foto:

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Dinsdag wandeltocht Grouw-Akkrum-Grouw 25 oktober 2016.

Hoewel het in Balk helder is, krijgen we onderweg naar Grouw met mist te maken. Maar…..de zon probeert er al door te komen. Het belooft weer een mooie dag te worden. Ook dit keer is de startlocatie weer in het Aquaverium in Grouw. Een mooi restaurant, waar de koffie heerlijk smaakt. Anders dan anders komen we hier niet terug voor de lunch. Die gaan we gebruiken in Akkrum.

Al vrij snel lopen we Grouw uit. Passeren het voormalige station (nu restaurant) en gaan dan een pad op, waar ik nog nooit heb gelopen. Leuk is dat, want ik heb hier in deze contreien toch al wel heel wat voetstappen liggen, maar wist niet van het bestaan van dit pad. Het loopt parallel aan de spoorlijn, waar de treinen langs denderen vanuit Leeuwarden met bestemming Zwolle. Er is de laatste tijd een stevige lobby van Provinciale Staten en Kamerleden om de treinverbinding met de Randstad te verbeteren. Langzaamaan wint de zon het van de mist, die overgaat in een lichte nevel. Bij het aquaduct steken we de snelweg over met rechts van ons het Prinses Margrietkanaal. Ook wij moeten door het aquaduct om aan de andere kant te komen. Siep vindt de omweg te lang, loopt de steile helling af en snijdt daarmee een stukje af. Na het aquaduct herhaalt zich dit tafereel, maar nu een fikse klimpartij naar boven. Wij moeten een behoorlijk stukje omlopen, terwijl Siep heerlijk in het zonnetje gezeten, geniet van het uitzicht op het kanaal.

Wij voegen ons weer bij hem en terwijl we even blijven staan bij de hoge spoorbrug, zien we een grote tanker naderen. De brug hoeft niet open, want de kapitein heeft de mobiele stuurhut al laten zakken. Terwijl we langs het kanaal lopen, passeren nog 2 pleziervaartuigen. Ook zij genieten op deze mooie herfstdag nog van een vaartochtje vóór de boten weer de winterslaap ingaan. Dit mooie weggetje, de Leppedyk, loopt niet door naar de brug bij Oude Schouw, maar buigt al eerder af. Het laatste stuk tussen Oude Schouw en Akkrum weer langs een breed water en heet hier de Kromme Knilles.

De sage van de Akkrumer reuzen. Ongeveer 1400 jaar geleden waren twee reuzen bij hun nederzetting aan het graven: Manke Meine en Kromme Knillis. Ze maakten een vaart van de hoge zandgronden in het zuiden naar de lage landen in het noorden. Deze vaart, die nu de Boorne heet, was zeer belangrijk voor plaatsen als Akkrum en Aldeboarn. Men kon er varen en er ontstond handel. De beide reuzen kregen ruzie. Kromme Knilles keek achterom en bekeek zijn werk. Er zat een flinke bocht in en daarom riep hij tegen Meine: “Ach krom!” Meine zei boos: “jij maakt er een rommeltje van en ik wil niet langer met jou samenwerken. Een aantal boeren, die in de buurt stonden en duidelijk Akkrom hadden gehoord, zeiden tegen elkaar: “dat is een mooie naam voor onze nederzetting”. Intussen gingen Meine en Knilles elk een kant uit. Meine ploeterde rechtdoor en werkte zo recht als een kaars. De Meinesloot is het werk van zijn handen. Knilles hield noordelijk aan en werkte zich te barsten tot Raerd (Rauwerd), dat toen aan de Middelsee lag. Zijn werk zat boordevol met bochten en zo kreeg de vaart de naam Kromme Knilles.

Inmiddels is het lunchtijd geworden. Er wordt op ons gerekend in Gemeenschapscentrum “Leppehiem”. We lopen door de grote gemeenschapsruimte, waar de bewoners al aan de maaltijd zitten. Voor onze groep (26 deelnemers vandaag) staan in een afgescheiden ruimte de tafels gedekt. Soepterrines worden op de tafels gezet, evenals melk en karnemelk. Een leuke, gezellige lunchplek. Wàt voor soep het is is een beetje gissen, maar ze smaakt heerlijk! We gaan dan ook weer gesterkt op stap.

Nog even over de naam “Leppe”, die je nog al eens tegenkomt. Leppedyk, Leppehiem, Leppeaquaduct, Wat ik opgezocht heb is, dat een “lep” een spade is, waarmee gegraven wordt. Of dit iets met de naamgeving te maken heeft, weet ik echter niet zeker. We maken nu een slag door Akkrum. Vanaf de weg gaan we eerst het prachtige pand “Coopersburg” nader bekijken. Het is een in 1901 door de succesvolle zakenman Frank Cooper gesticht tehuis voor ouden van dagen. Het bestaat uit een hoofdgebouw met aan weerskanten 10 woningen. Op de verdieping van het hoofdgebouw is de regentenkamer gesitueerd.                                                                   Deze hierboven genoemde Frank Cooper werd op 23 oktober 1843 als Folkert Harmens Kuipers in Akkrum geboren. Op z’n 22ste emigreerde hij naar de Verenigde Staten. Hij ontmoette daar de uit Zeeland afkomstige Netty de Graaf. Met hard werken bouwden ze een bestaan op. Helaas stierf zijn vrouw al jong, nog maar 32 jaar oud. De handel in manufacturen ging echter heel goed en er werden nieuwe vestigingen geopend. Nadat hij in Chicago een groothandelaar in mantels ontmoette, besloten ze samen om de zaken nog groter aan te pakken: een groot warenhuis in Chicago en een “wereldbazar” in New York. Als rijke Amerikaan keerde hij op ouderlijk bezoek terug in zijn geboortedorp Akkrum. De armoede van de oudjes raakte hem zó diep, dat hij besloot om een gasthuis voor de Akkrumer bejaarden te stichten.

Na zijn dood in 1904 wordt in 1906 een uniek praalgraf gebouwd voor de stichter van Coopersburg Frank Cooper en zijn vrouw Antoinetta de Graaff. Het is uit zandsteen in Art-Nouveaux-stijl opgetrokken naar een ontwerp van de beeldhouwer Johann Hinrich Schröder, geboren in Duitsland in 1866, maar op 2-jarige leeftijd verhuisd naar Leeuwarden. Was net als zijn vader stukadoor, maar volgde daarnaast vanaf 1881 lessen aan de Academie Minerva in Groningen en de Kunstnijverheidsschool Quellinus in Amsterdam. Hij woonde enige tijd in Brussel en Leeuwarden, maar vestigde zich uiteindelijk in Amsterdam. Hij maakte vooral beeldhouwwerk voor gebouwen. Binnen wordt de marmeren tombe spaarzaam verlicht door een rond venster met gekleurd glas-in-lood waarin de initialen CdG (Cooper-de Graaff) zijn verwerkt. Het Mausoleum en de regentenkamer zijn te bezichtigen. (“Stifting Akkrum Ald en Nij”) Het omliggende park is prachtig aangelegd en de kleuren van de bomen zijn op deze lenteachtige herfstdag schitterend.

De route gaat verder door Akkrum, waar nóg een bijzonder gebouw te bewonderen is n.l. “Welgelegen” dat bestemd was voor huisvesting van dames. Mooi is ook de Doopsgezinde Kerk midden in het dorp. Het voormalige postkantoor, ook een markant gebouw en niet te vergeten het prachtige pand van hotel “Goerres” met aan de achterkant een groot terras aan het water, waar het heerlijk toeven is. Altijd leuk om eens door zo’n dorp te lopen, ondertussen goed om je heen kijkend naar wat er allemaal is te zien.

Dan verlaten we Akkrum, lopen langs de Zijlroede en het Bokkumermeer naar Birstum om weer uit te komen bij het aquaduct Mid Fryslân, vlakbij Grouw. Het is nu zulk heerlijk weer! Jassen en vesten kunnen uit en als je niet beter wist, zou je denken, dat het lente is i.p.v. herfst. Koeien en hokkelingen in de wei koesteren zich, net als wij, in de zon. We gaan weer het aquaduct door, lopen langs de (niet zichtbare) grote ondergrondse bunker, Commandopost stammend uit de tijd van de Koude Oorlog en nog helemaal ingericht (opgemaakte bedden, enz.) voor direct gebruik in geval van calamiteiten. Deze bijzondere bunker, groot 1100m2,  in 1961 gebouwd bevatte 4 Commandoposten Bescherming Bevolking (BB) en een Civiele Verdediging. Sinds kort heeft de bunker de officiële museumstatus. Langs de rand van een nieuwbouwwijk en een stukje langs het industrieterrein arriveren we weer bij het Aquaverium, waar we nog nagenieten met een dorst lessend drankje. Het is nu al de 3e dinsdag sinds we in september weer zijn gestart met de wandeltochten, dat we schitterend wandelweer hebben gehad. En dat is echt boffen!!! Na Gerrit te hebben bedankt voor de organisatie van deze mooie wandeldag, ga ik weer richting Balk.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code