Flal-tocht Middelstum 5 november 2016.

 

Foto:

Op foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

 

Flal-tocht Middelstum 5 november 2016.

Middelstum, gelegen op het Ho(o)geland, een prachtig gebied in het noorden van de provincie Groningen. Middelstum, tijdens de winter4daagse van 2013 gehuld in een dik pak sneeuw, waardoor je je even in Siberië waande. (  zal het de komende winter4daagse in januari 2017 weer van dat barre winterweer worden?) Vandaag geen barre omstandigheden, integendeel. Paraplu had ik wel thuis kunnen laten. Want al snel breekt de zon door en lopen we door een werkelijk schitterend landschap hier in het hoge noorden.

Met een tussenstop in Drachten, waar ik een paar wandelmaatjes oppik, gaan we met 2 auto’s richting Middelstum. Op de P&R parkeerplaats bij Hoogkerk stapt nog een wandelmaatje in en dan gaat het linea recta naar de start. Lopen voorzichtig om niet te vallen langs de open liggende dorpsstraat, waar diepriool wordt aangelegd en arriveren bij Zalencentrum “Vita Nova” (Nieuw Leven).Bij binnenkomst is hier in ieder geval flink wat “leven” in de brouwerij! De 40 km.-lopers staan op punt van vertrek. Wij hebben nog tijd voor een bekertje koffie. En dan met z’n allen op pad met een jarige in ons midden, die al uitbundige felicitaties achter de rug heeft.

We lopen langs de prachtige kerk van Middelstum en gaan even daarna via een “hoogholtje” (hoge brug) de wijde uitgestrektheid in en kunnen het lange lint lopers tot in de verte volgen. Het eerste dorp waar we doorheen komen is Kantens met ongeveer 700 inwoners. Vrij snel verlaten we het dorp weer. De zon is inmiddels flink gaan schijnen en zet het landschap in een mooie gloed en schittert niet alleen op het water, maar ook op de vette zeeklei van de omgeploegde akkers. Prachtig! Bergen suikerbieten op het erf van de grote Groningse boerderijen liggen te wachten op transport naar de suikerfabriek.

Zo bereiken we Zandeweer, een klein dorpje ten zuiden van Uithuizen. Opvallend is de monumentale kerk, waarvan de kerk zelf uit de 13e eeuw stamt en de losstaande zadeldaktoren uit de 15e eeuw. Zoals zo veel dorpen in het noorden van Groningen, staat ook hier een prachtige molen, korenmolen “Windlust” uit 1818. Nog maar net goed en wel Zandeweer uit treffen we mannen, die op een grote omgeploegde akker met een detector naar verborgen schatten hebben gezocht. Op deze akker heeft in de Tweede Wereldoorlog een Halifax bommenwerper een noodlanding gemaakt en nog regelmatig vinden de heren het een en ander aan materiaalresten. We krijgen stukjes aluminium te zien, een kogel en een stukje van een granaat. Na dit intermezzo liggen we inmiddels behoorlijk achter, maar bij de rust aangekomen in ‘t Dörpshoes “Lutje Brussel” in Oldenzijl, zien we ze weer. Terwijl wij aan de koffie gaan met (nog bevroren) appeltaart, staan zij al weer in de startblokken. Geen probleem, we zien elkaar wel weer ergens op de route of bij de volgende rust.

Nog maar amper weer op weg, komt Liana met een stevige pas aangelopen, zweet op het voorhoofd. Maar wat wil je? Van achter de inschrijftafel om 10 voor 10 vertrokken en nú al hier!!!! Zij gaat aan de koffie, wij lopen door in de zekerheid, dat we straks wel weer door haar ingehaald worden! We lopen nu door wel heel kleine dorpjes zoals: Eppenhuizen, Startenhuizen en Garsthuizen.Tussen de dorpen in steeds weer die prachtige weidse vergezichten, zoals je dat eigenlijk alleen maar hier in Noord-Groningen ziet. Werkelijk van een adembenemende schoonheid zijn de wolkenluchten van helblauw en wit en soms overgaand in dreigend donkerblauw. Ik kan er niet genoeg van krijgen en loop te genieten.

Dan bereiken we Westeremden, waar de rust- en stempelpost is in “Ons Dorpshuis”. We “beklimmen” de Wierde met op het hoogste punt de uit de 13e eeuw stammende romano-gotische Andreaskerk, die tot blijdschap van velen geopend is.  Passeren voor we op het pleintje komen de door de beroemde schilder Henk Helmantel in originele staat herbouwde “weem” (middeleeuwse pastorieboerderij), waar hij nog steeds woont, werkt en exposeert en sinds 1985 deels ingericht heeft als museum. Op het pleintje een kunstwerk getiteld “Koe met Kind” en een monument ter herinnering aan de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Denken we even lekker aan de soep te gaan, dan hebben we verkeerd gedacht: de soep is op. Dus wordt het koffie bij de boterham.

Na de kerk van binnen te hebben bezichtigd, gaan we weer verder voor de laatste kilometers. Inmiddels zijn de wolkenluchten nóg spectaculairder geworden. Ik moet zeggen, dat ik nog niet eerder zulke bijzondere wolkenformaties qua kleur en vorm heb gezien. En hóe dreigend het er soms ook uitziet, het blijft droog en de zon blijft schijnen. We passeren een prachtige boerderij, die helaas flink te lijden heeft gehad van de in dit gebied veelvuldig voorkomende aardbevingen door de gasboringen. Een gedeelte van de achtermuur is gestut om instorten te voorkomen. Dan lopen we het laatste dorpje van deze wandeltocht in, het wierdedorp Huizinge. Een heel oud dorp met weer een prachtige romano-gotische kerk uit de 13e eeuw. We lopen om de kerk en via een heel smalle betonnen loopplank stappen we verder op een smal paadje, dat uitkomt op de Huizingerweg.

Nog steeds schijnt de zon, de dreigende wolken blijven op veilige afstand. Het Borgpad leidt langs het Borgterrein Ewsum, dat in de 14e eeuw al is terug te vinden in historische documenten. Ewes was de eerste adellijke bewoner van de Borg, die helaas in verval is geraakt en gedeeltelijk gesloopt. Het oostelijke schathuis is bewaard gebleven (nu theeschenkerij, beheerderswoning en erfgoedlogies). Ook de eeuwenoude “Donjon” ( geschutstoren) is aan de slopershamer ontkomen en ligt in de waterpartij op het Borgterrein.

Van hier is het niet ver meer naar de finish, waar ik moe, maar heel voldaan aankom. Als overwinnaars worden we begroet door onze wandelmaatjes, die al genieten van een “koude klets”. Wij even later ook en het wordt dan ook nog een héél gezellig samenzijn in Vita Nova, waar het leven goed is! Dan is het moment van opstappen aangebroken. Auto opzoeken en terug naar huis. Onderweg zulke fantastisch mooie luchten nu de zon langzaam maar zeker richting horizon zakt. Gelukkig is er nog een stop in Hoogkerk, zodat ik snel m’n camera pak en op de valreep de prachtige lucht vastleg.

Wàt een ongelooflijk mooie dag hebben we beleefd tijdens onze rondwandeling door dit prachtige gedeelte van Groningen. Waarbij natuurlijk niet vergeten moet worden het fantastisch mooie weer, dat we hebben gehad. In ieder geval een groot compliment voor de uitzetters van deze tocht, waar 349 wandelaars aan hebben deelgenomen. In mijn verslag van de Winter4daagse in 2013 eindigde ik met: “Er gaat niets boven Grunnen”. Ook na vandaag heb ik, hoewel een Friezin, de neiging deze slogan te herhalen. Bestuur en alle vrijwilligers van de Flal héél hartelijk bedankt voor weer zo’n prachtige wandeltocht.

  1. Jantina

    Ik geniet van je verhalen en foto’s. Met het bekijken van je foto’s beleef ik de prachtige wandeling met de mooie vergezichten en de verrassende dorpjes en straatjes opnieuw.
    Bedankt. Je inspireert mij tot het wandelen van tochten die ik nog niet gewandeld heb en misschien ook wil wandelen in de toekomst.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Nou, dàt is me nog eens een compliment zeg! Dankjewel hoor. Dat stimuleert met natuurlijk wel als iemand zulke aardige dingen zegt over mijn foto’s en verslagen. Jij nog veel wandelplezier.

    2. Elly Koopman Bericht auteur

      Nou, dàt is nog eens een compliment zeg! Leuk! En het stimuleert me natuurlijk wel als iemand zulke aardige dingen over mijn foto’s en verslagen zegt. Jij ook nog veel wandelplezier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code