Flal Oosterwolde 15 maart 2014.

Niet te geloven, maar het is vandaag al weer de laatste Flal-tocht van het seizoen 2013-2014. Zou het daardoor komen, dat er zó veel wandelaars naar Oosterwolde zijn gekomen? Het is een gekrioel van jewelste in de toch wel heel ruime startlokatie met 2 zalen en 2 ruimtes, waar koffie te krijgen is. En niet te vergeten: veel personeel, zodat we niet lang hoeven te wachten! Zoals altijd is iedereen weer blij om elkaar te zien. Mooi is dat toch, één grote Flal-familie dus. We mogen zelfs een kwartier eerder op pad. Ze zullen wel gedacht hebben: wèg met de club, opgeruimd staat netjes, hi, hi. Nou, wij vinden het helemaal geen probleem.

 

 

Fris is het nog wel die eerste kilometers. Er staat een stevige wind en de zon laat nog even verstek gaan, maar gelukkig komt ie later tevoorschijn en dat maakt het meteen een stuk aangenamer. Heerlijk loopweer. Net voor we Oosterwolde uitlopen een heel aparte brug met rode schijven. Al snel komen we in De Tjongervallei Bûterheideveld, gaan door een bos, waar dassenburchten zijn en lopen daarna een stuk langs De Tjonger. Mooi is het hier. Via een mooi weggetje naderen we Makkinga met z’n prachtige molen, die draait. In de molen is een heel leuk museum Oold Ark. In het dorpshuis hebben we de eerste rust. Hoewel we nog maar zo’n 7 km. hebben gelopen, strijken we hier neer. Het is hier topdrukte. Een lange rij wachtenden voor de koffie. Maar geen probleem, we kunnen zitten, we hebben cake bij de koffie, paaseitjes en heerlijke koekjes, dus wat wil je nog meer? Gezelligheid natuurlijk! Nou die is er volop vandaag. De plagerijen en kwinkslagen over en weer zijn niet van de lucht.

 

We besluiten op een bepaald moment tòch maar weer eens een deurtje verder te gaan, want zó komen we er natuurlijk niet. Het is heerlijk wandelweer en de omgeving is prachtig. Genieten dus. Komen langs een ven, waar een bord staat met “IJsclub de Oefening”. Nou dat wordt dus pas volgende winter weer, tenminste als het dan wil vriezen. We treffen onze penningmeester Henk nog, die niet veel te doen heeft en zegt, dat hij het koud heeft……. Ja, je kunt beter lopen dan stilstaan! Als we Elsloo binnenlopen zien we een bank, waar 2 Flaldames zo nodig hun namen op moesten zetten, zodat wij weten dat ze hier waren! En dan is er de tweede rust. Lekker buiten op het terras aan de soep. Een Rode Kruis-medewerker heeft ook nog wat te doen: blaren prikken en aftapen. Na best een redelijk lange rust gaan we weer verder met de laatste etappe. De pijlenuitzetters willen ons onder een omgevallen boom door laten lopen, waarbij ze nog wel even waarschuwen om op ons hoofd te letten. Toch maar geen groepsfoto hier. Doen we later als we in een tuin een mooie, oude wagen zien staan. Volgens één van ons een oude gierwagen. Zal wel. De eigenaar is druk aan het grint harken en we zijn nog wel zo goed opgevoed, dat we eerst even vragen of we zijn wagen als foto object mogen gebruiken. Geen bezwaar, dus op de wagen klauteren, camera instellen,

 

Albert vliegensvlug een plaatsje zoeken, allemaal lachen en ……..klaar is de groepsfoto. De eigenaar krijgt visitekaartje, zodat hij de foto’s op de site kan bewonderen. Dan volgt een mooi stukje langs een ven met prachtige weerspiegelingen van wandelaars, bomen en wolken. En even verder, zoals op een boom duidelijk aangegeven, het geboortehuis van onze penningmeester Henk.

 

Er wordt druk aan het dak gewerkt. Wij lopen enkele meters over een pad van louter stukgeslagen dakpannen. Afkomstig van dit dak????? We passeren een kleine klokkenstoel bij een boerderij, maar die
vinden we niet geschikt voor een groepsfoto, dus lopen we door en zijn dan vrijwel meteen daarna bij de stoplichten. We blijven keurig wachten tot we groen licht krijgen en lopen dan Oosterwolde in, waar natuurlijk bij het plaatsnaambord weer een foto gemaakt moet worden. Als we al vlakbij de startlokatie zijn, moeten we tòch nog een ommetje maken. Dat vinden de kindertjes, die met een stalletje op het trottoir staan helemaal niet erg. We kopen allemaal een pen om het goede doel te steunen, n.l. “Samen trappen we Duchenne (vreselijke spierziekte) de wereld uit”. En dan zijn we weer terug, leveren ons kaartje in en zien dat vandaag 732 wandelaars op pad zijn geweest. Weer een heel mooi aantal. Albert Gort en ik krijgen ons wandbord overhandigd. Uitpakken natuurlijk, iedereen wil het zien.

 

En dan …….nazitten!! Een flinke poos. Wàt een gezellige boel! Het is dan ook al vrij laat als ik tòch maar besluit om me los te rukken en huiswaarts te gaan. Maar niet nadat ik de bestuursleden bedank voor het prachtige FLAL-seizoen, dat we door het bestuur en alle vrijwilligers hebben mogen meemaken. Het was top!!! Een beetje weemoedig loop ik de deur uit: zeven maanden geen Flal. Dat is een lange tijd. Hopelijk zien we elkaar allemaal gezond en wel weer terug in het nieuwe seizoen. Iedereen, die dit leest, wens ik een heel mooie zomer toe met veel mooie wandeldagen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code