Dinsdag wandeltocht rondje Ureterp 22 november 2016.

 

Foto:

Klik op de foto om alle foto’s te bekijken.

 

Dinsdag wandeltocht rondje Ureterp 22 november 2016.

Wat is het toch leuk, dat de wandelaars van de dinsdaggroep uit verschillende delen van Friesland komen. Dit zorgt er voor, dat we dan hier en dan daar in de provincie rondlopen, omdat elke 14 dagen iemand anders de tocht organiseert. Vandaag gaan we naar Ureterp (Oerterp in het Fries). Een dorp met een groot grondgebied en een uitgebreide middenstand. Na Gorredijk is het het tweede dorp van de gemeente Opsterland. In januari 2015 woonden er 4865 inwoners. Er wonen veel forensen, een gevolg van de gunstige ligging t.o.v. Drachten (6 km.) en het knooppunt Drachten van de A7 Heerenveen-Groningen en de N31 van Leeuwarden naar Emmen.

De langgerekte vorm van het dorp is een gevolg van de ligging op een hoge dekzandrug tussen de riviertjes de Drait en het Koningsdiep. Ureterp wordt voor het eerst genoemd op de kapellenlijst van 1315 als Urathorp en verklaarbaar in samenhang met Utrathorp, het huidige Olterterp. Ura is Oudfries voor “boven” en uter betekent “lager” of “buiten”. Stroomopwaarts van het Koningsdiep Ureterp en stroomafwaarts Olterterp. Het achtervoegsel “terp” is afgeleid van het Oudfriese woord “thorp”, dat dorp betekent en dus niets met een “terp”, zoals we die elders in Friesland tegenkomen, te maken heeft. Ureterp geniet onder archeologen bekendheid, omdat hier in 1943 overblijfselen zijn gevonden van kampplaatsen van rendierjagers uit het eind van de Oude Steentijd tussen plm. 10.000 en 9800 v. Chr. en dus vlak na de laatste IJstijd. In een gebied van 85 vierkante meter werden 5408 vuurstenen voorwerpen gevonden. Het is een heel interessant gebied rond Ureterp. Het oudste gebouw in Ureterp is de in de 13e eeuw gebouwde Sint-Pieterkerk. Op de begraafplaats staat een klokkenstoel met twee luidklokken. Dit  was even een stukje geschiedenis. Er is veel meer over dit dorp te vertellen, maar wie geïnteresseerd is en meer wil weten moet maar even gaan “googelen”!

De startlocatie is snel gevonden: Woonzorgcentrum “Yn de Lijte” . Jannes staat buiten om ons de ruime parkeergelegenheid achter het gebouw te wijzen. Dát is nog eens service! Binnen is het een gezellige drukte van koffie drinkende bewoners en medewerkers. Overal zijn versieringen aangebracht ter gelegenheid van het naderende Sinterklaasfeest, nog met échte zwarte Pieten! Voor ons is er een aparte ruimte, waar we koffie gaan drinken. Om 10 uur is iedereen klaar om te vertrekken.

Vanochtend gaan we ten zuiden van Ureterp een lus lopen. In het begin over smalle, verharde weggetjes. Niet veel later gevolgd door een graspad, waarbij we aan het eind een “hindernis” tegenkomen in de vorm van schrikdraad (waar ik niet zo’n goede herinnering aan bewaar!). Maar de oplossing is snel gevonden en zonder een stroomstoot gaan we verder. Na een weiland dwars over te zijn gestoken, belanden we in een prachtig, heel oud natuurgebied, de “Merskenheide”, een onvruchtbare dekzandrug, die niet geschikt was voor landbouw en dus al snel degradeerde tot heidegrond. Mersken is Fries voor marschen of marsland wat zoveel als laag en drassig land betekent.

We volgen het pad tussen de heidestruiken en het hoge pijpenstro. Hoewel we niet veel dieren zien of horen, is bekend, dat hier veel bijzondere dieren, vogels, maar ook planten voorkomen. Libelle-soorten, heikikker, diverse vlindersoorten w.o. de vrij zeldzaam wordende Argusvlinder, hagedissen, adders. Sruikheide, dophei en kraaihei en het pijpenstro, dat zelfs de heide dreigt te overwoekeren. Het is zó hoog, dat, de groep volgend, in de verte alleen de hoofden er boven uit steken. Vervolgens gaat de route door een bos. Zie nog enkele paddenstoelen aan de stam van een boom en een eindje van het pad af een piepklein “huisje” met deurtje + slotje. Het is een “cache” . Het is tegenwoordig helemaal “in” om tijdens het wandelen schatten te zoeken (geocaching), die je d.m.v. coördinaten moet zien te vinden. Je noteert het een en ander, maar laat ‘m liggen, zodat een ander ‘m weer op kan sporen. Na het bos lopen we via o.a. de Merskenreed terug naar de startlocatie, waar we gaan lunchen.

Na de lunch, waarbij we konden genieten van heerlijke soep, maken we ons weer klaar voor de 2e lus. Die gaat in noordelijke richting. Direct buiten het dorp een bijzondere boerderij, de Victoriahoeve uit 1910. Het is een druk weggetje. Steeds auto’s achter, dan weer voor. We zijn dan ook blij, dat we op een bepaald moment een pad inslaan en wat relaxter kunnen lopen. Hier is het dan af en toe weer goed uitkijken waar je je voeten zet. Dit vanwege de modder. Maar het gaat goed. Niemand valt en het is een prachtig pad.

Weer een beetje in de bewoonde wereld aangekomen, zien we op een klein stukje grond een alpaca en een lama. Deze laatste is zo wild als een kraai en maakt de gekste sprongen. De alpaca staat het allemaal van een afstandje te bekijken. Even verder een heel bijzonder tafereel, tenminste in deze tijd van het jaar. Twee zwarte zwanen zijn aan het baltsen. Ze maken daarbij een heel vreemd hoog geluid. Het is een prachtig gezicht: steeds die lange halzen tegelijk omhoog en weer naar beneden, waar ze dan af en toe een “hart” vormen met hun lange halzen. Heb spijt, dat ik het niet even heb gefilmd, want het was zó mooi! Dan nog een klein stukje en we zijn terug bij de startlocatie, waar in het “grand café” tafels voor onze groep zijn gereserveerd. Leuk! We ploffen neer, nemen nog een drankje en als het tijd is om op huis aan te gaan, bedanken we Jannes en Tineke voor de prachtige route van vandaag en de algehele organisatie van deze dag.

Onderweg terug een steeds mooier wordende lucht. Het lijkt net of het stadje Sloten in brand staat.Gehinderd door bomen, rijd ik even een eindje om om foto’s te kunnen maken van de prachtige lucht. Thuisgekomen ga ik nog even hiermee door, want de kleuren zijn werkelijk schitterend. Zo zie je het niet vaak.  Een mooier einde van deze wandeldag kun je je dan ook niet wensen!

 

  1. Bep wijnja

    Hoi Elly, wat een leuke foto’s van jullie wandeling in en om Ureterp.
    Dit is echt 26 jaar onze “achtertuin” geweest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code