Fjoertoer Egmond 26 november 2016.

 

Foto: De vuurtoren Jan van Speijk.

Door op de foto te klikken, kun je alle foto’s bekijken.

 

Fjoertoer Egmond 26 november 2016.

Al maanden geleden me ingeschreven en nu is het dan zo ver. Op naar Egmond, waar ik voor de vierde keer deze tocht ga lopen. Beetje spannend, want we logeren deze keer niet in Hotel Zuiderduin (waar de start en de finish is), maar in Hotel Golfzang en me is aangeraden daar bijtijds te komen om een plek in de parkeergarage te hebben. Nu, dat was dus niet nodig geweest, want wij komen als eerste in een nog lege parkeergarage onder het hotel. Met een fikse schade overigens, want vlak daarvoor ben ik zo stom geweest tijdens een achteruitrijmanoeuvre tegen een lantaarnpaal te rijden. Nou zou je zeggen, dat kan toch niet zo erg zijn, maar…..het was een beste klap en aangezien we voor manlief een fiets hadden meegenomen, kun je wel raden wat er is gebeurd. Naast een deuk in de kofferbak, het voorwiel van de fiets helemaal krom en het fietsenrek onherstelbaar beschadigd. Een niet erg stralend begin van de dag om het maar eens een beetje eufemistisch uit te drukken!

Het hotel ligt aan de boulevard en….tot onze grote verrassing hebben we een kamer met balkon  en uitzicht op zee. Dit vergoedt weer een beetje de mineurstemming na mijn stommiteit. Ook dit hotel zit vol met Fjoertoer-wandelaars en kom je bekende gezichten tegen. Na ons te hebben geïnstalleerd lopen we naar Zuiderduin om tasje met toebehoren op te halen en treffen Charlotte in de Time-Out Bar. Gezellig aan de koffie. Ook nog even gesproken met Truus van Amstel, die de Scheveningen Light Walk op 10 december a.s. tot stand heeft gebracht. Ook is ze de initiatiefneemster van een grote Light Act op het strand hier in Egmond. Ben héél benieuwd wat dat zal zijn. En dan om 2 uur naar het grote restaurant om te gaan genieten van de Fjoertoermaaltijd, die zoals altijd weer geweldig is verzorgd. Het buffet bevat weer een grote keuze aan gerechten, zowel warm als koud. We doen de kok eer aan, zodat we met een goed gevulde maag om 4 uur op stap gaan.

De start is exact om 4 uur vanaf het parkeerdek bij hotel Zuiderduin na een warming-up onder leiding van Dudley. Om de kou was dat niet nodig geweest, want het ís me toch heerlijk weer! Niet te geloven. Wát een verschil met vorig jaar!!!! Al heel vaak heb ik in het voorbijgaan en ook later tijdens de tocht wandelaars over de tocht van vorig jaar horen praten. Ja, wat onthoud je toch vaak goed de wandeltochten, die extreem waren vanwege het weer. Maar nog steeds is iedereen vol lof over het snelle ingrijpen destijds van Le Champion, het inhuren van bussen, enz. enz. Gelukkig dat dit de organisatie dit jaar blijft bespaard!

We lopen dezelfde route als de voorgaande jaren. Eerst een stukje door Egmond, waar de bewoners al weer op de “versiertoer” zijn geweest en ons uitzwaaien. Als we op de Bloedweg lopen en achterom kijken, zien we achter de duinen de zon ondergaan. De hemel kleurt weer prachtig rood. Dat doet mij verzuchten: “was de route maar eens een keer in omgekeerde richting, zodat we dan eerst over het strand zouden lopen en dan zouden kunnen genieten van zo’n mooie zonsondergang boven zee”. Maar ik vrees, dat dat geen haalbare kaart is. Bovendien heb je niet de garantie, dát er een mooie zonsondergang zal zijn. Voor hetzelfde is het somber en regenachtig.

Maar goed, ook al is de route hetzelfde, er is steeds wel weer iets nieuws te zien of te beleven. Het wordt al snel donker en dan zie je pas goed, hóe organisatie en niet te vergeten de bewoners hun best hebben gedaan om er voor ons een prachtig lichtjesfeest van te maken. De Abdij licht in het donker voor ons op en ook binnen het complex overal lichtjes. In het restaurant van de Abdijwinkel staat net als de 2 voorgaande jaren een Gospelkoor weer de sterren van de hemel te zingen. Dit jaar blijf ik niet lang hier, want tot nu toe ben ik elk jaar nog vlák voor 11 uur bij de finish aangekomen en ik wil dit jaar proberen niet zo op het nippertje te finishen. (lukt overigens weer niet!)

Ik laat Egmond-Binnen achter me en ga op weg naar het volgende mooie dorp: Egmond aan den Hoef met z’n prachtige Slotkapel. Ook dit jaar weer helemaal verlicht met brandende kaarsjes. De bewoners doen altijd erg hun best om er iets moois van te maken. Gestoken in middeleeuwse kledij flaneren ze door het dorp of zitten voor hun verlichte huizen te genieten van alle wandelaars en dat zijn er maar liefst 8000! Bij een kroegje tref ik Roelie en Follie en samen genieten we van een drankje. Voor we het dorp verlaten krijgen we  nog  een prachtig schouwspel te zien. Een combinatie van licht en water. Een kunstmatig regengordijn wordt met laserstralen verlicht, waarbij steeds iets anders is te zien en waarbij ook de kleuren veranderen. Echt schitterend en iedereen staat dan ook ademloos te genieten.

Nu volgt een lang stuk naar de Schaapskooi. Plotseling word ik ingehaald (vanwege het donker zie je dat pas op het allerlaatste moment) door Albert en Chandra. Samen lopen we verder en bereiken de Verrassingspost met op de achtergrond de prachtig verlichte bomen in allerlei kleuren. We vinden een plekje op de daar geplaatste banken en zien opeens Hennie en Bettie voor onze neus staan. Leuk!!!!!! Foto maken natuurlijk en terwijl ik daarmee bezig ben duikt opeens Charlotte op. Bij vertrek krijgen we een heerlijke oliebol in de handen gedrukt (de verrassing) en met in de verte nog de klanken van het shantykoor vervolgen we de route.

Bij de Schaapskooi loopt in het donker een verlichte herder met schapen en hond, die ook verlicht zijn. Heel mooi. We volgen de Zeeweg, lopen weer langs het fraaie, verlichte pand Het Zeehuis en arriveren in Bergen, waar we een terrasje opzoeken en al snel gezelschap krijgen van Aike en Carola met 2 wandelmaatjes. Helemaal leuk! De thee is lekker, maar als ik zie wat Albert in z’n koffie doet, heb ik spijt dat ik óók niet aan de koffie ben gegaan!!!!!!

Dan het strand op. Dat hééft wat als je zo in het donker over het strand loopt. Sommige wandelaars herken je aan de manier van lopen en als je dan de naam roept, is het: hoi Elly of hoi (vul maar in). Machtig mooi is de lange sliert wandelaars, zichtbaar door  hun cap met ledlichtjes op het hoofd. Veel wandelaars hebben zich ook nog met allerlei soorten lichtjes getooid en lijkt het wel een wandelende kerstboom, die aan je voorbij gaat. Er is dan ook een prijs te winnen: wie is dit jaar de Fjoerste?  Ook bewoners kunnen trouwens een prijs winnen: wie heeft de mooiste versiering in de tuin? De met lichtjes versierde reddingboot vaart heen en weer. Vaag zie je in het donker de branding. Op het strand enkele grote lichtobjecten zoals b.v. een supergrote haai. Bij een groot verlicht schip kunnen we genieten van een “opwarmertje” , een glaasje Egmonder Pinck Bitter. Mmmmm, heerlijk! Na “Neptunus” nog even te hebben gegroet naderen we bij de finish het grote spektakel, dat de naam heeft gekregen: “Torenval”. Tijdens de zware storm in 1741, nu 275 jaar geleden, is de Sint Agneskerk ter ziele gegaan. We zien nu op spectaculaire wijze wat de impact van deze heftige storm is geweest. Op een leeg strand, zonder bouwwerk wordt door middel van laseranimatie op een buitengewoon groot scherm van neervallend water (verzorgd door de brandweer) de herrijzenis van de Sint Agneskerk voor één keer weer tot leven gebracht. Echt waanzinnig en onvoorstelbaar mooi! Gemaakt door lichtkunstenaar Anton Fielmich en het is de allereerste keer waar een dergelijk project op deze schaal plaatsvindt.

Na dit prachtige slot van de Fjoertoer gaan we de strandopgang op, onder de finishpoort door en krijgen bij de allerlaatste stempelpost het finish-stempel en de bekende Fjoertoer-speld. In het begin zei ik al, dat het niet gelukt was om eens wat eerder binnen te komen. Nou, dat klopt. Het is zelfs al iets na elven als we op het Vuurtorenplein aankomen. Hier scheiden gedeeltelijk onze wegen. Charlotte en ik gaan nog even een drankje halen in Zuiderduin, waar het Vuurtorenfeest in volle gang is.

Dan ga ik toch maar eens m’n hotel opzoeken, waar manlief zit te wachten. Gelukkig heeft hij nu vanaf het balkon het een en ander kunnen zien op het strand en iets van de Fjoertoer meegekregen. Ook hier in het restaurant nog allemaal wandelaars, die even nazitten met een drankje. Wij schuiven aan en genietend van een glas wijn met wat lekkers erbij, kijken we uit op de boulevard, waar nog een enkele wandelaar (nu in de regen) z’n weg zoekt naar het slaapadres of naar de auto om huiswaarts te keren. Het is al ver na middernacht als we onze kamer opzoeken en als een blok in slaap vallen. Wat is het weer een buitengewoon mooie Fjoertoer geweest met ideale weersomstandigheden, niet alleen voor ons wandelaars, maar ook voor de organisatie Le Champion met z’n honderden vrijwilligers. Het was zelfs vrij warm en dát eind november! Geweldig wat Le Champion na maanden van voorbereiding ons heeft geboden tijdens deze 4e Fjoertoer. Het was in één woord GEWELDIG!!!!!!! Héél erg BEDANKT!

  1. Hennie visser

    Lieve Elly Wat een verslag kun je maken echt super , Jammer dat jullie pech hebben ja dat is echt eerst goed baaaaaaalen Maar toch mooi weer en een geweldige mooie tocht , Jij al voor de 4 keer ik eerste keer groet aan Ybele

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Ja, dat was wel even een domper op de vroege morgen. Maar gelukkig overheerst de herinnering aan weer een fantastisch mooie Fjoertoer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code