Dinsdag wandeltocht rondje Oudeschoot 6 december 2016.

 

Foto:

Om alle foto’s te zien even op deze foto klikken.

 

 

Dinsdag wandeltocht rondje Oudeschoot 6 december 2016.

Een groter contrast met gisteren is bijna niet voor te stellen. Nu druilerig, zwaar bewolkt. Gisteren een stralende, zonnige winterdag. En over die prachtige dag ga ik het nu even hebben. Onze uitvalsbasis is Café ‘tSkoat in Oudeschoot (in het Fries: Aldskoat). De kroeg bestaat al zo’n 400 jaar. Lang was de kroeg in bezit van de familie van der Meer. “Beppe” van der Meer, die jarenlang de kroegbazin was, leeft nog altijd voort in de herinnering van de dorpsbewoners. Nu is Yke Ykema al weer een flink aantal jaren de kroegbaas. Het is een gezellig bruin café, waar we door de  hartelijke, gezellige kroegbaas welkom worden geheten. Moet even gezegd worden, dat hij speciaal voor onze groep zó vroeg de deuren heeft geopend. Normaal gebeurt dat om 4 uur ’s middags! Zoals altijd eerst aan de koffie, vers gezet. Heerlijk! Rond de klok van 10 uur maken we ons op om op pad te gaan.

De oude benaming voor de plaats Oudeschoot is Scoete of Scote. Vanaf 1408 spreekt men van Old Schooten, wat later Oudeschoot is geworden. De benaming verwijst naar ‘schoot’, dat wil zeggen een vooruitschietend stuk land. Vanaf de Middeleeuwen was het dorp het centrum van Schoterland, hoewel het gemeentehuis van Schoterland zich tot aan de opheffing van die gemeente (1934) in Oenemastate (Heerenveen) bevond. Tot ongeveer 1750 werd er ook recht gesproken in het dorp en zetelde de grietenijraad er.                                                                Rond 1300 werd er een klooster met een hospitaalfunctie van de Duitse Orde gesticht. Kort na de reformatie van 1580 werd dit klooster vervangen door een “schans” om de oversteekplaats van de Tjonger te beschermen tegen de Spanjaarden. De naam van het huidige ziekenhuis van Heerenveen, “De Tjongerschans”, herinnert nog aan deze verdwenen gebouwen.

De oude dorpskern werd met ingang van 1 januari 1965 ingelijfd bij de hoofdplaats Heerenveen. De bewoners waren daar nooit echt gelukkig mee, zo bleek ook nog in 1996 toen er een grote actie was om de situatie van vóór 1965 te herstellen. Het niet door Heerenveen geannexeerde gedeelte van het dorp telde in 2003 circa 180 inwoners. In 2003 kreeg Heerenveen-Zuid, zoals het geannexeerde gedeelte heette, dan ook de oude naam Oudeschoot terug. De 6 bakkers en 3 slagers, die het dorp vroeger rijk was, zijn verdwenen. Gelukkig is er sinds enkele jaren weer een Buurtsuper, zodat de bewoners niet voor elk wissewasje naar Heerenveen hoeven te gaan.

Als eerste passeren we, vóór we de tunnel onder de autosnelweg doorgaan, het oude kerkje, sinds het 250-jarig jubileum in 2002 “Skoattertsjerke” genoemd. Een zaalkerk uit 1752, die het houten gebouw uit 1610 verving. De kerk werd gebouwd door Menno van Coehoorn van Scheltinga, grietman van Schoterland. Boven de ingang is een gevelsteen geplaatst met het wapen en de namen van bovengenoemde grietman en zijn vrouw.

Na de tunnel lopen we meteen de natuur in: Parklandschap Oranjewoud. Oranjewoud dankt zijn naam aan de aanwezigheid van de Oranjes. In 1676 kocht, prinses van Oranje Albertine Agnes van Nassau, weduwe van Willem Frederik van Nassau-Dietz, een bestaand landgoed genaamd Sickingastate samen met drie boerderijen en gaf hieraan de naam Oranjewoud. Zo’n buitenverblijf was destijds in de mode. Ze liet er lange lanen, singels en tuinen in barokstijl aanleggen naar Frans voorbeeld.  In het begin van de 19e eeuw vestigden verscheidene voorname families zich in Oranjewoud. Zo liet Hans Willem de Blocq van Scheltinga kort na 1834 een nieuw landhuis bouwen op het terrein van het afgebroken Paleis Oranjewoud. Dit landhuis noemde hij dan ook Oranjewoud. Het nieuwe landhuis was geen bezit meer van de Koninklijke familie, maar kreeg zo nu en dan nog wel bezoek van leden van het koningshuis. Zo verbleven koning Willem I, Willem III en prinses Juliana op Oranjewoud. Maar ook Prins Hendrik, Prins Bernhard, prinses Beatrix en prins Claus hebben de buitenplaats bezocht.

Ook nu nog veel prachtige landhuizen langs de weg naar Oranjewoud. De nog laagstaande zon strijkt met z’n licht over de berijpte velden, bomen en struiken. Het grote “genieten” is begonnen! We gaan de bossen in. Brede lanen, dan weer een smaller pad. De witte rijp zorgt er voor, dat we ons in een sprookjeswereld wanen. Als je zoals ik als hobby fotograferen hebt, blijf je om de haverklap stilstaan om weer iets moois vast te leggen. En dan lig je al snel achter op de groep. Maar altijd is er dan wel weer iemand, die even de pas inhoudt tot ik weer bij de groep ben. En dat is in het bos wel prettig, want vóór je het weet, zie je ze niet meer en wordt het een gok welk pad ze ingeslagen zijn.

Dat wordt anders als we Mildam binnenlopen. De brug over de Tjonger over en dan direct het fietspad ernaast op. Een totaal andere wereld dan even eerder. Een zonovergoten Tjonger. De rijp glinstert op het riet en waterdruppels aan het prikkeldraad schitteren in de zon. In de verte een kleine molen, waar boven op één van de wieken 3 vogels zitten. Omdat ik weer ver achter lig, zie ik niet welke vogels het zijn. Ze vliegen weg als de groep nadert. Het blijken aalscholvers te zijn geweest. Op het ijs bij elkaar gekropen meerkoeten, die rustig blijven zitten als ik langskom. Af en toe is het uikijken op het door de rijp glad geworden weggetje, dat uitkomt bij de snelweg. Onder de tunnel door omhoog en even later lopen we Oudeschoot weer in. Lunchtijd.

Een grote pan, eigengemaakte snert staat dampend op ons te wachten. Ook zijn er nog 2 andere soorten soep. Het is werkelijk geweldig hoe wij hier worden ontvangen en verwend. Niets is de kroegbaas te veel. We smullen van de snert na de toch wel koude ochtend, En er is zó veel, dat we gerust nog een tweede kop mogen inscheppen! Dat laten sommigen geen twee keer zeggen. Opgewarmd en met een goed gevulde maag vertrekken we om de middaglus te lopen.

We lopen Oudeschoot uit. Langs de zuidkant van Heerenveen bereiken we het recreatiegebied met grote waterplas “De Heide”. Eerst langs prachtige, aan het water gelegen huizen. Een smal paadje langs de Engelenvaart en weer verder langs het grote meer. Op sommige plaatsen bedekt met een dun laagje ijs. Het strand ligt er stil en verlaten bij. In de verte doemt een groot kunstwerk op. Dichterbij gekomen neemt het weer een andere vorm aan en van een andere kant bekeken is de vorm weer totaal anders. Helaas staat er niets bij en moeten we dus maar gissen naar de betekenis. Dat is ook het geval met een aan de oever van een vaart staand klein beeldje. We hebben de bebouwing weer bereikt. Lopen langs het achter de bomen verscholen Thialf Stadion, al 150 jaar het huis van kampioenen, de kraamkamer van schaatslegenden, de concertzaal van uitzinnige schaatsfans. Onlangs een grote verbouwing ondergaan, waardoor het de concurrentie met andere ijsbanen overal ter wereld weer kan weerstaan. Komend weekend de eerste ISU World Cup in het vernieuwde stadion. Benieuwd naar de tijden, die dan zullen worden gereden!

Even verder de buiten ijsbaan van IJsclub De Volharding. Er mag wel snel meer water op gebracht worden, want het grootste deel is nog gras! Dan lopen we Oudeschoot weer binnen en duiken de warme kroeg in, waar we genieten van een drankje en niet te vergeten de verhalen van de kroegbaas. Als ik vraag om warme chocolademelk met slagroom slooft de kroegbaas zich uit en krijg ik op een schoteltje een flinke dot slagroom met daarin gestoken 2 lange vingers! Dát is nog eens een verwennerij! Heerlijk! Na Wim en Frouk te hebben bedankt voor de mooie wandeldag en uiteraard de heer Ykema voor alles wat hij voor ons deze dag heeft gedaan, gaan we allemaal weer op huis aan.

Na vanochtend te hebben genoten van een fraaie zonsopgang, is het nu weer genieten onderweg van een prachtige zonsondergang. Beide heb ik kunnen vastleggen, omdat ik deze keer passagier was. Wat heb ik vandaag genoten van de winterse natuur rond Oudeschoot.

  1. Bert de Jong

    Wat leuk Ellie. Dit roept jeugdherinneringen bij mij op. Ik ben nl. In Oudeschoot geboren. Tot ons trouwen in 1974 heb ik hier gewoond. Onze laatste woning was naast de duikshop, die met de groene deuren. Beppe vd Meer heb ik heel goed gekend. Op ijsbaan de volharding heb ik menig baantje getrokken. Naast de slagerij met de stierenkop waren allerlei winkeltjes. Eerst een bakkerij, daarnaast een kruidenierswinkel daarnaast weer een kruidenierswinkel van Ruutsje, daarnaast een bakkerij, daarnaast een groentewinkel. Daar ben ik geboren.

    1. frouk

      Oudeschoot is echt een heel apart dorp. Vooral met de paardenmarkt tijdens 1e Pinksterdag is er een super sfeer.
      Bedankt voor het mooie verslag, Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code