1ste Scheveningen Light Walk 10 december 2016.

 

Foto:

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

1ste Scheveningen Light Walk 10 december 2016.

Wat heb ik híer naar uitgekeken! En nu is het dan zo ver. Op naar Scheveningen. Vroeg op en goed 8 uur vertrekken we. De rit gaat vlot (heb me zelfs keurig aan de voorgeschreven snelheid gehouden!!!) en staan om 10 over half 10 al voor de deur van het hotel. Zo hebben we mooi de tijd om alles te regelen. Auto naar de parkeergarage brengen. Wel, ik heb nog nooit zó’n grote parkeergarage gezien! Onvoorstelbaar en…op dit moment nog bijna helemaal leeg. Dat zal straks wel anders worden! We kunnen nog niet inchecken, dus gaan we de omgeving verkennen. Het hotel ligt vlakbij de pier, waar de startlocatie is. Prima geregeld dus!

 Scheveningen. Naamkundig onderzoek heeft aangetoond, net als bij andere Nederlandse plaatsen die eindigen op het achtervoegsel ‘-ingen’, dat de oorsprong ervan in de 10e of 11e eeuw ligt. De bewuste naam komt voor het eerst voor in een grafelijk register dat deels is opgesteld omstreeks 1284. Er is sprake van een gebied dat wordt omschreven als een ‘terram de Sceveninghe’ (land van Scheveningen). Het is gebouwd op jonge duinen die zich rond de 12e eeuw langs de Noordzeekust hebben ontwikkeld. Het huidige Scheveningen wordt voor het eerst genoemd in een akte van 1357, waarin dorpsbewoners met een officieel document verzoeken om een grafelijke gunst. Volgens een telling in 1680 woonden er in Scheveningen 917 mensen in 200 huizen. Daarvan hielden er zich ongeveer 250 bezig met de visvangst. Andere beroepen waren afslager, lijndraaier, scheepstimmerman en vishakker. Niet-visserijgebonden beroepen waren onder andere rietdekker, schoenmaker, kleermaker, timmerman en bakker. Er valt heel veel over dit voormalige dorp (nu stadsdeel van Den Haag) te vertellen, maar dat voert te ver.

Lopend langs het Kurhaus Hotel bekruipt me een gevoel van weemoed. Lag dit majestueuze gebouw in mijn jonge jaren openlijk en vorstelijk te pronken aan het Gevert Deynootplein, nu is daar niets van overgebleven. Volkomen weggestopt achter meters hoge moderne “blokkendozen”, waarachter het Kurhaus lijkt weggestopt. Werk van projectontwikkelaars natuurlijk, die hier grof geld aan hebben verdiend. En dat niemand dit heeft kunnen c.q. willen keren!! Ik ben er eigenlijk best wel boos over. Aan de achterkant, de zeezijde, is het al niet veel beter. Ook vroeger was hier een soort van boulevard met leuke kleine winkeltjes. Nu is het allemaal “veel” en “groot”, zodat van de gevel van het hotel een gedeelte onzichtbaar is geworden. Jammer, jammer!!!

Even iets over de geschiedenis van het Kurhaus. In 1818 stichtte Jacob Pronk aan de Verlengde Badhuisstraat een houten paviljoen met een badhuis. In 1828 kwam er op initiatief van de burgemeester een veel groter ‘Stedelijk badhuis’ in classicistische stijl, genaamd Grand Hôtel des Bains naar een ontwerp van stadsarchitect Zeger Reyers. Het Stedelijk Badhuis was zo succesvol dat in 1856 werd besloten het badhuis uit te breiden. In de periode van 1884 tot 1885 werd op dezelfde plek het Kurhaus gebouwd. Na een felle brand werd het tussen 1886 en 1887 herbouwd. Het is ontworpen door de Duitse architecten Johann Friedrich Henkenhaf en Friedrich Ebert. Van 1858-1882 was Jhr mr François Gerard Abraham Gevers Deynoot burgemeester van Den Haag. Het plein voor het Kurhaus werd in 1891 naar hem vernoemd.

Even iets over de “roerige” geschiedenis in de latere jaren. In de jaren zestig werden vakanties in het buitenland steeds populairder waardoor de toeristen wegbleven uit het Kurhaus. Rond 1970 was het gebouw zo in verval geraakt, dat afbraak dreigde. De Haagse bevolking heeft hiertegen fel geprotesteerd zodat in 1972 tot restauratie en verbouwing werd overgegaan. De verbouwing hield wel in dat de twee vleugels van het complex geheel gesloopt en daarna herbouwd moesten worden. In 1975 kreeg het de monumentenstatus. Na de verbouwing werd het Kurhaus op 8 mei 1979 heropend in aanwezigheid van prinses Beatrix. Vanaf 8 mei 1979 tot 24 oktober 2014 was het Kurhaus aangesloten bij de Steigenberger Hotel Group. Sinds 24 oktober 2014 behoort het Kurhaus tot de Amrâth Hotel Group. Een groot aantal beroemdheden, waaronder leden van koninklijke families, hebben in dit hotel gelogeerd. In het midden van het Kurhaus, de Kurzaal (vroeger een concertzaal) hebben veel beroemde musici opgetreden. Ook de beroemde cabaretier Wim Kan heeft er diverse Oudejaarsconferences gegeven.

Nu dan de wandeltocht. Eerst een stuk over het strand, waar langzaamaan het grote licht uitgaat. Een lange sliert wandelaars, waarvan velen prachtig getooid met lichtjes, geniet nog even van de zee. Mooi verlicht is de strandopgang, waarna we door het waterwin- en natuurgebied Meijendel lopen. Al snel zien we in de verte de prachtig verlichte watertoren opdoemen, waar de eerste stempelpost is. De steeds van kleuren veranderende watertoren is werkelijk schitterend! Je ziet nu, maar ook bij b.v. de Fjoertoer van Egmond, hóe er met licht “gespeeld” kan worden. De techniek staat wat dát betreft voor niets. Steeds meer geavanceerde technieken maken van alles mogelijk.

Bebouwing en natuur wisselen elkaar af tijdens deze tocht. Ook is het af en toe flink stijgen en dalen. Lopen we b.v. eerst op de hoogte van het watervlak van een vijver, even later na een flinke stijging zien we de vijver met prachtige lichtobjecten in de diepte liggen. Echt super mooi! De Badkapel, waar we doorheen lopen. Prachtige muziek en dans. Dan Madurodam , waar de 2e stempelpost binnen bij de kassa is. Een sfeervolle markt met eten en drinken (heerlijke glühwijn), opgefleurd door een prachtig zingend Matrozenkoor. En dan eenmaal binnen lopen door een sprookjeswereld. Echt schitterend. Ja, ik kán het niet laten, ik blijf in superlatieven praten! Buiten deze miniatuurstad zo maar gratis een beker warme chocolademelk.

Verder gaat het weer. Terwijl we voorbij lopen aan een immens grote, verlichte en voortbewegende mensfiguur, bereiken we de Scheveningse Haven. En wat je dán ziet grenst aan het ongelooflijke! De haven ligt vol met verlichte schepen in verschillende maten. Je blijft gewoon kijken en fotograferen! Wat fantastisch, dat al die eigenaren zó meegewerkt hebben om er een echte Light Walk van te maken! Als we dan bij de verrassingspost ook nog eens een heerlijk stukje versgebakken vis krijgen, is het nog extra genieten. Vanaf het water worden we door passagiers van rondvarende boten toegeroepen. Het is duidelijk, dat zij net als wij, genieten van al het moois op het water en op de kade. en niet te vergeten van ons wandelaars. Echt leuk zijn dan ook deze momenten van naar elkaar zwaaien en roepen. Erg onder de indruk ben ik van de immens grote, aan de kade liggende vissersschepen, die we hierna passeren. Complete drijvende fabrieken. Zó groot heb ik ze b.v. in andere havens niet zien liggen.

Even later, lopend door een grote donkere hal, waarbij het lijkt alsof je op een boot zit met het geluid van klotsende watergolven, kunnen we weer genieten van schitterende lichtobjecten. Dan volgt een warm welkom bij de KNRM. Veel wandelaars hebben gelijktijdig met de inschrijving voor deze tocht een donatie gedaan aan deze ongesubsidieerde, zelfstandig opererende organisatie, die kosteloos mensen redt op zee en open water. Dag en nacht en onder alle omstandigheden. Langs brandende vuurkorven verlaten we het terrein en gaan het Noordelijk Havenhoofd op. Halverwege wijst de verlichte pijl naar het strand, dat in het begin behoorlijk zwaar loopt. We zoeken het harde, nog natte zand op. Dat gaat een stuk makkelijker. Ondanks de duizenden wandelaars is het stil en hoor je de golven breken op het strand. Dat heeft wat om zo in het donker langs de vloedlijn te lopen. Voor en achter me een lange sliert van wandelaars met hun verlichte cap op het hoofd, goed te zien in het donker.

We naderen de Pier nu vanuit zuidelijke richting en zien het vuurtorenlicht in een strak ritme z’n stralenbundel over zee uitwerpen. Ook het verlichte reuzenrad is duidelijk te zien, evenals de Pier zelf. We verlaten het strand, lopen Oud-Scheveningen in. De Oude Kerk nu niet meer in ht midden van het dorp, maar aan de rand. In de Keizerstraat zitten de terrassen vol met Scheveningers, waarvan een aantal in de prachtige klederdracht. Terwijl het geluid van een mooi zingend koor langzaam wegsterft, komen we op een prachtig, door de buurt verlicht pleintje. Schitterend en wat hébben ze er een werk van gemaakt! Terug op de boulevard lopen we door Sea Life, waar we helaas niet veel van wat er in en onder water leeft, hebben kunnen zien. Zo bereiken we, genietend van alle verlichting van eettenten en kroegen, de finish op de Pier. Verwelkomd door muziek, afgewisseld met de enthousiaste woorden van een spreker, zie ik Charlotte, loop met haar naar Iebele, die achter het hek staat te wachten en ben heel verrast ook Gerda te zien. Dan het laatste stempel en als aandenken de mooie Scheveningen Light Walk pin. De ene na de andere bekende wandelaar kom ik tegen. Met een hele groep strijken we neer bij een eettent op de Pier en zitten nog een tijd gezellig na te praten over de tocht onder het genot van een drankje en een hapje. Maar aan alles komt een eind, dus ook aan deze dag.

Hebben we de hele tocht zo af en toe wat miezerig weer gehad, nu we teruglopen naar het hotel valt de regen met bakken uit de lucht. Wat hebben we weer geluk gehad! Waar ik zó naar had uitgekeken, heeft m’n stoutste verwachtingen overtroffen. Ik heb zó met volle teugen genoten van deze unieke, feërieke wandeltocht rond en in Scheveningen. Het was in één woord: FANTASTISCH!!! In Friesland zeggen we dan: een “bjusterbaarlik” mooie tocht! Ik wil dan ook voorál Truus van Amstel en mét haar de hele organisatie, alle vrijwilligers héél, héél hartelijk bedanken! Waar jullie van hebben gedroomd en op gehoopt is hélemaal uitgekomen! Jullie hebben een geweldige prestatie geleverd. Het was écht helemaal TOP!!!!

  1. janine van der lee

    als 12,5 km loper en getogen scheveningse weerspiegelt je verslag zowel dit fantastische evenement als de sfeer. het lange lint van lichtjes was betoverend en indrukwekkend. Het statement binnen de visafslag waarbij van afval kunstobjecten waren gemaakt, stemt tot nadenken. Dank voor dit verslag.
    janine

  2. Mirjam

    Leuk om al die verslagen te lezen van deze eerste Scheveningen Light Walk. Iedereen is enthousiast. Wandelen in het donker is altijd al een beetje spannend maar zaterdag was het 100% genieten van een Zee van Licht. Ik heb genoten van het begin tot het eind !! Voor herhaling vatbaar en ik ga ook eens kijken bij andere ‘Light Walks’ in het land.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code