Dinsdaggroep 01-04-2014: Harkema

Hoewel het vandaag 1 april is, is deze wandeltocht geen aprilgrap! Vandaag staat Harkema op het programma. De wandeling is voorbereid door Arjen en Udie, die hier wonen en dus veel mooie paden in de omgeving weten te vinden. Het verzamelpunt is Museum De Spitkeet, een leuke ontmoetingsplek, onze uitvalsbasis vandaag. Zoals gewoonlijk eerst aan de koffie en om 10 uur op pad. Vanuit De Spitkeet gaan we eerst in noordelijke richting. Afwisselend lopen we over zandpaden en verharde wegen. Het is heerlijk lenteweer en het wordt met de dag groener.

 

Je kunt bijna de blaadjes aan de bomen zien groeien, zó snel gaat het nu. We lopen dan ook langs prachtige tuinen en passeren een huis, waarvan de bewoners kennelijk iets met Griekenland hebben, want bij hen geen groen, maar een aantal grote beelden in de tuin. Ook bijzonder vind ik het kippenladdertje op de achtergevel van een grote boerderij. We zijn dan inmiddels in Buwekleaster beland, een kleine buurtschap. Pal naast voornoemde boerderij een iets van de weg afliggend kerkhofje met een mooi toegangshek met de tekst: Bouwe Kleaster. Even hierna in een klein plantsoentje, het Generaal Spoor plantsoen, een monument voor soldaten, die tussen 1946 en 1950 omgekomen zijn in Nederlands Indië. We laten nu de verharde wegen achter ons en gaan de natuur in. Prachtige oude houtwallen omzomen de ertussen liggende weilanden en akkers. Maar ook hier heeft de zaag op grote schaal z’n werk gedaan.

 

 

Hele houtwallen zien er kaal uit. Het lijkt wel of er dit voorjaar op veel grotere schaal is gekapt en gezaagd dan andere jaren. Want wààr je ook komt, overal veel opgestapelde boomstammen, stapels takken, enz. Zou de storm van oktober echt de schuldige zijn of wordt deze gebruikt om een en ander te rechtvaardigen? Wie het weet mag het zeggen! Maar dat het ook anders kan zien we even verderop. Op een lastig te bereiken hoek grond (voor machines) is iemand bezig bomen en struiken in de grond te zetten, zodat dit een stukje bos gaat worden. Stapels kleine bomen en struiken liggen klaar om geplant te worden. Nou daar is deze man nog wel een aantal dagen zoet mee! Via het brede zandpad Hamsherne komen we weer terug bij De Spitkeet, waar velen van ons (we zijn vandaag met 31 personen) neerstrijken op het terras.

 

De vrijwilligers van het museum hebben heerlijke soep gemaakt. We kunnen uitgebreid de tijd nemen, want de afstanden zijn vandaag niet zo lang. Op het terrein van het museum wordt volop gewerkt om alles op tijd voor het nieuwe seizoen in orde te hebben. Rond een uur of één vertrekken we weer, nu in zuidelijke richting. Het pad, De Mûntsegroppe (groppe= greppel, mûnts=monnik) is een breed zandpad met aan weerskanten hoge boomwallen, waardoor het inderdaad lijkt alsof je in een brede greppel loopt. Heel mooi. In de verte ligt een koe met kalfje tegen zich aangevleid te genieten in de zon. Na een korte onderbreking over een asfaltweg, krijgen we als “toetje” van deze wandeltocht toch wel een héél mooi smal, oud pad met aan weerskanten weer hoge houtwallen. Was vroeger het fietspad. Nu ligt er evenwijdig aan dit oude pad een betonpad.

 

 

Na enkele honderden meters houdt het oude pad echter al weer op en zit er niets anders op dan verder te lopen op het nieuwe pad. Een grote groep dames op de fiets komt ons achterop. “Vrouwen van nu” zeker? wordt geroepen, wat het nodige commentaar tot gevolg heeft. We zullen ze later terugzien op het terras bij De Spitkeet!!! We hebben ook nog een presentje voor het museum. Afra heeft n.l.
in het struikgewas langs het pad een oude, zwarte braadpan gevonden en denkt, dat het museum die wel wil hebben. Nou, dat blijkt inderdaad het geval te zijn. Kan mooi in één van de op het terrein staande spitketen. Nog vóór we weer bij het museum zijn, worden we op de foto gezet door de “hoffotograaf” van Harkema, Fokke Ophuis, een èchte Harekiet. Hij heeft ons zien lopen, is snel naar huis gegaan om z’n camera op te halen en wat foto’s te maken voor het plaatselijke krantje. Niet alleen fotograferen kan hij, maar oh, wat kan die man vertellen! Zo zijn we rond half 3 weer terug.

 

Vroeger dan we normaal gewend zijn, maar dit is ook wel eens een keertje prettig. Tijd genoeg om nog even wat te drinken op het terras of binnen. Een aantal van ons gaat nog een wandeling over het museumterrein maken en alles bekijken. We hebben een ongelooflijk relaxed wandeldagje gehad in de prachtige omgeving van Harkema.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code