Ameland 12-04-2014

Voorjaarswandeling van de regio Friesland van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, 12 april 2014.
Zó zit je de ene zaterdag op Terschelling om de Fjoertoertocht te lopen en ben je de week erop op Ameland om de jaarlijkse voorjaarswandeling mee te maken. Deze keer op Ameland en wel op uitnodiging van het burgemeestersechtpaar Albert en Ingrid de Hoop, mede-Genootschapsleden en ervaren pelgrims, die met veel enthousiasme deze dag voor ons georganiseerd hebben.
Mooi op tijd is iedereen in Holwerd aanwezig. De mist, die onderweg naar Holwerd voor sciencefiction-achtige beelden zorgde, is inmiddels opgetrokken en de zon is doorgebroken. Net als de week ervoor belooft dit weer een stralende dag te worden. Ja, dat is écht boffen! Precies op tijd vertrekt De Sier. De groep is groot: 30 personen. Eén persoon is al op het eiland en haar zien we na de lunch. De overtocht naar Ameland gaat snel, zeker als je je in prettig gezelschap bevindt! Op de pier staan Albert en Ingrid de Hoop ons al op te wachten, zodat we direct kunnen starten met de wandeltocht. We volgen meteen de Waddenzeedijk in oostelijke richting. Prachtige vergezichten, zeker als je boven op de dijk loopt. Links de Amelander polders, in de verte de duinen en rechts de Waddenzee. Op een bepaald moment verlaten we de dijk en gaan landinwaarts door de Kooilanden naar Kooiplaats, waar we rond de klok van 12 uur aankomen bij ’t Koaikershuus. In dit restaurant gaan we pauzeren en genieten we van een werkelijk voortreffelijke lunch, bereid met voornamelijk Amelander streekproducten. Mmmmm smullen!!

 

Na dit gezellige intermezzo gaan we weer op pad en blijkt Albert niet alleen een goede gids te zijn, maar óók een boeiende verteller. Op diverse plekken op de route, die eerst door de Kooiduinen voert, vertelt hij het een en ander over de geschiedenis van Ameland, het wisselende landschap met z’n specifieke kenmerken, de cultuur en niet te vergeten de Amelanders zelf. Heel leerzaam en interessant. De eerste vermelding van Ameland heeft men gevonden in kloostergeschriften uit de 8ste eeuw. De adellijke familie van Cammingha heeft het klooster Foswert gesticht in 866-899. Dit klooster had in de vroege Middeleeuwen het bestuur over Ameland in handen. In 1109 werd dit klooster verplaatst naar Ferwerd, maar bleef wel met Ameland verbonden. Het voert te ver om hier de hele geschiedenis van dit eiland te gaan beschrijven, maar interessant is nog wèl, dat het eiland in 1704 verkocht is aan Henriëtte Amalia van Anhalt-Dessau en via haar in bezit is gekomen van de Oranje-Nassau’s.

 

De koningen en koninginnen van Nederland hebben tot op de dag van vandaag nog steeds de titel: vrijheer van Ameland. De nog bestaande eendenkooi vlakbij ’t Koaikershuus is een jaar nadat bovengenoemde Amalia het eiland had gekocht in opdracht van haar aangelegd en wordt dan ook wel de Nassaukooi genoemd. De eendenkooi is nog steeds in gebruik.
We lopen door een prachtig, stil, onbewoond gebied, waar we niet worden gestoord door fietsers. Verderop ligt het Oerd. Albert en Ingrid hebben de hele route gepijld met de voor ons zo bekende gele pijlen, die ons in Spanje de pelrimsweg weg naar Santiago hebben gewezen. Wàt een werk, maar ook: wàt een origineel idee! Op een gegeven moment steken
we dwars door de duinen over naar het uitgestrekte strand. En nu is het uitwaaien!!! Tegen de wind in enkele kilometers over het nu nog stille strand. Heerlijk om hier in het voorjaarszonnetje te lopen! Bij de strandovergang van Nes verlaten we het strand om even later weer in een heel ander landschap terecht te komen: Het Kweekbos, ofwel het Nesserbos.

 

Op dit moment staan de krentenbomen in volle bloei en de witte bloempjes vormen als het ware een witte sluier over de talrijke bomen. Prachtig! Even later bereiken we de ambtswoning van het burgemeestersechtpaar (verplicht daar te wonen, maar geen straf aldus Albert,hi,hi!). Het is duidelijk dat er op ons is gerekend! Op het terras aan de achterkant van de woning, met uitzicht op bos en duin, is een partytent neergezet, zodat we heerlijk beschut buiten kunnen zitten genieten van drankjes en hapjes, in het Spaans “tapas” genoemd. Zo staat dit gezellig nazitten met elkaar in pelgrimskringen bekend als: “Café Saint Jacques”.Tot onze grote verrassing krijgen we als aandenken aan deze dag een door hen zelf gemaakte boekenlegger, waar we allemaal héél blij mee zijn! Omdat ik ’s avonds nog ergens naar toe moet, besluit ik de boot van half 5 terug te nemen, samen met nòg een paar medewandelaars. De rest blijft nog en neemt de laatste boot van half 7.

 

We bedanken Albert en Ingrid voor de fantastisch mooie wandeldag en de buitengewoon hartelijke ontvangst op hun prachtige eiland Ameland en laten dit vergezeld gaan van een kleine attentie. Nog lang zal er, denk ik, nagepraat worden over en teruggedacht worden aan deze prachtige voorjaarswandeling op Ameland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code