Stempelpost Fiets Elfstedentocht Oudemirdum 5 juni 2017.

 

Foto:

Op de foto klikken om ze allemaal te bekijken.

 

Stempelpost Fiets Elfstedentocht Oudemirdum 5 juni 2017.

De Pinksterdagen zijn weer aangebroken met zoals altijd heel veel buiten activiteiten.  En vooral weer Elfstedentochten: Step Elfstedentocht, Elfstedentocht met motoren en natuurlijk niet te vergeten de beroemde, inmiddels 100-jarige Fiets Elfstedentocht op 2e Pinksterdag.

Zoals in veel voorgaande jaren, gaan Iebele en ik altijd ‘s middags naar Oudemirdum, waar het  supergezellig is. Er moet gestempeld worden en dat geeft oponthoud, zodat de fietsers lopend door het dorp gaan en je ze dus goed kunt zien. Meestal deden er wel bekenden mee en kon je ze goed ontdekken in de enorme massa fietsers (15000 deden er weer mee!). Altijd gaat het bij mij weer kriebelen sinds ik met onze zoon Thiadmar in 2004 de Elfstedentocht heb gefietst. Wàt een machtig mooie dag is dat geweest. Mooie herinnering, die ik koester. En als ik dan al die fietsers weer zie, denk ik: oh, wat zou ik ‘m nog graag weer eens met hem doen. Maar ja, dat zit er jammer genoeg niet meer in. Wat is het dan fijn als je mooie dingen hebt meegemaakt, je je die weer in je herinnering kunt oproepen en alles weer beleeft als was het gisteren.

Ook nu is het in Oudemirdum weer groot feest zowel voor het publiek als de fietsers. De zon schijnt en van de harde wind, die het fietspeloton plaagt, is in het dorp niets te merken. De fietsers hebben het warm en er hangt dan ook een zweetluchtje boven de straat. Van alles is er te zien. Fraai uitgedoste fietsers, maar ook de enorme verscheidenheid aan fietsen, schoenen, shirts en helmen. Een bonte stoet trekt voorbij. Mooi om te zien! Ook op de terrassen, die werkelijk stampvol zitten, is het erg gezellig en zitten fietsers en publiek gemoedelijk bij elkaar.

Rond half 6 lopen we weer naar de auto. Deze staat vlak bij een prachtig, groot huis en ik loop er even heen en zet het op de foto. Op het hek staat: De Alde Pastorije. Terwijl ik zo bezig ben, komt de eigenaresse, die in de tuin bezig was, naar me toegelopen. Ik begon gelijk maar me te verontschuldigen, maar dat was helemaal niet nodig gaf ze me te kennen. Voor we het in de gaten hadden, waren we al in een aangenaam gesprek verwikkeld en nodigde ze ons uit om ook even een kijkje te nemen in de tuin aan de achterkant van het huis. Daar kwamen we helemaal niet aan toe, want we werden meteen mee naar binnen geloodst om alles te bekijken. Nou, dat was genieten. Het huis uit 1885 is prachtig gerestaureerd met zo veel mogelijk behoud van oude elementen en materialen. Ook de inrichting is fantastisch en smaakvol. Er is zó veel te vertellen, dat Iebele en ik uitgenodigd worden te gaan zitten. Wonderlijk en verrassend, dat je met een totaal vreemde vrouw binnen korte tijd zo’n leuk en openhartig gesprek hebt. Voor we er erg in hadden, was er al een uur verstreken! Bij vertrek nog even de achtertuin gefotografeerd en afscheid genomen van deze alleraardigste dame.

Onderweg in de auto naar huis waren we nog onder de indruk van dit totaal onverwachte, bijzondere einde van deze leuke middag in Oudemirdum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code