Wiebe’s loopclub Rondje Harich 16 april 2014.

In verband met het feit dat Wiebe bijtijds in Bolsward moet zijn om te zingen in het koor van de Mattheus Passion, blijven we deze keer in de buurt van de boerderij. Maar Wiebe vertelt al wel, dat we iets leuks gaan doen. Allemaal weer reuze benieuwd natuurlijk wat hij nu weer voor ons in petto heeft! We lopen de Lykwei uit en slaan dan af naar de Westerein. Een mooi weggetje met aan weerskanten behoorlijk wat grote boerderijen. We herinneren ons, dat we april 2012 hier bij een boerderij zijn geweest, waarvan de schuur gesloopt was en alleen de binten nog overeind stonden.

 

En ja hoor, we gaan er nu weer een kijkje nemen. Groot is onze verbazing, dat uit de puinhopen zó’n mooie, nieuwe schuur is verrezen. Niet nieuw in de zin van modern, maar prachtig hersteld in oude staat. De “kowerútsjes”zijn gestraald en mooi in de verf gezet. Geen kostenbesparende golfplaten op het dak, maar nieuwe pannen, stevig met haken vastgezet. De ankers op de zijmuur (hoewel geen functie meer) moeten nog worden geplaatst. Het is werkelijk prachtig geworden! Douwe Veltman, de boer, is zelf ook heel blij met het resultaat. De boerderij, al jaren in handen van de familie Veltman (pake was hier boer, z’n vader en hij dus) kan er nu weer jaren tegen. Rondom de boerderij is nieuw beton gestort en iemand is bezig met een apparaat deze vloer glad te maken. Via het erf lopen we het land in en komen bij een brede vaart, De Rien. Via de dam gaan we aan de andere kant verder. Het is hier schitterend en het prachtige weer erbij ervaren we als een mooi cadeau op deze woensdagmiddag.

 

 

Een flink stuk verder komen we weer bij een dam en belanden dan bij een immens groot veld met koolzaad. De boer, Durk de Vries, waar Wiebe een afspraak mee heeft gemaakt, staat ons al op te wachten met zijn kleinzoontje Sem. Durk vertelt over de boerderij uit 1855, die z’n vader heeft gekocht van de van Swinderens, die failliet waren gegaan. Hoewel altijd een veebedrijf geweest, gooit Durk het roer radicaal om. Het vee wordt verkocht en Durk besluit over te gaan op landbouw. En dat is wel een héél andere tak van “sport”! Veel heeft hij dan ook geleerd van boeren uit de polder. Verschillende producten worden verbouwd, zoals: koolzaad, aardappelen, tarwe en plantuien. We komen veel te weten over het koolzaad: manneljke en vrouwelijke planten, 2x bemesten met kunstmestkorrels, 1x spuiten ‘s avonds om 11 uur om zo veel mogelijk rekening te houden met het gewas, de bijen en de mens. Het voert echter te ver om alles wat we vanmiddag hebben gehoord hier te herhalen, maar het was buitengewoon interessant. Ook mogen we gerust nog eens komen kijken over een paar weken als het koolzaad rijp is om geoogst te worden.

 

Voor ons heel bijzonder, dat we gewoon tussen het inmiddels manshoge koolzaad mogen lopen, terwijl Durk met Sem op z’n schouders onderweg ook nog veel vertelt. Prachtig steekt het geel van het koolzaad af tegen de blauwe lucht en het diepblauwe water van de vaart. Dit is ècht genieten!!!! Durk en Sem (gek op een ritje op de trekker) gaan terug naar de boerderij en wij vervolgen de weg terug naar de Westerein. Daar aangekomen staat Durk ons al weer op te wachten en nodigt ons uit om een slag om de boerderij te lopen. Wijst op een bord op de achtergevel met de tekst: Golden Earring Plein en zegt daarbij, dat wèl even in Harich Nieuws moet komen staan, dat hij een groot fan van die groep is. Dus bij deze Durk! Bijzonder is ook de ingang naar de schuur. De schuurdeuren zijn geplaatst in een poort, de enige in de wijde omtrek.

 

Dan is het toch èchtde hoogste tijd om te vertrekken. We lopen terug naar de boerderij en hebben stevig de pas erin! Wat hebben we weer een fantastische wandelmiddag gehad en dat zó dicht bij huis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code