Wandeling rondje Stavoren 16 november 2017.

 

 

We hadden beter een andere dag kunnen gaan lopen, want het is erg mistig en somber weer. Van het geplande rondje, waarvan een stuk over de dijk, is niets terecht gekomen. Als je op de dijk loopt, zie je door de mist alleen maar een grijze massa, Amper lucht en water van elkaar te onderscheiden. Dus is de hoofdmoot vandaag bij Stavoren gebleven. Ook leuk, want Stavoren is een mooi, oud stadje. Omdat het seizoen voorbij is, kunnen we de auto in de stad zelf parkeren en dat is wel prettig.

Nieuwsgierig als ik ben, wil ik met eigen ogen zien wat er van Hotel Restaurant “De Bourgondiër” is overgebleven na de enorme brand van 2 dagen geleden. Na een maandenlange verbouwing is midden in de nacht een grote brand uitgebroken op de verdieping boven het restaurantgedeelte. De hond heeft de slapende eigenaar wakker geblaft. Toen hij de slaapkamerdeur opende, kwamen de vlammen hem en nog 2 personen al tegemoet. Gelukkig hebben zij dankzij de hond het pand nog tijdig kunnen verlaten. Maar wàt een ongelooflijk trieste aanblik! De dag erna zou de opening plaatsvinden. Echt een enorm drama voor de eigenaar.

We gaan verder met de wandeling in Stavoren. In de haven liggen de oude schepen in het rimpelloze water en gaan de winterslaap in. Tóch zien we nog een schip de haven uitvaren, het IJsselmeer op. Lijkt me best wel gevaarlijk met die mist. Maar de schipper zal wel weten wat hij doet denk ik. We drentelen verder langs de haven, zien aan het eind de mooie, oude brug over de sluis en natuurlijk, niet te vergeten, het standbeeld van “De Vrouwe van Stavoren”. De Sage van het vrouwtje van Stavoren is bij velen bekend, maar het verhaal is in diverse vreemde talen op het ronde voetstuk aangebracht, zodat de toeristen uit het buitenland er ook kennis van kunnen nemen.

De viskraam is gesloten, evenals de viswinkel van Doede Bleeker, de zingende visboer. Het is stil in de stad. Slechts een enkele bewoner komen we tegen en maken een praatje. Het heeft wel wat om in dit jaargetijde met die mist erbij hier rond te dwalen. Langs weer een andere haven lopen we verder. Passeren het station, eindpunt van de lijn Sneek – Stavoren en verlaten de stad. Dan voel je pas echt goed, hóe koud het is, want er waait een stevige wind. Halverwege het dorp Warns, besluiten we terug te gaan. De bedoeling was om van Warns via Skarl naar het Rode Klif (bekend van de slag bij Warns) te lopen en dan de IJsselmeerdijk terug naar Stavoren. Heeft totaal geen zin met die mist. Dat bewaren we voor een volgende keer als het mooi, helder weer is.

We lopen dus terug en vinden gelukkig een restaurant, dat geopend is (het enige vandaag). Het is heerlijk warm binnen in ’t Havenhoofd en de koffie en warme chocomel (mét slagroom) doen ons goed. We zijn niet de enigen. Een rechercheteam, dat de oorzaak van de brand onderzoekt, geniet zo te zien van een lekkere maaltijd. Na geruime tijd hier te hebben gezeten en weer op temperatuur te zijn gekomen, verlaten we het gezellige restaurant en zoeken de auto weer op. Terug naar Balk. Het had wel wat zo’n dagje in een mistig Stavoren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code