Avondvierdaagse Deventer, laatste avond 22 mei 2014

Vorige week werd ik gebeld door onze kleinzoon uit Deventer, Taran. “Oma Elly, wil je met mij meelopen met de avondvierdaagse?” Waarop ik antwoord: “natúúrlijk wil ik dat, harstikke leuk!” Dus ga ik de laatste avond met hem op pad. We vertrekken om half 4 uit Balk en zijn kwart voor 5 in Deventer. We eten bijtijds, want we moeten om half 7 bij de start verschijnen, waar de kinderen een mooie medaille krijgen en een roos met felicitatie. Best leuk bedacht eigenlijk, want nu kunnen ze apetrots de laatste route mèt medaille op hun shirt lopen.

 

Het is enorm druk op het terrein aan de Zutphenselaan, vlakbij de IJssel. Echt wel ongeveer duizend kinderen lopen mee, begeleid door vaders, moeders, opa’s en oma’s. Om 7 uur zet de lange stoet zich in beweging. Iebele en zoon en schoondochter blijven achter, want zij hebben de afgelopen avonden al meegelopen en nu mag ik Taran met z’n vriendje Tygo (zijn moeder loopt mee) begeleiden. Nou, het was meer ze goed in de gaten houden, want hoewel al 3 avonden gelopen (ze zijn 7 jaar) barsten ze nog van de energie en zijn ze dan weer hier en dan weer daar en is het opletten om in de massa elkaar niet uit het oog te verliezen. Maar, het gaat allemaal prima! We lopen een stukje achter de peperdure appartementengebouwen langs, waarvan de bewoners een magnifiek uitzicht hebben op de IJssel. Slaan dan af, lopen nog een stukje door de stad. Gaan onder de weg door en meteen naar boven. Zo komen we op grote hoogte om de IJsselbrug over te kunnen gaan. De beide jongens vinden het prachtig en roepen: “we zijn net zo hoog als de daken”. Zwaaien natuurlijk naar de mensen, die beneden staan en dan zijn we hoog boven de rivier. Hier hebben ze bedacht om snoepjes naar beneden te gooien. Het is één groot avontuur voor de beide knapen. Ze vinden van alles uit en tussendoor wordt er steeds een greep gedaan in de zak snoep, die ze mee hebben gekregen. Wàt een feest!!! We lopen achter de vlag hun school aan: De Ontdekking, Montessorischool. En dat is makkelijk voor de volgers. De jongens lopen de afstand bijna wel 2 keer, want dan zijn ze voor, dan weer achter en daarbij nog de nodige stoeipartijen. Als we de brug over zijn, maken we een grote bocht naar beneden.

 

En op de brug, maar ook hier een prachtig panorama van de stad Deventer met z’n prachtige kerk, de Lebuïnuskerk,die dominant boven de stad uittorent. Het gedeelte waar we nu lopen heet De Worp. Als we vlakbij het oude IJsselhotel komen, valt Tygo en z’n beide handen geschaafd en vol met steengruis. Dus gaat hij even met z’n moeder het hotel in om de handen goed schoon te wassen. Taran en ik wachten op het bordes en hebben een prachtig uitzicht op de grote stoet wandelaartjes. Tussendoor af en toe een muziekcorps, al of niet met majorettes. Het is een heel feestelijk gebeuren. Nu is het makkelijk, dat die schoolvlag er is, want we zijn achterop geraakt en steken even het park dwarsover om weer bij de groep te komen. Even verderop staat de loco-burgemeester met ambsketting om en veel kinderen krijgen een hand van hem. Na het rondje park gaat het weer richting IJsselbrug, waarbij we het bord Steenenkamer (Gem. Voorst) passeren. Vanaf de brug een mooi gezicht op de achter ons liggende molen en de werkzaamheden in de rivier. Het waait behoorlijk boven op de brug, maar we lopen nog steeds in t-shirt en de “beloofde” zware buien blijven gelukkig uit. Het is heerlijk wandelweer deze avond. Mooi is het silhouet van de stad en de IJssel tegen de kleuren van de ondergaande zon. Er wordt gedraafd, gestoeid,
gesnoept (alles moet op natuurlijk!!!) lol gemaakt en zo komen we terug in de stad. Publiek langs de kant, bloemen en ja, wij worden ook ingehaald met een boeket bloemen. Dan naar het terrein, waar de kinderen nog een ijsje krijgen en dan naar huis. Het was 5,5 km., maar als je daar 2 uren over doet, is het duidelijk, dat het een laag wandeltempo is geweest, waar je (ik dan) behoorlijk moe van wordt. Half 10 zijn we bij onze zoon en schoondochter thuis.

 

Dan heb ik nog een verrassing voor Taran en ook voor zijn zusje Anniek, die 1 avond een rondje door de wijk heeft gelopen met haar moeder. Ze wilde ook zó graag meedoen, maar ja, 5 jaar nog een beetje klein. Voor Taran een kleine beker met inscriptie en voor Anniek een medaille met haar naam erop. Ze zijn er erg blij mee. Iebele en ik nog even een kop koffie en dan weer terug naar Balk. Heel erg leuk om dit als (wandel)oma mee te hebben gemaakt. Heb al met hem afgesproken om eens een tochtje van 10 km. te gaan lopen als er een tocht is in Deventer. Heb ik zin in, dus hopelijk blijf ik nog een poosje aan de wandel!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code