15e Egmond Wandel Marathon 27 januari 2018.

 

Foto: En vanaf het balkon ook nog zicht op de prachtige vuurtoren.

Op foto klikken om album te bekijken.

 

15e Egmond Wandel Marathon 27 januari 2018.

Het is al weer een tijdje geleden, dat ik me heb ingeschreven voor deze tocht. Je moet er n.l. altijd snel bij zijn, want die is zó maar vol. Voor de zekerheid kies ik voor de 10 km. De 21 km. durf ik nog niet aan. En achteraf maar goed ook!

We vertrekken vrijdagmiddag naar Egmond en nemen onze intrek in Hotel De Boei. De eerste keer dat we in dit hotel terechtkomen. Zuiderduin en de Golfzang waren al vol. Maar geen probleem. We krijgen zelfs een klein appartement op de 2e etage met uitzicht op zee!! Wat wil een mens nog meer? Nou, dat meer was er meteen al, toen we van de auto naar het hotel liepen. Zo maar plotseling duiken Jos en Gerda op en de verrassing van weerskanten is groot! Je kunt het bijna niet een toeval noemen. Met elkaar de bagage naar boven gebracht en toen beneden in het restaurant bijkletsen onder het genot van een drankje. Wàt gezellig!!!! Het weekend begint al goed.

Na dit borreluurtje koffer uitpakken. alles klaarleggen voor de volgende dag en dan het dorp in op zoek naar een restaurant. Nou, die zijn er genoeg in Egmond. We kiezen restaurant “Vis aan Zee” , want we hebben wel zin in een gebakken visje. En lekker was het!!!

Terug in het hotel drinken we in het er bij horende restaurant nog een kopje koffie. En wie zien we langslopen? Charlotte en Liesbeth. Zwaaien, op het raam tikken, maar Charlotte heeft ons niet in de gaten. Liesbeth wel en zo zitten we onverwachts weer met wandelvriendinnen aan tafel. Helemaal leuk! We hopen elkaar de volgende dag weer “ergens” te zien. We maken het niet laat, want het is morgen vroeg dag.

Zaterdag, de eerste wandeldag. Vroeg uit de veren, ontbijten in het restaurant. Speciaal voor de wandelaars is het ontbijt met een half uur vervroegd naar half 8. Prima geregeld dus. Iebele brengt me met de auto tot vlakbij de start (uitstappen en wegwezen dus!). Ik heb met niemand afgesproken, maar in de sporthal zie ik Liana. Zij had gehoord van mijn aanwezigheid hier en heeft gewacht om met mij de 10 km. te gaan lopen. Harstikke leuk natuurlijk!

Zo gaan we samen op pad. De eerste 4 km. gaat de route over het strand naar het noorden (wij doen de Noordroute vandaag en morgen de Zuidroute). Waar de 10 km. lopers het strand verlaten is een grote rustplek opgezet. Er wordt gestempeld, er is koffie en andere drankjes te koop en er zijn toiletten. Zoals we inmiddels gewend zijn van de organisatie Le Champion, is ook hier alles weer perfect geregeld!

Nu het strand af. Een flinke helling naar boven en de duinen in. Mooie vergezichten. Het is een heel apart landschap. Dan weer kaal met waterplassen, dan weer typisch gevormde en scheef gewaaide bomen. Op oude takken groeien kleine paddenstoeltjes in allerlei kleuren. We treffen nog een grote stier op ons pad met enorm grote horens. We wachten maar even tot ie in het struikgewas verdwijnt. Even daarna bereiken we de stempelpost Woudweg, gelegen in het duinreservaat. Ook hier is weer op alles gerekend. Dit keer gaan we aan de warme chocolademelk met daarbij een door de organisatie verzorgde krentenbol. Lekker. Dan tovert Liana een flesje tevoorschijn, voorzien van een nieuwe kracht gevend drankje en giet wat in de beker. Mmmmmm, dát is genieten zeg! Heerlijk!!!

Dan is het tijd om weer verder te gaan. Er wachten ons nog de nodige hellingen op en af, een hoge trap en zelfs op het laatst nog een flinke “kuitenbijter”. Ja, de Noordroute is de zwaarste van de twee routes. Mijn gedachte was dan ook: ik doe eerst de Noordroute en zondag de Zuidroute. Dan heb ik het zwaarste gehad. Met veel moeite (ongelooflijk zere benen) bereik ik de top en zien we de sporthal beneden ons liggen. Kronkelend gaat het naar beneden en bereiken we de finish. Laatste stempel op de kaart en de kaart voor zondag mee. En dán? Zitten met een biertje in de volle, gezellige hal, Liana wacht tot de anderen, die de 21 km. lopen, aan zullen komen. Ik loop naar het afgesproken punt en stap bij manlief in de auto. Terug naar het hotel, douchen, benen verzorgen, uitrusten, enz.enz. En na weer een heerlijke maaltijd nu bij de Italiaan, vroeg naar bed.

Zondagmorgen. Weer vroeg dag. Ontbijten en naar de sporthal. Dit keer een redelijk stukje lopen en dat gaat niet al te best. Tóch kaart af laten stempelen en weer met Liana en nog iemand (ben de naam kwijt) van start gegaan. Echter na een paar honderd meter liep ik al alsof ik met de laatste kilometer bezig was. Wát een pijn. En ik weet: dit wordt ‘m niet vandaag. Ik besluit dan ook om niet verder te gaan en terug te keren naar de sporthal. Heel jammer, maar het is gewoon niet anders. Ben blij, dat ik 1 dag lekker heb gelopen en heb kunnen genieten van een fijn weekend in Egmond. We gaan het dorp nog weer in en drinken voor we vertrekken nog  een heerlijk kopje koffie met wat lekkers erbij. Werpen nog een laatste blik op een nu behoorlijk ruwe zee en keren dan weer terug naar Friesland.

De organisatie Le Champion en de vele, vele vrijwilligers wil ik bedanken voor het vele werk en voor de geweldige organisatie van dit grote wandelsportgebeuren!

  1. Liana

    Was toch leuk een dagje samen op pad .
    De man van zondag is Wim uit Groesbeek, ook geblesseerd hihi. Zijn vrouw liep de 21km.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Ja, ik vond het ook heel leuk om samen met jou te hebben gelopen. Jammer, dat het zondag niet lukte hè? Maar ik heb een fijn weekend gehad.

  2. Jannie

    Dag Elly, wat fijn dat je zo genoten hebt!! Ik heb genoten van je verslag en je foto’s!

    Jammer dat het zondag niet lukte, maar zaterdag was al in the pocket.

    Goede dingen komen langzaam, maar ze komen.

    Groetjes Jannie.

  3. Bregje

    Wat een leuk verslag. Herkenbaar ook. Leuk hé, dit weekendje-weg met wandelen, hotelletje, lekker eten en oude bekenden zien. Jammer dat het lopen de 2e dag niet lukte.
    Groetjes, Bregje

  4. Albert H.Gort

    Wat weer een mooi verslag en prachtige foto’s Elly, Wel weer sneu van de tweede dag, maar dag 1 heb je toch maar weer gedaan.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Ja, we hebben een fijn weekend gehad. Eens eventjes ertussenuit. Maar de 2e dag zeiden mijn benen al na een paar honderd meter: ho! Zó’n pijn en dan moet je nog beginnen. Jammer, maar het is niet anders. Gelukkig wel een mooie eerste dag gehad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code