Memorial Service op De Klinze zondagmorgen 6 mei 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Herdenkingsdienst Bevrijding op De Klinze op zondagmorgen 6 mei 2018.

Op aanraden van dominee Nicolas van Amerom, die we de dag er voor hebben gesproken, vertrekken we al vroeg uit Balk (8.15 uur), zodat er nog een zitplaats is. Het is heel rustig op de autosnelwegen en eenmaal op de Centrale As, zijn we de enige automobilist zo ver we kunnen kijken. We genieten onderweg van het mooie landschap van de Noardlike Wâlden, in het licht gezet door een stralende zon. We arriveren vroeg bij de oprijlaan naar De Klinze, kunnen de auto dichtbij kwijt en gaan rustig met de wandeling beginnen. Als we nog maar een klein eindje op pad zijn, stopt een auto naast ons met daarin dominee Amerom met z’n vader. Hij biedt Iebele een lift aan en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt.

Ik loop alleen verder, genietend van de prachtige bomen, de zon, de vogels, die hun hoogste lied zingen, een loflied aan de Schepper lijkt het wel. Dat gaan wij straks ook doen. Ik verheug me erop om samen met de Canadeese bevrijders deze ochtend stil te staan bij de vrijheid, die wij hier in ons land al jaren hebben. God te danken voor al het goede waar we van kunnen genieten en te bidden voor de “in brand” staande wereld met op zó veel plaatsen onvoorstelbare ellende als gevolg van oorlog en terrorisme. Zo in gedachten verzonken ben ik inmiddels ook bij De Klinze aangekomen, waar alles al in gereedheid is gebracht voor de dienst. Wát een werk is hier na gisteravond weer verzet om dit voor elkaar te brengen.

Voorbereidingen worden getroffen, geluidstests gedaan, enz. De beroemde Brassband de “Bazuin” uit Oenkerk begint mooie muziek te spelen, terwijl langzamerhand bezoekers toestromen om de dienst mee te maken. Wát geweldig, dat het weer zo meewerkt. De Canadeese bevrijders krijgen een plaatsje op de voorste rij. Als de dienst op het punt van beginnen staat, zijn er nog een heel aantal stoelen vrij en kunnen we de banken verlaten en plaatsnemen op de stoelen. Dat zit wel zo prettig!

Dominee van Ameron heet iedereen hartelijk welkom, waarbij uiteraard een speciaal welkom voor de Canadeese gasten. De hele dienst gaat in het engels en alles wordt vertaald door een medewerker van de Salvator kerk in Leeuwarden. Er wordt gezongen en muziek gespeeld door het Muziekteam “de Salvator”. In de overdenking door dominee van Amerom gaat het niet alleen over vrijheid in tegenstelling tot oorlog, maar ook over geestelijke vrijheid, die God ons wil en kan bieden. We zingen mooie liederen, zoals Amazing Grace, My chains are gone I’ve been set free, Great is Thy Faithfulness en In Christ alone my hope is found.

De kinderen van de Salvator kerk komen naar voren om het door hen gemaakte geschenk aan de zes Canadezen te geven. Het is een jasje met daarop door de kinderen gemaakte medailles en achter op de rug de tekst: “God bless you”. Dat ze er heel blij mee zijn en geraakt door dit gebaar blijkt wel uit het feit, dat de jasjes meteen worden aangetrokken. Zo staan ze daar, terwijl het Canadeese Volkslied wordt gespeeld door de Bazuin. Een heel ontroerend moment voor iedereen die hier aanwezig is. Na dat de zegen over ons allen is uitgesproken, zingen we tot slot “U zij de glorie”.

We nemen afscheid van de Canadezen met hun familie en begeleiders. Een hand, een hug, een zoen, een emotioneel moment. Zien we elkaar weer? Hier in Friesland, in Canada of in Heaven?  Dan komt meteen de Ierse Pelgimszegen in m’n gedachten, die zo veel troost en zekerheid biedt. De woorden zijn zo:                                                                                                                            Voor de reis wens ik je                                                                                                                        Dat de weg je tegemoet komt                                                                                                            De wind steeds in je rug is,                                                                                                                De zon je gezicht verwarmt                                                                                                                En zachte buien je velden beregenen.                                                                                              En dat God, tot ons weerzien                                                                                                            Je bewaart in de palm van Zijn hand.

Dan verlaten we deze plek waar we én gisteren én vandaag zo veel bijzondere momenten hebben beleefd. Met het door de Bazuin gespeelde lied: “We’ll meet again, don’t know where, don’t know when, but I know we’ll meet again some sunny day” lopen we de oprijlaan uit, met een hoofd vol gedachten en emoties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code