Hoogeveen 7-6-2014

Mini-Afrikaloop Hoogeveen 7 juni 2014. 30 kilometer.
Omdat mijn ouders hier een aantal jaren hebben gewoond en ik regelmatig een weekend bij hen kwam, leek het me leuk om na zó veel jaren eens in de omgeving van Hoogeveen een tocht te gaan lopen. Dus weer vroeg uit de veren, want we willen bijtijds starten, omdat het een warme dag gaat worden. Als ik bij de startplek arriveer, is er nog geen mens te bekennen. De kroeg, waar ingeschreven moet worden is gesloten. Is dàt even een tegenvaller!! Na een minuut of 10 komen enkele leden van de organisatie met tafel en inschrijfmateriaal. Nog nooit eerder meegemaakt: buiten op de stoep inschrijven, geen koffie, niet even naar het toilet. Gelukkig bleek deze “valse” start niet model te staan voor de rest van de dag. Nee, integendeel, de verzorging op de diverse rustposten was geweldig en dat maakte alles weer goed!

 

Goed acht uur gaan we, dat zijn: Liana, Jeanette, Albert H. en ik op pad. Komen dan direct al door de straat, waar m’n ouders woonden en dan moet er natuurlijk even een foto gemaakt worden. Best wel vreemd als je hier zo’n twintig jaar niet meer bent geweest. Veel is er veranderd in Hoogeveen, maar er zijn ook duidelijke herkenningspunten. We hebben een route meegekregen en dat is maar goed ook, want er is niet gepijld. Spontaan neemt Liana vandaag de rol van gids op zich en loodst ons, met de route binnen handbereik, feilloos door de bossen. De eerste rust is in het bos bij de schuur van de scouting. Alles heeft de organisatie hierheen moeten slepen, want water is er niet. We genieten van een heerlijke kop koffie met cake, zoeken later in het bos een plekje voor een “sanitaire” stop en lopen heerlijk in de schaduw van de bomen. We hebben eigenlijk geen notie waar we lopen, want we komen niet door dorpen en dan blijft de oriëntatie een beetje lastig. De tweede rust in Recreatiecentrum “Van Harte” is helemaal geweldig.

 

Naast koffie is er heerlijke vlaai en die laten we niet aan onze neus voorbijgaan. Blijkt later ook nog eens, dat zowel de koffie als het stuk vlaai gratis is!!! Maar wij doen iets in de donativo-pot voor het goede doel van vandaag. De vele vrijwilligers dragen een shirt waarop afgebeeld Afrika en daarboven de tekst: “heb ’t lef, loop de Afrikaweg!” Hoewel we hier fijn zitten, moeten we weer verder. We volgen een vrij nieuw aangelegd voetpad/rolstoelpad, dat slingert door het bos, gaan door een begrazingsgebied, waarbij we door de nodige klaphekjes gaan. Afwisselend door bos, langs weilanden, langs bosranden en heidevelden. Erg mooi met de zon en de strakblauwe lucht. Pauzepost 3 is weer zo’n mooie rustplek op Vakantiepark Hogenboom De Marke buiten Ruinen. We hebben er nu 20 km. opzitten en zijn blij, dat we even kunnen zitten. Het is behoorlijk warm inmiddels. Ook hier weer koffie, thee, limonade met wat lekkers erbij. Enthousiaste vrijwilligers, voor wie niets teveel is.

 

Liana haalt weer even haar etui met naaigerei tevoorschijn om het koord aan de hoed van Albert vast te zetten. Vorige week kon Albert jr. dankzij Liana zijn rugzak repareren. Dus is wel duidelijk: we kunnen Liana niet meer op onze tochten missen, hi, hi! Ook het zoeken van de juiste route is soms best wel een beetje lastig: bij geel paaltje, bij steen nr. zoveel, die dan ook nog enigszins verborgen ligt onder het gras. Maar…..we zijn niet één keer verkeerd gelopen, dankzij de oplettendheid van Liana. Het enige dorp waar we doorheen komen is Fluitenberg op zo’n 2 km. afstand van Hoogeveen. Nu is het einde in zicht. Spoorbaan Groningen-Zwolle oversteken, klein stukje van de Echtener Esch Route, die parallel aan de
spoorbaan loopt. We passeren de grote , nu leegstaande, gevangenis van Hoogeveen, lopen over het terrein van ziekenhuis Bethesda en zien dan al vrij snel het torentje van het Raadhuis. Ook nu is de finish op de stoep, maar in tegenstelling tot vanochtend is de Brasserie nu open en de terrasstoelen zien er uitnodigend uit. Onder de parasol genieten we van een koud, alcoholvrij biertje en praten nog even na over de mooie route, die we hebben gelopen. En voor mij toch wel een tocht, die allerlei herinneringen bij me heeft opgeroepen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code