Eerste gedeelte van het Claercamppad (Camino der Lage Landen 2018) 5 juni 2018.

 

Op de foto klikken om het album te bekijken.

 

Eerste gedeelte van het Claercamppad van Zoutkamp tot halverwege Dokkumer Nieuwe Zijlen.

Voor het eerst sinds maanden ga ik een stukje wandelen. Nadat ik maandag, voorafgaand aan een vergadering in de Jacobijnerkerk in Leeuwarden, van Liana een heel mooi t-shirt heb gekregen met daarop “Santiago aan het Wad” (Camino der Lage Landen 2018) kom ik zó enthousiast thuis, dat ik serieus het plan opvat om m’n verlangen om deze Camino te gaan lopen werkelijkheid wil laten worden. Van Liana krijg ik de tip, dat Jitse vast wel  een stukje met me mee wil lopen deze eerste keer. Ik wil n.l. rustig beginnen ( zo rond de 5 km.). Jitse gebeld en …. ja hoor, we spreken af bij Visrestaurant Geale Postma in Zoutkamp, waar het Claercamppad begint.  Een blij weerzien volgt!  Hier laat ik  m’n eerste stempel op m’n pelgrimspas zetten.

Iebele fungeert deze dag als taxichauffeur om ons na een bepaald punt weer terug te brengen naar Zoutkamp. Maar…..eerst natuurlijk aan de koffie, buiten op het terras aan de haven. Het is nog zwaar bewolkt, maar de temperatuur is perfect om te gaan wandelen.

We lopen langs de haven, gaan het “nieuwe” sluizencomplex over (het oude ligt aan de andere kant van Zoutkamp) en lopen eerst een stuk op het fietspad, evenwijdig aan de weg naar Dokkumer Nieuwe Zijlen. Ik waag me nog maar niet aan een graspad door de weilanden. Op een bepaald moment verlaten we dit fietspad, steken de weg over en komen via een verharde weg in een prachtig natuurgebied. Het is genieten! Jitse kent heel veel vogelgeluiden, zoals: leeuwerik, karekiet, rietzanger, enz. De koekoek laat zich ook heel vaak horen. De bermen zijn niet gemaaid en staan vol bloemen. Heel bijzonder is de paarse orchidee de Rietorchis. Eerst af en toe een enkeling, later veel meer bij elkaar. Prachtig!

We hebben onze fleecevesten al uitgetrokken, want de zon is door het wolkendek gebroken en schijnt uitbundig over de ons omringende natuur. We genieten volop, kletsen honderduit na elkaar lange tijd niet te hebben gesproken. Reuze gezellig! Het gaat goed met het lopen. Slechts één keer even een kort moment “pas op de plaats” en m’n benen  doen het weer. Allebei maken we regelmatig foto’s en na goed 2 uur lopen stoppen we bij een heuvel met bovenop een grote bank. Hier strijken we neer en eten een boterham. Heb Iebele al even ingeseind waar we zijn. Goed met de auto bereikbaar en een royale parkeerplaats.

Zo gaan we met de “taxi” terug naar Zoutkamp, waar we weer op het gezellige terras bij het Visrestaurant neerstrijken en genieten van een kopje koffie. Dan is het tijd voor Jitse om te vertrekken en nemen we afscheid van elkaar. We zijn het er beiden over eens, dat dit voor herhaling vatbaar is. Iebele en ik gaan ook vertrekken, maar niet nadat we eerst wat “dode” visjes hebben ingeslagen om thuis te bakken. Wàt een ongelooflijk grote viswinkel annex restaurant. En zó’n grote keus in vissoorten!!!! Zo zie je het zelden. Geen kweekpaling, maar echte “wilde” gerookte paling!  Dus ook een paar palinkjes mee. En dan in de auto naar huis. Vol van gedachten aan een fantastisch mooie dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code