Derde gedeelte van het Claercamppad (Camino der Lage Landen) 12 juni 2018.

 

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Derde gedeelte van het Claercamppad van Engwierum naar Oostrum.

Vandaag start ik in Engwierum, waar ik de vorige keer ben gestopt. Het is vrij koud, 16 graden en er waait een stevige wind. Maar alles liever dan die hitte, dus heb ik vandaag en morgen gepland om weer te gaan lopen.

De route gaat weer langs het Dokkumer Grootdiep, waar regelmatig boten in beide richtingen voorbij varen. Ondanks de zware bewolking zijn de donkere luchten prachtig. Het is sowieso een mooi landschap om in te wandelen. Bijzonder vind ik de hoge wallen in het land aan mijn rechterhand, zodat je soms alleen maar een dak van een boerderij er boven uit ziet komen.

Na een goed uur arriveer ik bij de brug, wijk hier af van de route en loop naar het dorpje Ee. De avond ervoor heb ik telefonisch contact gehad met Jaap Broersma, die al vele jaren rondleidingen verzorgt in de kerk. Ook is het stempel weer boven water gekomen, zodat ik weer een stempel erbij krijg in m’n pelgrimspaspoort. Iebele is met de auto naar Ee gekomen en al snel zitten we bij de heer Broersma in huis. Wat kan die man vertellen!!! Ongelooflijk! En dan te bedenken, dat hij al 93 jaar oud is. Zou je absoluut niet zeggen als je hem gadeslaat. Nog goed ter been en …..alles nog heel goed op een rijtje! Wat is dat toch mooi als je zó op deze manier oud mag worden.

We gaan met hem naar de Gangulfuskerk, gebouwd in de 13e eeuw. De toren, die veel later is gebouwd, staat in de steigers. Dat is wel een beetje jammer, maar als je de kerk binnenstapt, ben je dat snel vergeten. Wàt een prachtig interieur! Ik noem het maar weer: “een pareltje op de Friese klei”. Jaap vertelt honderduit. En wij hangen aan zijn lippen. Terwijl hij op een gegeven moment de deur in de absis open doet om ons te laten zien hoe het werkt, komen er fietsers voorbij, die blij verrast zijn, dat de kerk open is en vragen of ze ook binnen mogen komen. Natuurlijk mogen ze dat. Ondertussen maak ik foto’s.

Als we de kerk verlaten, doe ik nog een “rondje om de kerk”, terwijl Iebele met onze gastheer richting auto loopt. Maar…..in de auto stappen, dat kunnen we wel vergeten. Nee, mee naar binnen en nog een kopje koffie drinken. Het is dan al 1 uur geweest en ik wil nog een stukje verder lopen. Het is allemaal zó relaxed, dat hij me behandelt of ben ik z’n dochter. “Pak jij even de lepeltjes en doe de koffie maar in jullie bekers, ik zorg wel voor m’n eigen beker koffie”. Geweldig, zit je bij iemand in de kast te rommelen, terwijl je hem nog maar een paar uur kent!!! Maar ondanks de gezelligheid en de interessante verhalen, breien we een eind aan het bezoek, dat inmiddels al 3 uur heeft geduurd!! Als het aan Jaap Broersma had gelegen, hadden we er w.s. om 6 uur nóg gezeten, ha, ha!

Nu brengt Iebele me even met de auto terug naar de brug en loop ik weer langs het water naar Oostrum. De oude, vervallen steenfabriek met z’n gelukkig nog overeind staande prachtige schoorsteen, komt steeds dichterbij. Op een bepaald moment zie ik Oostrum liggen, maar…..wat kun je je soms verkijken op de afstand. Ik moet n.l. gedeeltelijk om het complex van de steenfabriek lopen en ja, dan de weg op naar Oostrum. Gelukkig zie ik een bordje met de aanduiding, dat daar een café staat. Kunnen we nog mooi voor we naar huis gaan even een “bakkie” doen. Nou, mooi niet. De tent is gesloten. Ik loop nog wel even naar de kerk, maar die is uiteraard niet open. Wel jammer, want het is ook weer zo’n mooi, oud kerkje.

Omdat Zoutkamp nou niet bepaald het andere eind van de wereld is, rijden we daarheen. Niet alleen om een terrasje te pikken bij het visrestaurant annex viswinkel, maar ook om weer even een paar “dode” visjes mee naar huis te nemen om zelf te bakken. Snoekbaars deze keer en kabeljauwfilet. Dat wordt weer smullen! En dan op naar huis. Wat een bijzondere dag is dit geweest. Hoogtepunt natuurlijk de hartelijke ontvangst door Jaap Broersma met zijn prachtige verhalen. We gaan hem beslist nog weer eens opzoeken hebben we afgesproken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code