Vierde gedeelte van het Claercamppad (Camino der Lage Landen) 13 juni 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Vierde gedeelte van het Claercamppad van Oostrum naar Dokkum.

Vandaag een kort stukje van Oostrum naar Dokkum, maar daaraan vastgekoppeld rondwandelen door de mooie stad.

Iebele brengt me naar de steenfabriek aan het Dokkumer Grootdiep, waar ik gisteren ben gestopt. Het is nog flink bewolkt en fris, maar dat vind ik heel prettig om te lopen. Er is al weer een gaan en komen van boten. Soms wordt er gegroet, maar lang niet altijd. Geldt zeker alleen voor watersporters onder elkaar, die elkaar passeren. Aan m’n rechterhand grote veestapels met uiteraard enorm grote stallen bij de boerderijen. Praktisch al het gras is gemaaid en af en toe waait de sterke lucht van de gier, die over het land wordt verspreid, mijn kant op.

Na dit stukje langs het water, kom ik uit op de weg Oostrum-Dokkum en loop even verder onder de brug door Dokkum binnen. Ook weer langs het water. Ik tref Iebele op het grote parkeerterrein (gratis parkeren, dus geen gedoe met tijd in de gaten houden) dichtbij de “IJsherberg”. Vanaf hier is het niet ver lopen naar het centrum. Een mooi stukje over het bolwerk, waar een aantal grote, scheefgegroeide oude bomen staan. Tussen de bomen door mooie doorkijkjes. Even later zijn we al aan de achterkant van Museum “Het Admiraliteitshuis”. Een  mooi, oud poortje geeft toegang tot een klein hofje. Hier weliswaar een prachtige deur, versierd met ornamenten, maar niet de entree van het museum. Via een smal steegje met boven ons de verbinding tussen twee panden, komen we aan bij de voorkant van het museum.

Hier ga ik een stempel halen. Een grote maquette toont hoe De Markt met de nog te realiseren fontein er straks uit komt te zien. Een echtpaar is behoorlijk ontstemd. Ze zijn apart naar Dokkum gekomen om de fontein van het project 11 Fountains te bekijken, maar…….niks fontein. Ze vonden dat dat wel eens duidelijker vermeld had kunnen worden!! Kennelijk geen krant gelezen of t.v. gekeken, want bij de officiële opening van dit kunstproject is dat duidelijk aan de orde gekomen. Later als alles klaar is maar terugkomen denk ik maar. Wél staat er een klein model van de toekomstige fontein in het museum. Wordt vast heel mooi!

We zijn nu vlak bij Hotel Restaurant “De Posthoorn” en het terras nodigt uit om even te gaan genieten van een kopje koffie. Dit is zó’n mooie plek. Uitzicht op heel oude pakhuizen aan de overkant van het water. Hè, wat is dat toch lekker zo’n kopje koffie! Dan gaan we de binnenstad in. Mooie gevels. Als eerste het in het oog vallende gebouw “De Waag”. Prachtig. Ik moet tussen de marktkramen door manoeuvreren om de gevelsteen en de top aan de achterkant te fotograferen. Een andere “fotograaf” heeft me kennelijk zien scharrelen en komt even later ook met z’n camera om het hoekje. Leuk!

zo bereiken we De Markt, die helemaal overhoop ligt. Alleen de bomen staan nog overeind. De oude beeldengroep verwijderd, gedeeltelijk al nieuwe bestrating. Erg mooi. Een elektriciteitsvoorziening voor de pomp van de fontein onder de grond, bereikbaar via een luik. Grote buizen voor de aanvoer van water liggen ook al klaar. Iemand is bezig met het in elkaar zetten van heel aparte lantaarnpalen. Ik denk, dat als het aan het eind van het jaar alles klaar is, het een prachtig geheel zal zijn, waarbij de oude Kloosterkerk en nog andere aanliggende oude panden heel mooi tot hun recht zullen komen en de IJsfontein er nog iets heel speciaals en unieks aan toe zal voegen. Ben benieuwd!

Inmiddels beginnen onze magen te knorren en zoeken we het terras van De Posthoorn weer op, waar we in het zonnetje genieten van een lekkere lunch. Zo overbruggen we meteen de tijd tot de beide kerken open gaan. En die wil ik graag zien. Ben al vaak in Dokkum geweest, maar op een tijdstip, dat de kerken waren gesloten.

Als eerste gaan we naar de oude Grote of St. Martinuskerk, de parochiekerk  die in 1420 naast de Abdijkerk van het klooster werd gebouwd. Nadat het klooster in 1580 opgeheven was, werd het sloopmateriaal gebruikt om de parochiekerk te verhogen en uit te breiden. We zijn nog maar amper binnen of we worden verrast door prachtige orgelklanken, die door de in het zonlicht badende kerk vloeien. Wàt fantastisch mooi. En zó maar komen de emoties bij me los. In de spiegel naast het orgel ontdek ik het gezicht van een jonge vrouw, die de sterren van de hemel speelt op dit schitterende Van Dam-orgel. Al genietend van haar spel lopen we door de kerk, bekijken alles, maken een praatje met een van de gastheren deze middag. Hij vertelt, dat elke woensdagmiddag het orgel wordt bespeeld door organisten uit de wijde omtrek van Dokkum, die het machtig vinden om hier te spelen. De kerk heeft voor de erediensten een aantal vaste organisten, die de zang begeleiden. Helemaal blij verlaten we de kerk. Blij, dat we dit hebben meegemaakt.

Dan naar de volgende, de Rooms-Katholieke Parochiekerk H. Martinus en H.H. Bonifatius en Gezellen. Op deze plaats stond al vanaf 1676 in het voor die tijd tolerante Dokkum een rooms-katholieke schuilkerk. Hier worden we bij binnenkomst begroet door de gastheer van deze middag. Allereerst krijg ik een stempel in m’n pelgrimspas en wandelboekje. Onder Gregoriaans gezang (ook erg mooi vind ik) bekijken we de mooie kerk met de vele beelden. In de zijkapel, gewijd aan Bonifatius steek ik een aantal kaarsen op. En dan is het genieten van de grote schilderijen, gemaakt door de plaatselijke en zeer bekende kunstschilder Jan Kooistra. Een soort van Kruiswegstaties, maar dan op doek. Ik vind ze stuk voor stuk prachtig. Bijzonder vind ik b.v. het schilderij: de Geboorte van Jezus. Op de voorgrond een stal, maar in de bovenhoek de skyline van New York. Juist het enorme contrast vind ik boeiend. En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan over de andere zes schilderijen, waarop het leven en sterven van Jezus is weergegeven.

Natuurlijk valt er nog véél meer te vertellen over beide kerken, maar ik zou zeggen: ga naar Dokkum en bekijk alles met eigen ogen en geniet van al het moois dat Dokkum te bieden heeft. De Bonifatiuskapel, ook heel mooi en bijzonder, sla ik deze keer over, want die heb ik al vaker gezien. Het is mooi geweest voor vandaag. Een prachtig einde van de totale etappe Zoutkamp-Dokkum. Wel moe, maar heel voldaan gaan we weer op huis aan.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code