Vijfde gedeelte van het Claercamppad 17 juni 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Vijfde gedeelte van het Claercamppad van Dokkum naar Janum.

Het is zondag en omdat het niet warm wordt, ga ik samen met Iebele weer een stukje van het pad lopen. Deze keer van Dokkum naar Jannum of Janum.

De start is vandaag bij de Bonifatiuskapel. Kan nog geen stempel bemachtigen, want de kapel is van 2 uur tot 5 uur geopend. Geen nood, want dan haal ik dat op de terugweg wel. Wel maak ik wat foto’s van het standbeeld en zie dan een man zitten met blote voeten in de bron. De handen gevouwen en duidelijk aan het mediteren. Heel bijzonder.

Dan echt op weg. Het is fris, zwaar bewolkt en er staat een stevige wind, die later aantrekt tot stormachtig. Nu in de stad nog geen last van. De route gaat over het mooie Zuiderbolwerk met z’n twee prachtige molens. In de diepte liggen jachten, meest afkomstig uit de rest van Nederland. Nou, Dokkum is het bekijken meer dan waard, dus hebben ze een goed doel voor hun vaartocht uitgekozen! Na dit prachtige stukje Dokkum voert de route over fabrieksterreinen en langs een nieuw terrein bereik ik de Dokkumer Ee. Bekend en berucht vanwege de schaatselfstedentocht. Het barre Noorden, waar veel schaatsers dan in het donker hun weg moeten vinden. Nou, laat mij maar lopen!!

Terwijl ik daar zo in de stilte loop, schrik ik me een paar keer een hoedje: racefietsers, meestal zonder bel, schreeuwen luidkeels en ik spring het gras in. Met een rotvaart scheren ze me voorbij op het smalle fietspad. Bij de theetuin Alde Syl aangekomen (nog niet open) loop ik het erf op. Er hangt een bel en de zoon des huizes komt bij de deur. Hij roept z’n moeder en mijn vraag of er al een stempel is, moet ze helaas met “nee” beantwoorden. Ze verwacht wél dat het er zal zijn als straks in juli een groepje pelgrims dit pad gaat lopen. Hoewel ik vergeten ben geld bij me te steken (ligt in de auto) is ze zo vriendelijk een kopje koffie voor me te maken. Ik zeg toe, dat we vanmiddag terugkomen om te betalen, waar ze overigens niets van wil weten. We gaan het uiteraard wel doen. Terwijl ik een gesprekje heb met haar man, komt er ineens een hond achter het struikgewas gerend, vliegt meteen naar de ren met een mooi konijn. Beestje helemaal gestressed en springt zó hoog, dat ie bijna uit de ren vliegt. Een aanlopend jong stel reageert nauwelijks en zegt, dat de hond niets doet. Ja, ja. In ieder geval wordt hem meegedeeld de hond aan de lijn te houden. Dit is trouwens het 2e akkeftietje al wat ze deze ochtend hebben beleefd. Bij het opendoen van de gordijnen stond de tuin vol met losgebroken koeien van de buurman!!! Niet te gelóven! Gelukkig valt de schade mee, maar voor hetzelfde waren ze zó de Dokkumer Ee in gejumpt…….

Dan vervolg ik m’n route weer. Het gaat steeds harder waaien en ik moet er tegenin stampen. Dat maakt het lopen wel wat zwaarder. Maar ik geniet volop van de wilde wolkenluchten, de grote kuddes koeien in de weilanden aan weerskanten van het water en het gevoel van vrijheid. Heerlijk. Dan komen me twee vrouwen tegemoet gelopen. Dichterbij gekomen klinkt het: he, jij was ook in China, we zaten bij jou in de bus. Al weer 10 jaar geleden die geweldige China wandelreis, georganiseerd door de KNBLO, nu KNWB. Toen ze het zei, herkende ik hen ook. Nou, dat werd dus een leuk gesprekje. Herinneringen ophalen, enz. Zij liepen het Elfstedenpad en waren al 13 dagen op pad. Wisten ook alles over pelgrimeren, want waren al naar Santiago gelopen en….van huis uit naar Rome!!

Dan weer verder na dit verrassende intermezzo. Bij de brug in de Trekweg, Klaarkamp geheten, staat Iebele. Gezellig even bijgepraat en ik wijk hier van de route af om naar de plek te gaan waar vroeger het grote klooster Claercamp stond. Het was verder dan ik dacht, maar uiteindelijk vind ik de gedenksteen. Dan weer terug naar de driesprong en rechtdoor naar de Kloosterkapel in Sijbrandahus. In de verte zie ik de auto al staan en kunnen we leuk samen de kapel bekijken. Een heel oud kerkje verscholen tussen de bomen. Een keer in de maand op zondag vinden er concerten plaats. Van klassiek tot pop. Ik rijd met Iebele terug naar de brug en vervolg de route naar Jannum. Niet het dorp zelf, maar een paar kilometer voor het dorp, gelegen op een deels afgegraven terp het Kerkmuseum in het ook zeer oude kerkje. En wát een geluk, de kerk is open! Het Fries Museum heeft in 1947 dit kerkje uit de 13e eeuw ingericht als museum. Sarcofagen, deksels er van, heel oud zandstenen doopvont, enz.enz. Zeer de moeite van het bekijken waard!

Dan loop ik de terp af via de Tsjerkestrjitte en zijg neer bij de picknicktafel waar de auto staat. Ik ben er helemaal klaar mee voor vandaag en stop hier. Terug naar de theetuin, nog even koffie en dan naar Dokkum om m’n stempel te halen in de Bonifatiuskapel. Degene, die vandaag gastheer is, weet van geen stempel! Ook dát nog, denk ik bij mezelf, maar zeg het natuurlijk niet. Zoeken op diverse plekken. Dan stel ik voor om iemand van de organisatie te bellen, want ik weet zeker, dat het mooie stempel hier is. En ja hoor, op aanwijzing van de persoon aan de telefoon wordt een nog niet geopende la opengedaan en ta da, gevonden!

Blij en voldaan, dat ik maar liefst 12 kilometer heb gelopen vandaag, keren we huiswaarts. Het was een dag vol verrassingen, mooie dingen zien en genieten van het landschap.

  1. Bep Wijnja

    Hallo Elly, wat een mooie fotoreportage. En heel herkenbaar de foto’s van Dokkum. Een hele mooie stad. Wat fijn, dat het lopen weer zo goed gaat. Groetjes Bep.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code