Buitenpost 27-06-2014

Swaddekuier, Buitenpost, 1e dag 27 juni 2014.
En wie zitten al braaf in de tent te wachten als ik binnenstap? Ja, ja Albert en Hans! Zouden de 40 km. doen, maar ja, de rest niet. En wat doe je dan????? Juist ja, ook maar de 20 km. gaan lopen. Kun je nagaan hoe ons gezelschap op prijs wordt gesteld, hi, hi!!Eerst maar koffie en wachten tot de rest komt, die vandaag redelijk laat voor hun doen aan komt waaien. Maar dan gaan we van start. Wie die “we” zijn??? Wel Hans, Albert, Albert & Meintsje, Ymie, Liana, Hinke en mijn persoontje. Een mooi cluppie en dat belooft weer veel plezier en gezelligheid. En daar gaat het toch óók om bij een wandeltocht.

 

Al vrij snel laten we Buitenpost achter ons liggen en gaan via Reahel langs het Prinses Margrietkanaal naar de camping “Blauforlaat”, waar de koffie al klaar staat en gestempeld moet worden. Dit begint inmiddels een heel bekende pleisterplaats te worden door de wandeltochten. Het zit hier even lekker. We hebben er echter nog maar een paar kilometer opzitten, dus verder gaat het weer. De brug over naar Augustinusga. Al lang was de lucht behoorlijk dreigend, maar nu moet tòch de paraplu of de regencape tevoorschijn worden gehaald. Hans heeft wel iets weg van kabouter “Puntmuts”, hoewel ook de nodige andere benamingen worden geventileerd, die ik hier maar niet zal herhalen. In ieder geval hebben we het grootste plezier en de regen kan ons dan ook niet deren. Al vrij snel kan de boel weer de rugtas in en zo zal het vandaag nòg enkele keren gaan. Verder heerlijk loopweer, aan het eind zelfs vrij warm, wèl een vochtige warmte. Wat de Swaddekuier altijd zo leuk maakt, zijn de pleisterplaatsen onderweg op boerenerven, waar je zèlfs zonder iets over je wandelschoenen te moeten doen, door de stal geleid wordt. De koeien kijken er niet of nauwelijks van op en gaan rustig door met het eten van ruw voer of lekker, vers gemaaid gras.

 

Onderweg komen we trouwens langs een weiland, waar de koe haar kalfje (nog zonder oormerken, dus véél mooier!!!) nog bij zich heeft en het nog regelmatig even aan het likken is. Prachtig gezicht! Bij het verlaten van wéér een boerderij, waar we getracteerd worden op een mueslibol en een pakje drinken, meent Albert W. dat hij nog wel even een “kunstukje” uit kan halen bij de draad, die over het pad is gespannen. Gevolg: “een gevallen man” , ja dat kan dus óók!!!! Gelukkig valt het achteraf mee en ook aan de camera mankeert gelukkig niets. Een beetje smerig geworden, maar een schone zakdoek (waar hij trouwens vraagtekens bij zet of ie wel schoon is…..) biedt uitkomst en zo kunnen we de tocht na dit intermezzo weer vervolgen. Via de Surhuizumer Mieden komen we in Stroobos en krijgen we even de gelegenheid om met de “snelle jongens” van het peloton te praten, omdat vlàk voor onze neus de brug opengedraaid wordt. Liana en Hinke zitten dan ook al uitgebreid aan de koffie in de kroeg als wij binnen komen vallen. Sommigen hebben niet genoeg aan koffie, maar gaan voor een warme hap in de vorm van een gehaktbal. OP het terras doet een accordeonspeler z’n best om ons vrolijk te stemmen, maar……..is niet ècht nodig, want dat zijn we van onszelf al de hele dag. Via Gerkesklooster, waar in de tuin op een grappig bord de geboorte van een zoon wordt gemeld, gaan we door de Buitenpostermieden. Passeren nòg een stempelpost, waar we nòg een paar snelle lopers treffen, te weten Ton van der Velde (bekende naam, maar nu eens “in het echt gezien” en Sake. Bij weer een andere boerderij worden we verwelkomd door een heuse clown en dan terug naar de finish, waarbij we nog een aantal prachtigehuizen passeren.
Door de winkelstraat, waar helaas al het oude plaats heeft moeten maken voor moderne winkels. De imposante kerk, die boven alles uittorent, een heel apart verzetsmonument en dan horen we al van verre het geluid van de doedelzakspeler, die ons zoals altijd de afgelopen jaren, staat op te wachten bij de finish. Afstempelen, een heerlijke tube crème en een klompje zijn de trofeeën van vandaag. We zitten natuurlijk nog even gezellig na met elkaar, hoewel Liana en Hinke vanwege verplichtingen al vertrokken zijn. Wij blijven ook niet lang hangen, want het is best fijn om ook eens redelijk vroeg thuis te zijn! Het was weer een mooie tocht, zoals we dat van de organisatie van de Swaddekuier inmiddels wel gewend zijn!!! Ben benieuwd welke route ze morgen voor ons in petto hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code