Etappe Irnsum-Leeuwarden Jabikspaad 14 juli 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Etappe Irnsum-Leeuwarden Jabikspaad.

We gaan er weer voor. Pelgrims overal vandaan zijn óf met de auto óf met de trein aangekomen op het station van Grouw en lopen naar Irnsum, waar wij ze al staan op te wachten. Eerst aan de koffie met een heerlijk stuk appeltaart. Startstempel zetten op de pelgrimspas en dan op pad, het stralende weer in. Het is écht weer Friesland op z’n mooist! En dit prachtige weer is nu al die dagen, dat we door Friesland zwerven, al ons deel geweest. Geweldig!

We verlaten Irnsum en gaan meteen een mooi schelpenpad op. Een klein stukje langs de “Kromme Grou”, een breed water. Dan tussen de weilanden door naar het piepkleine dorpje Friens. De wolkenluchten zijn weer fantastisch! We wijken een paar honderd meter van de route af, want we hebben een afspraak gemaakt met de koster, die voor ons het kleine kerkje zal openen. Pieter Sjonger begint buiten al meteen te vertellen over de praalgraven van hier begraven adellijke families. Met af en toe er tussendoor leuke en soms ook trieste anekdotes over deze families. Interessant. Dan naar binnen, waar je overweldigd wordt door het prachtige interieur. Langs de wanden grote rouwborden van bovengenoemde families. Op de vloer zwarte marmeren grafzerken. We komen veel te weten over de geschiedenis van dit kerkje en de omgeving. Het Jacobuskaarsje, dat we hier met de Camino der Lage Landen in 2011 na een bezichtiging hebben gegeven, is opgebrand. Nu krijgt de koster een “wulk”, de schelp die symbool is van het Jabikspaad, dat langs Friens loopt. Hij is er blij mee.

Verder weer, want Leeuwarden is nog een eindje wandelen. Na Friens volgen we het fietspad langs de Rijksweg, gaan er via een tunneltje onderdoor en lopen zo naar Reduzum (Roordahuizum). Langs de Blauwe Tent, een chauffeurscafé, waar sinds mensenheugenis geen alcohol wordt geschonken. De Blauwe Knoop, een geheelonthoudersvereniging, stond aan de basis van wat vroeger al een kroegje was.

Even verderop kunnen we een pad inslaan door de weilanden naar Reduzum. Bestaat nog niet zó lang en is een initiatief van de dorpsbewoners van bovengenoemd dorp. Zo bereiken we de rand met nieuwbouw en passeren de kleine haven, waar nu tribunes staan vanwege het zeer succesvolle openluchtspel op het water. Het is onvoorstelbaar hóeveel dorpen dit jaar in het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad Europa 2018 een openluchtspel op het programma hebben staan. Nu is dat hier al jaren in veel dorpen traditie, maar dit jaar hebben uitzonderlijk veel dorpen zo’n manifestatie op poten gezet. Niet alleen Leeuwarden, maar heel Friesland is onderdeel van het Culturele Hoofdstad gebeuren. Thema is: Mienskip, gemeenschapszin en dat komt volop tot z’n recht in alles wat er georganiseerd wordt.

Na hier te hebben gerust op de tribune, gaan we naar de kerk, waar naast de ingang een stempelkastje hangt, zodat we weer een stempel aan onze pelgrimspas toe kunnen voegen. Een tegenover de kerk woonachtige mevrouw ziet onze groep staan en telefoneert met de organist, die toezegt te zullen komen, zodat we de fraaie kerk van binnen kunnen zien. Ondertussen zoeken een aantal pelgrims “wulken” op het schelpenpad rond de kerk. Een flink aantal worden nog gevonden tussen de andere schelpen. Dan kunnen we naar binnen en onder de vrolijke klanken van een prachtig klinkend orgel bekijken we de mooie kerk. Op zijn vriendelijke aanbod wel even thee voor ons te willen maken, gaan we niet in, omdat de bedoeling is om in het volgende dorp Winsum een rustpauze te hebben. We laten weten, dat we het heel bijzonder hebben gevonden, dat hij ons dit verrassende “uitstapje” in de kerk heeft bezorgd en voor de leuke, bekende liedjes, die hij voor ons ten gehore heeft gebracht.

Op naar Wurdum (Wirdum). En weer is het genieten van groene weilanden, vee dat ligt te herkauwen, witte wolken in een strakblauwe hemel en een lekker fris briesje, waardoor de warmte meevalt. Zo bereiken we het rustpunt Hotel Eetcafé Duhoux, waar we neerstrijken op het terras en genieten van een drankje. Ook hier is een stempel van het Jabikspaad en wordt er volop gestempeld voor de tocht weer verder gaat naar Leeuwarden. Ik haak hier af. Het wil niet meer zo goed. Heb er nu 11 km. opzitten en dat vind ik voor vandaag genoeg.

Omdat de kerk van Wirdum open is (Tsjerkepaad. Elke zomer zijn een groot aantal Friese kerken ’s middags geopend en kan men een route fietsen langs deze kerken), gaan Iebele en ik die nog bekijken. Wat opvalt is het schitterende orgel (qua uiterlijk, want jammer genoeg hebben we de klank van dit mooie Van Dam-orgel niet kunnen horen, omdat de organist er vandaag niet kon zijn. Nog even een afzakkertje op het terras van Duhoux, waar ik ook een “wulk” achterlaat, gaan we weer op huis aan en genieten na van wéér een prachtige dag in het mooie Friese land.

  1. Aletta doppenberg

    Dank Elly, voor je inspirerende verslag..Kreeg er zoveel zin van dat ik gisteren van Grou naar Wirdum heb gelopen. Moest daar dan wel weer bijna een uur op een bus naar Leeuwarden wachten. Jij boft maar met privé vervoer. Wat is jouw volgende plan, je klinkt tenminste of je ook hooked bent aan wandeltochten/ pelgrimeren. Veel plezier.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Nou weet je, ik liep altijd heel veel. Maar ben na zware aorta operatie in februari weer van 0 af begonnen met kleine stukjes en ik bof inderdaad met m’n privé chauffeur, hi hi. Zaterdag een stukje meelopen met de regio Groningen/Drenthe naar Zoutkamp en dan zit voor mij de Camino der lage landen erop. Dank voor je leuke reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code