Etappe Leeuwarden-Vrouwenparochie Jabikspaad 15 juli 2018.

 

Groepsfoto: Wiep Koehoorn

Op de foto klikken om hele album te bekijken.

 

 

Etappe Leeuwarden-Vrouwenparochie Jabikspaad 15 jui 2018.

De groep start in Leeuwarden vanaf het station met een rondleiding door een stadsgids. Drinken tijdens de rondleiding door de stad ergens koffie en lopen dan naar Jelsum.

Dit eerste stuk doe ik niet mee. Wij rijden met de auto naar Jelsum, waar ik me bij de groep aan zal sluiten. Altijd moeilijk in te schatten hoe laat ze er zullen zijn. Maar het is prachtig weer en ik loop door Jelsum, hier en daar foto’s makend. Op een bord bij museum Dekemastate heb ik gezien, dat de poorten om 13.00 uur opengaan. Ik loop naar de toeganspoort, tref daar al een vrijwilligster aan en vertel, dat een groep onderweg is en elk moment kan arriveren. Hoewel het nog maar 12.00 uur is, geeft ze aan een andere vrijwilliger door, dat het museum voor deze gelegenheid even een uurtje eerder open moet gaan. Dát is nog eens service!! Geweldig! Even later komt inderdaad de groep aanlopen en kunnen we zó naar binnen. We drinken hier wat op het gezellige terras. De bezichtiging van Dekemastate laten we voor wat het is, want de route is nog lang. Het was ons ook vooral om het stempel van Dekemastate in Jelsum te doen!!!!

Op naar het volgende dorpje slechts een paar kilometer verder: Cornjum. We lopen rechtstreeks naar de kerk, die zelfs op zondag open is vanwege een expositie van quilts.Over een stempel is niets bekend, maar er is hier een stempel in dit dorp. Rinze, de ploegleider van vandaag gaat op onderzoek uit en komt met het stempel aangelopen. Dus……stempelen maar. Martenastate en de mooie, oude poorten helaas niet bekeken, maar doorgelopen naar het dichtbij gelegen volgende dorpje: Britsum. Ook hier is de kerk open en kunnen we het zeer oude interieur bekijken. De prachtige romanogotische tufstenen gewelven en de na een restauratie ontdekte muurschilderingen. Het orgel wordt gerestaureerd. Nog niet zo lang geleden is ook in dit kerkje een “refugio” (slaapplek voor pelgrims) gerealiseerd. Vier stretchers kunnen overal in de kerk neergezet worden, zoals de pelgrim dat wil. Inmiddels zijn er 13 kerken in Friesland waar de pelgrim z’n moede hoofd te ruste kan leggen.

Dan naar Stiens. Het wordt als maar warmer. En er is weinig schaduw te vinden op de route. Het fietspad over de voormalige spoorlijn van Leeuwarden naar Holwerd (reed vroeger een stoomtrein)  is een warm stukje. Heerlijk is dan ook de schaduw van de hoge bomen rond de Sint Vituskerk van Stiens, waar we even bij kunnen komen. Want de route wordt steeds kaler naarmate we meer naar het noorden lopen. Het is op het volgende stuk naar Feinsum (Finkum) verzengend heet. De lucht trilt boven het graan en een vergelijking met de “meseta” in Spanje is dan snel gemaakt. De “meseta” in Friesland kunnen we het vandaag wel noemen! Maar…we zetten door, want nog even en we komen op een bijzondere plek. Een refugio in het piepkleine dorpje Feinsum, gelegen aan het Jabikspaad. We zijn uitgenodigd door de ons bekende bewoners Wiep en Durkje Koehoorn om de refugio te bekijken en een poosje uit te rusten en wat te drinken.

We worden hartelijk verwelkomd en het is duidelijk, dat er op ons is gerekend! Ongelooflijk. We kunnen allemaal zitten in de grote garage, die je eigenlijk niet zo kunt noemen. Het is meer een riante extra kamer, voor veel doeleinden geschikt. Drankjes staan klaar. Er is koffie/thee, heerlijk snoepgoed uit Rusland en niet te vergeten: verrukkelijke fruit-spiesjes en tomaat/kaas-spiesjes. Echt smullen dus! En natuurlijk: verhalen, verhalen en nóg eens verhalen over pelgrimeren, ver weg en dichtbij. Wat is dat toch altijd mooi als pelgrims met elkaar op stap zijn. Er is plezier, maar er ook plaats voor serieuze gesprekken. Er is openheid naar elkaar toe en je voelt je met elkaar verbonden. Hoewel het hier heerlijk toeven is, moeten er nog zo’n 4 kilometer worden afgelegd. Dus is het tijd om afscheid te nemen. Maar niet na Wiep en Durkje te hebben bedankt voor de geweldige ontvangst. Het was fantastisch!

Terwijl de groep doorloopt, stap ik bij Iebele in de auto. Het is voor mij genoeg geweest voor vandaag. Wij rijden naar Vrouwenparochie, gevolgd door Anneke, die al die etappes, die haar man al heeft gelopen, standby is met de auto. Zij en Iebele hebben het de afgelopen dagen op deze manier ook gezellig met elkaar gehad. Ik wil hen Alde Leie nog even laten zien. Het mooie grachtje, waar de Schaatselfstedentocht langs komt. Ook het oude stationnetje van Vrouwbuurtstermolen is de moeite waard. Als wij bij Restaurant “De Molen” arriveren, is de groep al op het terras neergestreken en geniet van een “koude klets”. En weer uiteraard verhalen over van alles en nog wat. Plezier met elkaar onder het genot van een drankje. Inmiddels is het al vrij laat geworden. Sommige pelgrims hebben nog een lange reis voor de boeg naar andere delen van ons land. Geweldig, dat ze de moeite hebben genomen om te pelgrimeren door ons mooie Friesland! We kijken er naar uit om elkaar weer te zien op 25 juli in St.-Jacobiparochie, Santiago aan het Wad, waar we gaan genieten van een groots Pelgrimsfestival. met pelgrimsmaaltijd als afsluiting van deze nu al zó succesvolle Camino der Lage Landen 2018. Ik ben heel dankbaar, dat ik na alles wat me de afgelopen anderhalf jaar is overkomen, tóch mee heb kunnen doen en zó veel mooie wandelingen met pelgrims mee heb kunnen maken.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Dankjewel Angela. Ik vond het zó leuk om je weer te zien. Hopelijk tot de 25ste. Gr. Elly

    2. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat leuk je reactie Angela. Vond het zó leuk om je weer te zien. Heb zulke mooie herinneringen aan de Camino in 2011. Toen hebben we elkaar al leren kennen. Hopelijk zie ik je de 25ste. Gr. Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code