Slot Camino der Lage Landen Pelgrimsfestival 25 juli 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken (het zijn er veel deze keer!)

 

Slot Camino der Lage Landen, Pelgrimsfestival 25 juli 2018.

En dan is het zo ver. De laatste etappes worden gelopen en gefietst en iedereen zorgt ervoor om vóór de klok van 13.00 uur in St.-Jacobiparochie te zijn. En dat lukt wonderwel. Wàt een timing!!!

Iebele en ik vertrekken deze dag al vroeg naar het Restaurant “Zwarte Haan”, waar zo’n 75 pelgrims gaan starten om het laatste stukje te gaan lopen naar St.-Jacobiparochie. Langzaamaan loopt het terras vol en is het een drukte van belang om iedereen te registreren. Wie nog geen “wulk” heeft, krijgt deze alsnog. De koffie en de oranjekoek staan klaar (traktatie van onze regio Friesland). Nog even naar boven de dijk op en genieten van het geweldige uitzicht op het Wad en dan gaat de groep op weg.

Wij kaarten nog even na en gaan dan met de auto naar St.-Jabik. In de ‘Groate Kerk al veel medewerkers en bezoekers, die mee hebben gedaan met deze prachtige Camino door Nederland. Vrijwilligers van de Groate Kerk (hebben een zware dag voor de boeg!!!) zijn al druk in de weer met koffie schenken e.d. In de grote tent voor de kerk wordt alles in gereedheid gebracht (geluid, muziek, enz.) om de honderden pelgrims straks te ontvangen.

Dan naar het plein, waar de pelgrims, die van Vrouwenparochie zijn komen lopen, de finish bereiken en welkom worden geheten door Bas Brouwer, de grote motor en initiator van deze Camino der Lage Landen. We blijven maar op het plein, want al gauw arriveren de fietsers, die via drie routes vanuit het Zuiden naar St.-Jacobiparochie zijn gekomen. Enthousiaste verhalen, blijde gezichten. Het is duidelijk: iedereen heeft genoten van deze trip.

Verzamelpunt is de grote tent. Diverse sprekers voeren het woord. Dan komt Bas Brouwer aan het woord. Hij nodigt Peter Hesseling, voorzitter van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob uit om op het podium te komen. Hij heeft de hele route gefietst. Trots toont hij z’n pelgrimspas met de benodigde stempels en als eerste krijgt hij uit handen van Bas de door iedereen fel begeerde Compostela uitgereikt. Dit is tevens het sein, dat alle pelgrims naar ’t Jabikshuus kunnen gaan om ook de Compostela in ontvangst te nemen. Voorafgaand hieraan zet de voorzitter bij iedereen het laatste stempel in de pelgrimspas.

Ondertussen is er in de tent muziek. Van zanger Adri de Boer, de groep “La Tuna”uit Maastricht, gevold door Tjerk Ridder, die inmiddels met zijn ezel Lodewijk ook is gearriveerd. Hij is theatermaker, muzikant, verhalenverteller en neemt ons mee op zijn lange voettocht, het Sint Martinuspad, van Parijs via Utrecht naar hier(en dan nog door naar Groningen). Thema van zijn voetreis is o.a.: delen en dat heeft hij ruimschoots ervaren. Vriendelijke mensen, die hem een slaapplek boden samen met Lodewijk, het uitnodigden voor een maaltijd of koffie onderweg schonken.En dit raakt duidelijk aan het thema: Mienskip van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018. Ook het thema “Oorlog en Vrede” is onderdeel van deze reis. Zowel in Frankrijk als België en Nederland heeft Tjerk onderweg diverse plekken bezocht waar strijd is geleverd in de eerste en tweede Wereldoorlog. Zo was hij o.a. ook al op het Kazemattenmuseum in Kornwerderzand.

In de Groate Kerk zijn inmiddels de voorbereidingen getroffen voor het ritueel: “zwaaien van het wierookvat”. Pastoor Marco Conijn heeft een wierookvat ter beschikking gesteld (weliswaar kleiner dan het grote, zilveren wierookvat in Santiago de Compostela, maar tóch…….) en er is een constructie gemaakt, waardoor dit mogelijk is. Gerlof heeft al proefgedraaid, dus….het komt allemaal goed. De pastoor, geflankeerd door dominee Douwe Visser, vertelt het een en ander over de betekenis van wierook en het daarbij horende ritueel. Gelardeerd met de nodige humor: de protestantse gemeente kerkt tijdelijk in de Groate Kerk en hij stelt voor: “het vat maar te laten hangen, zodat de dominee het in de dienst kan gebruiken. Ook wat wierook (is best wel prijzig), want zo zegt hij Protestanten zijn zuinig”. Schaterend gelach is het gevolg. Terwijl de rook uit het wierookvat komt, hijst Gerlof het omhoog en trekt aan het touw. Het vat krijgt steeds meer hoogte en zwaait door de kerk. Het blijft een mooi en indrukwekkend schouwspel.

Hierna worden we uitgenodigd deel te nemen aan de Vesper in het “Oude Schooltje”. Hoewel de ruimte daar niet al te groot is, hoopt de dominee, dat we met veel zullen komen. En dat gebeurt. Opschuiven en nog eens opschuiven. Stampvol is het en dan blijkt maar weer eens, dat er veel makke schapen in een hok gaan. De dienst door beide voorgangers is erg mooi met bijzondere, ontroerende momenten. Ben blij, dat ik er was en velen met mij heb ik later gehoord.

Teruglopen naar de tent, waar Jacob Jensma van Restaurant “Zwarte Haan” met zijn team alles in gereedheid brengt voor de Pelgrimsmaaltijd. Enorm grote wokken met paella staan op het vuur. Schalen met sla en aanverwante ingrediënten staan klaar, evenals diverse soorten drank. Er zijn vier uitgiftepunten ingericht om alles vlot te laten verlopen. Het is niet niks om zó veel monden op hetzelfde tijdstip te voeden!!! Maar alles loopt gesmeerd. Een leuk gezicht om al die pelgrims zo met elkaar te zien eten en het smaakt iedereen goed. Als toetje nog een lekker ijsje. Een compliment aan Jacob Jensma, zijn vrouw en alle medewerkers is dan ook vanaf dit papier op z’n plaats! Het was super en fantastisch georganiseerd!!!

Hierna maakt iedereen (sommige pelgrims nemen hier afscheid) zich op om hetzij met de fiets, hetzij lopend naar Zwarte Haan te vertrekken, waar om 21.00 uur het festival “Nacht aan het Wad” van start zal gaan. De stoet lopers wordt voorafgegaan door Tjerk met z’n ezeltje Lodewijk. Wij gaan met de auto die kant weer op en wachten de fietsers en wandelaars op. Festivalgangers zitten in afwachting van de start boven op de dijk. Ik maak nog even een praatje met Jan Spoelstra, fotograaf van o.a. de Leeuwarder Courant en het Friesch Dagblad en maak foto’s van het terrein. Dan verschijnt aan de horizon op de dijk de stoet pelgrims. Onder langs de fietsers en wordt het ineens druk en gezellig. Niet alles wat op het programma staat maak ik mee en blijf dus niet tot de volgende ochtend 7 uur een nachtje “doorhalen”. Die tijd heb ik gehad, hi, hi. Wel genieten we nog van de zonsondergang en het langzaamaan donker worden op deze unieke plek, de donkerste plek van Friesland. Drinken nog even wat op het terras van Zwarte Haan, nemen afscheid van daar ook zittende pelgrims en gaan dan, na een lange dag terug naar huis. Vol van herinneringen aan deze heel bijzondere, prachtige slotdag van een fantastisch gebeuren: de Camino der Lage Landen 2018. Voor één keer naar Santiago aan het Wad. Het kón gewoon niet mooier!!!

  1. Jannie ter Braake

    Het was voor mij als kleindochter van een friezin een Buen Camino. Door de leuke mensen die ik heb ontmoet tijdens de estafette wandelingen. En wat leuk dat de heer Koopman al die wulken met een diamantboor te lijf ging en voorzag van een fries lintje zodat ze aan alle deelnemers uitgereikt konden worden. En wat een organisatie. Mijn dank aan de vele vrijwilligers die “mijn”friese camino tot zo’n mooie herinnering hebben gemaakt. En trotst hangt mijn friese compostella thuis aan de muur zodat ik er iedere ochtend als ik er langs loopt, even aan herinnert wordt aan die fantastische inspanningen van de vrijwilligers, mijn eigen inspanningen en de vele leuke ontmoetingen.

    En de mensen die negatief commentaar gaven, die moeten zich de ogen uit de kop schamen (Sorry moest het ff kwijt)

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat een leuke, lieve reactie Jannie. En wat fijn, dat je er zó van hebt genoten. Nou, wij ook hoor om jullie allemaal te ontmoeten en te leren kennen. Het enthousiasme, de leuke reacties, het heeft me/ons goed gedaan. Het was een gebeuren om nooit meer te vergeten!! Hoop je op 10 november te zien in Leeuwarden tijdens de Najaarsbijeenkomst. Gr. Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code