Snikhete dag met aan het eind de bijzondere maansverduistering 27 juli 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Snikhete vrijdag met aan het einde de maansverduistering 27 juli 2018.

Omdat het ’s morgens al weer enorm warm is en ik er helemaal niet meer tegen kan, besluiten we maar in de auto te stappen. Thuis geen airco, maar gelukkig wél in de auto, dus verkoeling. Niet erg milieuvriendelijk realiseer ik me, maar het moet maar voor een keertje.

Eerst naar Kornwerderzand, waar we in het restaurant van het prachtige nieuwe Afsluitdijk Wadden Center iets gaan gebruiken. Ook hier is het heerlijk koel!

Dan op weg naar Harlingen, waar we naar de industriehaven rijden, de nieuwste, zodat Iebele even kan zien, waar we onlangs in de hoge bergen schelpen van de groothandel naar “wulken” hebben gezocht.Dan het noorden in. In Pietersburen wil ik even een slag rond het kerkje doen. Maak wat foto’s, vind nog weer een paar wulken op het schelpenpaadje en nét als ik terug wil lopen naar de auto, komt een meneer aangelopen. We maken even een praatje (o.a. over de wulken en de reden dat ik ze meeneem), waarop hij me uitnodigt de kerk van binnen te bekijken. Hij is n.l. de eigenaar sinds het jaar 2000.

Zijn naam is Klaas Werumeus Buning, kunstschilder. Geboren in Workum. De kerk hangt vol met zijn impressionistische schilderijen. Erg mooi! Hij is veelzijdig in zijn onderwerpen: landschappen, portretten, dieren, interieur en natuur. Boven in de kerk heeft hij een afgesloten ruimte gerealiseerd, die verwarmd wordt, zodat hij hier ook ’s winters kan werken. Bepaalde elementen, zoals b.v. de preekstoel herinneren aan de functie die de kerk vroeger had. Heel mooi zijn de oude gaslampen, die ooit voor verlichting in de kerk zorgden. We hebben een heel leuk gesprek, waarbij van alles aan de orde komt. Vertel hem over het bijzondere gebeuren in St.-Jacobiparochie de woensdag ervoor en hij is erg geïnteresseerd in het fenomeen “pelgrimeren”. Zó maar onverwachts heb je dan weer een heel verrassende ontmoeting. Tijdens “Tsjerkepaad” is de kerk geopend en ik ben dan ook zeker van plan nog een keertje die kant op te gaan om de vele schilderijen nog beter te bekijken.

Dan gaan Iebele en ik weer verder. We wijken even af naar Firdgum met z’n prachtige 13e eeuwse toren. De kerk is in 1794 wegens bouwvalligheid afgebroken. In de toren bevindt zich een klok uit 1471.In de Yeb Hetiingaskoalle bevindt zich een archeologisch steunpunt met een vaste collectie van lokale vondsten en wisselende exposities van hedendaagse kunstenaars.        Een paar foto’s maken in de bloedhitte en snel de koele auto weer in. Door naar Vrouwbuurtstermolen. Helaas, het café restaurant nog niet open om een bakje te doen.

Aangezien we al hadden besloten om de maansverduistering op de Afsluitdijk te gaan zien, lijkt het ons verstandig om tóch maar even de vesten, die we vergeten zijn mee te nemen, op te halen. Achteraf maar goed ook, want we zaten om half 12 nog op de dijk aan het water met een trouwens heerlijk verkoelend briesje.

Dus op naar Balk en terug naar Kornwerderzand. Hapje eten en ons geïnstalleerd in de meegenomen stoeltjes. Gezicht op Makkum. De lucht kleurt rood, het wordt avond. Helaas is er aan de horizon sluierbewolking en zien we in eerste instantie slechts een heel vage roze maan. Onze zoon met z’n gezin met vakantie op Lesbos stuurt inmiddels via de app een foto van de “bloedmaan” daar. Gelukkig zien wij de maan later ook nog zo mooi rood. Het is inderdaad een magisch gebeuren. Er zijn meer mensen bij het Wadden Center en omgeving, die hier de maansverduistering bekijken. Sommige met grote lenzen op hun camera, anderen met hun mobieltje in de weer. Ook het verschijnen van het dunne lichtschijfje is prachtig om te zien. Het witte randje geeft een fel wit licht. Heel langzaam wordt de maan steeds meer zichtbaar. Om een uur of half 12 gaan we weer op huis aan, de maan recht voor ons, zodat we het hele proces goed kunnen volgen. Het is zó bizar: je rijdt met je auto op de aarde, de aarde draait. Je merkt er niets van, maar ondertussen komt hij wél tussen de zon en de maan in te staan met als gevolg de totale verduistering. Het is haast niet te bevatten hoe dit allemaal kan. Eenmaal thuis is de maansverduistering bijna voorbij en als we naar bed gaan, is de maan weer als vanouds helder licht van kleur.

We zijn getuige geweest met heel veel mensen op deze aarde van een heel bijzonder gebeuren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code