Wandeling van Zurich (kop Afsluitdijk) naar Harlingen 22 augustus 2018.

 

Op de foto klikken en je kunt het hele album zien.

 

Omdat Iebele dienst heeft in het Kazemattenmuseum op Kornwerderzand en het prachtig weer is, besluit ik mee te rijden en er een wandeling aan vast te knopen. Zo gezegd, zo gedaan. Bij Restaurant Zurich op de kop van de Afsluitdijk stap ik uit. Drink eerst nog een kopje koffie. Hoor dan dat de folders van het Kazemattenmuseum op zijn en zeg toe binnenkort weer een stapeltje te brengen.

Dan op pad. Nog maar net begonnen of een fietser vraagt of ik hier bekend wel. Ja dus. Hij komt uit Volendam gefietst en wil langs de IJsselmeerkust en dan via Urk weer terugfietsen naar Volendam. Zo’n 300 kilometer!!!! Nou, dan stelt mijn wandelingetje van vandaag niet al te veel voor!!! Ik leg hem uit hoe hij op de route naar Makkum en verder kan vinden, we maken nog een praatje en gaan dan ieder een kant op.

Het is heerlijk wandelweer. De zon schijnt en er waait een lekker fris briesje vanaf zee. Kan niet beter. Al vrij snel doemt het dorp Zurich op. Toen er nog geen postcode bestond, ging veel post, bestemd voor het Nederlandse Zurich (in het Fries Surch), naar Zürich in Zwitserland. Werd dan in veel gevallen later wel weer teruggestuurd naar Nederland.

Ik loop de dijk af het dorpje in. Het is rustig op straat. Ook in de leuke, apart gebouwde winkel is geen klandizie. Wel een camper, waar de fietsen vanaf worden gehaald om een ritje onder langs de dijk te maken. Blijft leuk! Ik loop een rondje door het dorp. Bij de kerk aangekomen, ga ik door het hek om zo de kerk van alle kanten te bekijken. Dan komt een meneer op me af en vraagt of ik de kerk soms van binnen wil zien. Nou, graag natuurlijk! Dus haalt hij de sleutel en krijg ik uitleg over de geschiedenis. De kerk is sinds kort eigendom van de Stichting Alde Fryske Tsjerken. En wat heel bijzonder is: ook deze kerk krijgt een “refugio”, een slaapplaats voor passerende pelgrims. Inmiddels zijn er dit jaar al in 14 kerken van deze slaapplekken ingericht. geweldig initiatief! Hier wordt nog volop aan deze voorziening gewerkt. Er komt een keukentje, toilet en de stretchers staan al klaar. Een en ander heeft wat vertraging opgelopen door onvoorziene probleempjes. Maar het komt allemaal goed!

Was dit al bijzonder, het wordt nóg leuker als deze beheerder Johan Osinga met uitnodigt mee naar z’n huis te gaan. Z’n vrouw Doetie schildert en de voormalige consistorie “Het Lokaaltsje” is omgebouwd tot woonhuis met een grote ruimte om te schilderen. Ik krijg wat te drinken en we zitten gezellig over van alles en nog wat te praten. Blijkt, dat ik Johan z’n broer, Jan Osinga uit Harich (kunstenaar en maker van prachtige beelden) vaak heb meegemaakt tijdens de woensdagmiddag wandeltochten van het loopclubje Wiebe. Wat is de wereld soms toch klein!!! Johan is hobby fotograaf en het is duidelijk, dat we niet om gespreksstof verlegen zitten. Maar aan al het goede en leuke komt een eind, want ik ben (al 2 uur onderweg) nog maar in Zurich. We nemen afscheid na nog een blik in het nieuwe dorpshuis te hebben geworpen.

Als ik de dijk weer op wil gaan, zie ik een oldtimer staan. Helemaal gestript. De eigenaar is met de verbouw van z’n schuur bezig, want daar gaat hij als het klaar is verder met de restauratie van de auto. We maken een praatje en ik denk bij mezelf: hier moet ik straks even met Iebele heen, want dit wil hij wel met eigen ogen zien i.p.v. op een foto.

Dan ga ik toch écht de dijk op, op weg naar Harlingen. Steeds weer de dijk op en bij een hek weer schuin naar beneden om in het volgende dijkvak verder te gaan. Op de dijk is klimmen  over het hek nogal lastig, dus vandaar. Hoe dichter ik bij Harlingen kom, hoe meer schepen ik zie. Niet alleen de grote veerboten, die heen en weer varen tussen de eilanden en de vaste wal, maar ook veel zeilschepen, kleine en grote. Af en toe een vrachtschip. Het heeft gewoon wat om hier te lopen. Je hoort de wind, de vogels, de zee en in de verte het geluid van de scheepsmotor van een vrachtschip. En dan de rust en de weidsheid van dit landschap. Ik vind het heerlijk.

Zo arriveer ik aan de rand van Harlingen, bij het tegen de dijk gelegen Strandpaviljoen “Zilt”. Op het strand ervoor zonnebadende badgasten en op het door eb inmiddels drooggevallen slik diverse mannen, vrouwen en kinderen. Ze zakken er niet in weg, maar lopen er gewoon overheen naar de zee. Dat is met wadlopen wel even anders!!!!!! Op het volle terras, waar iedereen geniet van een drankje en/of hapje, vind ik nog een plekje. Zo geniet ik van het prachtige uitzicht over de Waddenzee en een heerlijk, welverdiend kopje koffie.

Via de Waddenpromenade loop ik naar het centrum van de stad. Informeer bij de VVV welke bus naar de kop van de Afsluitdijk rijdt en hoe laat. Komt heel goed uit. Vijf voor half 4 vertrekt er een bus, die aansluiting heeft met de Q-liner naar Alkmaar. Ik hoef maar 1 halte mee te rijden en stap op het viaduct bij Kornwerderzand weer uit. Dan is het nog een kwestie van een paar honderd meter, vier steile trappen onder de draaibruggen door bij het sluizencomplex en ik ben weer bij het Kazemattenmuseum.

Zo rijden we om kwart over vijf richting huis. Maar……eerst nog even langs Zurich, zodat Iebele ook even de Pontiac Firebird kan zien. De eigenaar komt aanlopen en al snel ontstaat er een geanimeerd gesprek over alles wat met het restaureren van oude auto’s te maken heeft. Erg leuk en leerzaam. We hopen de auto ooit nog eens in al z’n glorie te zien als de restauratie klaar is. Dan op naar Balk na een lange, heerlijke dag in de buitenlucht.

  1. Fred van der Horst

    Het moet gezegd worden Elly , een leuk geschreven verslag van jouw wandeltocht. Vooral dat verhaal over Zurich en de post .. dat wist ik nog niet … Ooit heb ik tweemaal de Afsluitdijk helemaal te voet afgelopen vanaf Zurich naar Den Oever en Hippolytushoef. Pfff , moet er maar niet meer aan denken .. ben er wel trots mee als ik zittend in een auto over de Afsluitdijk rijd … ik heb daarbij dan maar één heel leuke gedachte .. die “klere dijk ” heb ik toch maar mooi tweemaal helemaal te voet afgelopen ..knipoog. Als ik het allemaal zo lees is wandelen over de dijken naar Harlingen best een leuke bezigheid ..

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat een leuke reactie Fred. Ik heb de dijk ook 2 keer gelopen. Na de eerste keer zei ik: dat is eens, maar nóóit weer!!!! Tóch nog een 2e keer gedaan en die is me eerlijk gezegd beter bevallen. Maar….die irritante herrie van de passerende auto’s!!! Oef, daar werd ik helemaal gek van. Dat heb je dus niet als je van Zurich naar Harlingen loopt. Heerlijk! Een aanrader. Maar ook in het noorden van Friesland b.v. naar Zwarte Haan, echt fantastisch om te doen!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code