Jabiksrûntsje vanuit de Dodokapel Haskerdiken 16 augustus 2014.

In de zomermaanden is er altijd Tsjerkepaad/ Kerkepad. Eén maal in de 14 dagen zijn de kerken, die hier aan meedoen, opengesteld voor publiek. Nu is er sinds 2 jaar een samenwerking ontstaan tussen de Stichting Tsjerkepaad, de Stichting Alde Fryske Tsjerken en de Stichting Jabikspaad. Niet alleen zijn bepaalde kerken dan open, maar een bepaalde kerk wordt zo’n zaterdag startpunt van een wandeling of fietstocht. De eerste 3 rûntsjes heb ik niet mee kunnen doen, maar vandaag geen andere dingen te doen, dus op naar de Dodokapelle. De kapel ligt aan de route van het Jabikspaad, het Friese pelgrimspad naar Hasselt. Sinds ik dit pad in 2004 heb gelopen, zijn er enkele dingen veranderd of bijgekomen, zoals een Dodopaad. Dit pad is een paar jaar geleden aangelegd door een redelijk verwilderd bos even verderop gelegen aan de weg naar Haskerdijken. Een samenwerkingsverband tussen de gemeente en de Stichting Jabikspaad. Bomen zijn gekapt en er is een pad door het bos aangelegd, evenals een fraai monument ter gedachtenis aan de kluizenaar Dodo.
Centraal in dit Jabiksrûntsje staat de figuur van de Zalige Dodo. Dodo werd geboren in het noorden van Oostergo, in de buurt van het klooster Mariëngaarde bij Hallum. Met toestemming van zijn vrouw (dat gebeurde in die tijd wel vaker) werd hij kloosterling en later kluizenaar. De uithof in Bakkeveen werd zijn woning. Na enkele jaren vestigde hij zich in de verlaten kapel van Haskerdiken. De Haskerdiken waren deel van de ‘Heerweg”, de ‘legerroute’ van Boarn (Oldeboorn) naar Steenwijk, de weg naar het zuiden. De kapel was omgeven door moerassen en onontgonnen gebieden. In de lijn van Abt Frederikus streed hij tegen de bloedwraak die de Friese landen teisterde. Dodo ‘Doede’ kwam om het leven toen de muur van de oude kapel instortte. Toen men ontdekte dat Dodo in zijn lichaam de wonden van Christus droeg (Stigmata), begreep men dat Dodo een heilig man was. Nog steeds wordt Dodo in de Orde van Prémontré geëerd als ‘Le venerable Dodo’.
Voordat we aan de wandeling beginnen, drinken we eerst koffie in de kapel en maken een korte viering mee. Dominee Gerrit Groeneveld uit Parrega, die nauw betrokken is bij de rûntsjes heeft z’n gitaar meegenomen. Gezien de ellende overal op de wereld, heeft hij als thema voor deze dag gekozen: Vrede voor jou, hierheen gekomen. Er volgen dan 4 uitspraken over vrede, voorgelezen door één van de deelnemers, terwijl een kaarsje wordt aangestoken. Tot slot nog een prachtig Pelgrimslied in het Fries. Dan krijgt pastoor Jan Romkes van der Wal het woord, die voor de inhoudelijke informatie zorgt voor en tijdens de wandeltocht. Hij vertelt een en ander over het ontstaan van de kapel en de geschiedenis van Dodo. Ook Gerrit van der Iest, die alle wandeltochten heeft gemaakt, vertelt nog wat. Dan is het tijd om te vertrekken.Klein stukje Rijksstraatweg naar Haskerdijken en we slaan af naar het kleine bos. Smal paadje door de ruigte, zoals dat hier vroeger is geweest en komen bij het Dodomonument, waarbij niet alleen de muur met de afbeelding van Dodo opvalt, maar ook het prachtige mozaïek met daarop de richtingaanwijzer met o.a. de afstand naar Santiago de Compostela.

 

Waarbij ik natuurlijk weer even stilsta bij Hein, die bezig is met zijn pelgrimstocht van meer dan 2000 km. Al vrij snel daarna verlaten we het bosje en via de Spitsendijk, de Jonkerweg en de Bornegoweg komen we in Luinjeberd, al snel gevolgd door Tjalleberd. Hoewel ons een droge dag was beloofd met pas aan het eind kans op een bui, begint het hier al te regenen. Paraplu gelukkig meegenomen, dus niets aan de hand. Wat opvalt hier zijn de prachtige huizen en boerderijen met vaak Jugendstil elementen als versieringen en tegels. Heel bijzonder is de voormalige zuivelfabriek geworden. Door diverse verbouwingen waren de Jugendstil ornamenten verloren gegaan en toen de huidige eigenaar het pand kocht, heeft hij beeldend kunstenaar Dirk Hakze verzocht de gevel aan te pakken. Het is een monumentaal kunstwerk geworden, dat 14 augustus 1997 is voltooid. In Tjalleberd aangekomen is de PKN kerk helaas gesloten. Er wordt gebeld en navraag gedaan, terwijl wij ondertussen de plaatselijke groentewinkel nog wat klandizie bezorgen door hem van een voorraadje pruimen af te helpen. We krijgen de kerk echter niet te zien, geen deelnemer dus van Tsjerkepaad. Jammer. We vervolgen na deze toch wel lange rust (zonder zitplaats!!) onze wandeling en slaan het Albert Mols Menninge in, een lang pad en in de inmiddels stromende regen niet echt leuk. Maar ook dàt hoort bij pelgrimeren.

 

Aan het einde van het pad komen we op de Deelenweg. We lopen de rest van de route langs het prachtige natuurgebied De Deelen. Als het dan later gelukkig weer droog wordt is het helemaal een mooie wandeling langs aan de linkerkant de Ringvaart en aan de rechterkant De Deelen. Het is wel een heel lang rechttoerechtaan pad tegen de wind in. Omdat er ook minder getrainde wandelaars bij zijn, is het tempo van sommigen knap laag en zijn er af en toe vrij lange rustpauzes, waarbij je niet kunt zitten. Moet zeggen, dat ik vermoeider was na deze 16 km. lange wandeling dan na een dag heuvels bedwingen in Zuid Limburg, hi, hi! Enfin, uiteindelijk komen we weer terug bij de kapel en wacht ons nog een verrassing in de vorm van een verrukkelijke tomatensoep. Nou, dàt gaat er wel in na zo’n dag. Leuk om eens zo’n Jabiksrûntsje meegemaakt te hebben.
Pylgerliet
‘t Is in moaie dei, ‘k Hear de fûgels sjongen,
ljocht fâlt op de wei, ‘t rûzjen fan de wyn,
hiel Gods skepping sjongt syn liet. ‘k fiel it yn myn longen,
Loften binne lij, Hy blaast my ‘t libben yn.
‘t fielt sa frank en frij
as de wyn om my hinne giet.
Refrein:

 

Rinne, rinne, rinne, rinne
rinne troch it moaie lân.
rinne, rinne, rinne, rinne,
as in pylger yn Gods hân.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code