Pronkjewailpad Noordroute (2) Loppersum-Westeremden 8 september 2018.

 

Op de foto klikken om het album te bekijken.

 

 

Pronkjewail Noordroute (2) Loppersum-Westeremden 8 september 2018.

Het is mooi weer en ik heb zin om weer een stukje van het Pronkjewailpad te lopen en omdat Iebele het ook leuk vindt, gaan we op weg naar Loppersum. Daar aangekomen, duiken we eerst de “kroeg” in (nou ja kroeg?? een gezellige Brasserie) en gaan aan de koffie. Tot m’n verrassing krijg ik hier m’n eerste Pronkjewail aangeboden: een zakje met wat lekkers erin. Leuk!!!

Omdat de kerk is geopend in verband met Monumentendag, ga ik niet direct starten met lopen, maar gaan we eerst de kerk bekijken. En wàt voor een kerk!!! In ieder geval heel groot, zeker voor een dorp als Loppersum. Maar dat heeft met een ver verleden te maken toen het een Rooms-Katholieke Dekanaatskerk was. Twintig dorpen vielen onder het dekanaat van de Bisschop en een vertegenwoordiger van de prelaat hield zich bezig met de kerkelijke rechtspraak. De kerk was er niet alleen voor de parochianen, maar moest ook het gezag van de Bisschop uitstralen. In ieder geval is het de grootste kerk van alle dorpen in Groningen.

We zijn behoorlijk onder de indruk van het prachtige interieur. De vrijwilliger raadt me aan de toren in te gaan en vandaar helemaal hoog bovenin over de gewelven te lopen. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd, dus ga ik het avontuur aan. Absoluut geen spijt van hoewel ik het af en toe best wel spannend vond zo in m’n eentje daar te zijn. Maar….indrukwekkend om te zien. En dat voor het eerst in m’n toch al wel lange leventje.

Omdat de kerk geen stempel heeft, ga ik naar de koren- en pelmolen “De Stormvogel”, die, ook in het kader van monumentendag in werking is. Ook hier weer de nodige steile trappen op en genieten van het uitzicht rondom. In een nabijgelegen verbouwd schuurtje met winkeltje en kroegje, zet ik m’n stempel op de stempelkaart en dan loop ik Loppersum uit. Het zal duidelijk zijn, dat er inmiddels al flink wat tijd is verstreken. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben nu eenmaal zo iemand, die graag onderweg dingen wil zien als ze op m’n pad komen en niet alleen maar bezig is met het afleggen van afstanden.

Ik geniet van de weidse vergezichten hier in het Grunneger Laand, zoals je dat ook in het noorden van Friesland hebt. Af en toe dreigende wolkenluchten, maar alles wat eruit komt zijn een paar spetters.Gelukkig laat de zon zich zo nu en dan ook even zien. In ieder geval is het prima loopweer. Al van verre zie ik het dorpje Westeremden, gelegen op een deels afgegraven wierde (in Friesland een terp). Een van de hoogste wierden van Groningen. Als ik in Westeremden aankom, is goed te zien, dat de kerk met omringende huizen hoger ligt dan het omringende land.

Iebele heeft de auto al op het pleintje geparkeerd en samen gaan we naar het Museum Helmantel, de zo begaafde kunstschilder, die al meer dan 50 jaar stillevens en interieurs van Middeleeuwse kerken en kloosters schildert. Nu had ik hier alleen een stempel kunnen halen, maar omdat ik graag weer een keer z’n schilderijen wil zien, gaan we het museum in. En weer raak ik diep onder de indruk van z’n schilderijen. De gehele collectie, of delen ervan, wordt regelmatig in binnen- en buitenland getoond.  Op dit moment is er nog tot maart 2019 een grote tentoonstelling in het Chimeimuseum in Tainan op Taiwan. Ook waren er dit jaar i.v.m. het 50-jarig jubileum tentoonstellingen in Gouda en Gorssel. Een overzicht van werken van 1972 tot heden. Nieuw zijn 6 schilderijen, die dit jaar zijn ontstaan. We nemen rustig de tijd om alles te zien en genieten in de boomgaard tussen zeer oude vruchtbomen van een heerlijk kopje koffie.

Nog nét voor sluitingstijd kunnen we nog een kijkje nemen in het naastgelegen oude Andreaskerkje. Net als de Weem (pastorie) waar Helmantel woont en werkt en z’n museum heeft, dateert de middeleeuwse kerk uit de 13e eeuw. Ook hier, net als in Loppersum, fresco’s op de gewelven en muren. Echt een pareltje in het Groningse land.

Het is duidelijk te laat geworden om de route te gaan vervolgen. Weinig kilometers dus vandaag, maar……..in plaats daarvan genoten van mooie bezienswaardigheden en prachtige schilderijen. Terug naar huis genieten we beide nog na van deze leuke, verrassende dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code