Pronkjewailpad Noordroute (5) Delfzijl-Steendam 20 september 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

 

Pronkjewailpad Noordroute (5) Delfzijl-Steendam.

Op tijd vertrek ik uit Balk naar het verzamelpunt in Drachten, waar Ate, Kenneth, Elly en Liana in de auto stappen. Op naar Steendam, waar we gaan parkeren om dan met de bus naar Delfzijl te gaan. Daar gaan we starten met lopen. Gelukkig voor Groningen geen file, zoals de vorige keer. We zijn dan ook erg vroeg in Steendam en het busje komt dus niet zo”. De wachttijd wordt door sommigen “benut” door het raadplegen van de app. Om 10 voor half 11 komt de buurtbus aanrijden. Een blij verraste chauffeur, want zó maar ineens 6 passagiers (Albert is met eigen auto naar Steendam gereden) i.p.v. niemand om te vervoeren. Hij heeft de afgelopen periode al meermalen Pronkjewailpadlopers in z’n bus gehad en weet inmiddels van de hoed en de rand van dit pad. Bij ons komt het “schoolreisje gevoel” weer even boven!!!

Hij zet ons af bij het station in Delfzijl en we laten hem vrolijk achter. Het eerste wat we doen is een kroeg opzoeken, want we hebben zo langzamerhand wel trek in een bakkie. Die is snel gevonden, hoewel de bedienster ons eerst wel even met een verwonderde blik bekijkt. De deur van het Hotel/Restaurant was open, dus……. Verder geen probleem hoor, de koffie was heerlijk en de bediening leuk en vriendelijk. Ook krijgen we hier het eerste stempel (van de zaak).

Dan gaan we op pad naar de eerste officiële stempelpost en dat is Waterschap Noorderzijlvest. Een enthousiaste medewerkster zet het zoveelste stempel en heeft voor ons een verrassing: een Pronkjewail n.l. een speciale bril (waarvan ik de werking nog moet uitvogelen). Ze vertelt nog het een en ander over de dijkverhoging, de aanleg van nieuwe dijken en het nog te realiseren strand, dat volgende zomer in gebruik zal worden genomen.

Onderweg naar het “MuzeeAquarium” passeren we een flatgebouw, waar iemand op het balkon naar ons staat te zwaaien: Derk Vos, een bekende wandelaar. Leuk! Dan het museum in, waar we behalve een stempel ook weer een Pronkjewail krijgen: een mooi speldje van een zeemeeuw. Vervolgens naar de laatste stempelpost in Delfzijl; de Rabobank. Op de muur een speciaal ingerichte stempelplek. En….ja ook hier weer een Pronkjewail n.l. een paar sokken. Het is toch niet te geloven, dat je in een tijdsbestek van pak ‘m beet een half uur, drie Pronkjewailen rijker bent!!!

Lopend door de winkelstraat passeren we een handwerkzaak, waar Elly (het is haar grote hobby)  heel geïnteresseerd de vele, gebreide ontwerpen in de etalage bekijkt. En natuurlijk vereeuwigd wordt met een van de grote gebreide objecten op de stoep.

Niet veel later lopen we Farmsum in. Bij de molen Aeolus is aan een schuurtje een stempelkastje bevestigd. De molen gaat ’s middags pas open, dus geen bezichtiging, maar doorlopen naar de kerk. Deze staat in de steigers. Rondom ijzeren hekken, waardoor het stempelkastje in eerste instantie onbereikbaar lijkt. Lijkt, want Kenneth schuift het hek een beetje van z’n plaats en zijdelings kruipt hij, gevolgd door Liana en mijn persoontje door de nauwe opening. De rest blijft achter de “tralies” staan en laat het stempelen voor rekening van Kenneth. In ieder geval weer een moment, dat we niet snel zullen vergeten, hi, hi!

We lopen Farmsum uit en vervolgen de route langs het Damsterdiep. Bij HylkesHoes zit iemand buiten. Nieuwsgierig als we zijn, willen we wel even weten waar dit op slaat. Nou, daar liggen me binnen toch prachtige, ranke boten. Spiegelglad gelakt in diverse kleuren. Het zijn skiffs, een eenpersoons roeiboot. Een schuur vol. Leuk om dit te hebben gezien en de verhalen van de vrijwilliger te hebben gehoord.

We lopen door naar Appingedam, een prachtig stadje met veel mooie gebouwen. Maar liefst 78 huizen zijn monumenten. Vele hiervan hebben ernstige schade opgelopen door de aardbevingen. Terwijl de rest doorloopt, hebben Albert en ik een gesprek met een actievoerster van de groep: “Ons Laand, ons lu”, die ons de schade toont in de omringende panden. Ook de prachtige Nicolaikerk heeft volgens haar ernstige schade opgelopen. Het is echt vreselijk wat er in Groningen al is gebeurd en met angst en beven wordt naar de toekomst gekeken.

Er wordt naar ons uitgekeken. Waar blijven ze toch? De rest is al in Museum Stad Appingedam, waar we stempelen en al weer een mooi Pronkjewail krijgen! We bewonderen de beroemde “hangende keukens” boven het Damsterdiep, Het plein in het centrum met het pand van de voormalige Franse School,de prachtige Nicolaikerk (helaas dicht) met daar tegenover het gebouw van de oude rechtbank “De Doofpot”. En dat lokt uiteraard de nodige opmerkingen uit: kerk en doofpot. Daar hebben we de laatste tijd té veel over gehoord!!!!!

Dan is het tijd om weer iets te gaan drinken. We gaan voor “Koffie Damsterdiep”bij Paviljoen Overdiep. Mmmmm, koffie met een likeurtje en een beste dot slagroom. Alsof dit nog niet genoeg is, neem ik er nog wat lekkers bij!! Ook hier weer een stempel, maar dat niet alleen. Tot onze grote verrassing hier een “heerlijk”Pronkjewail: een buisje, gevuld met het net genuttigde likeurtje! En vers getapt in ons bijzijn. Helemaal leuk!

En dan op voor het laatste stuk naar Steendam. Passeren daarbij nog fietsers met pech en ja, dan zijn de opmerkingen over en weer niet van de lucht. Lachen dus! Zo bereiken we, terwijl de laagstaande zon z’n stralen door de donkere wolken op het water van het Schildmeer laat schijnen, de parkeerplaats. We gaan niet meer naar “De Otter”, even verderop aan het meer gelegen, maar stappen in en volgen Albert naar Veendam. Buurkindjes hebben stoofpeertjes in de verkoop. En die gaan we even ophalen. We nemen nog een kijkje in de grote tuin en dan is het toch écht tijd om op huis aan te gaan. We hebben nog de nodige kilometers voor de boeg! In Drachten gaan we uit elkaar. Het was weer een erg leuke, gezellige dag en spreken al weer af voor volgende week donderdag. Weer een stukje van het mooie Pronkjewailpad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code