Tocht om de Noord zondag 30 september 2018.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Tocht om de Noord zondag 30 september 2018.

Het is al weer maanden geleden, dat ik me heb kunnen inschrijven voor dit Wandelfestival in Groningen. Meestal zijn de kaarten binnen een kwartier uitverkocht (5000 deelnemers). Weliswaar had ik de nodige twijfels. Zou ik dan al wel weer voldoende zijn hersteld om een tocht te kunnen lopen? Uiteraard niet zoals eerder twee dagen 40 km., maar misschien de korte afstand 19 km.?

En nu is het dan zo ver. Ben best wel wat gespannen. Maar Iebele gaat mee en als ik moet stoppen, kan ik zo in de auto stappen. Een rustgevend idee. We rijden regelrecht naar het sportcomplex van de universiteit, waar ik m’n inschrijvingsbewijs laat scannen en het Raisbewies (startkaart) krijg. En tot m’n grote verrassing mogen we allemaal zó maar doorlopen en vertrekken. Wij drinken eerst nog een kopje koffie en dan ga ik. We zien elkaar wel weer ergens op de route.

Wie loop ik de eerste meters al tegen het lijf? Roelie, die de 40 km. loopt en al uit Haren komt gelopen. Een héél blij weerzien na elkaar zó lange tijd niet te hebben gezien. Terwijl Roelie naar de stempelpost loopt, vervolg ik de route, die door het gebouw van Scoutinggroep De Havik gaat. De buitenkant heeft een prachtig schilderij gekregen, gemaakt naar een schilderij van Alida Pott (1888), het enige vrouwelijke lid van de in 1918 opgerichte Groninger kunstkring “De Ploeg”. Echt super! Via een ludiek bruggetje bereik ik het fietspad langs het Reitdiep, waar vaak Ploeg-leden inspiratie opdeden voor hun schilderijen. Een lange sliert wandelaars kronkelt door de landerijen langs het water. Bij Dorkwerdersluis is het even “ho”. De brug open en een schip vaart de sluis in. Aparte sluisdeuren, die mechanisch open- en dichtschuiven.

Ook na Dorkwerdersluis gaat de route verder met een recht stuk langs het Reitdiep. De vergezichten zijn prachtig met de stralende zon, die onze ruggen verwarmt. Heerlijk wandelweer dus. Op diverse plaatsen muziek. En van de organisatie krijgen we af en toe iets lekkers toegestopt. Zo bereik ik de brug bij Wierumerschouw, waar beeldend kunstenaar Gerald Schuil bezig is met een groot schilderij. Hij doet dit niet alleen, maar nodigt wandelaars uit ook enkele “streken” op het doek te zetten. Dat laat ik me geen 2 keer zeggen, dus paletmes in de verf en op aanwijzing een wolkje geplaatst. Ondertussen een praatje makend natuurlijk. Niet wetend, dat dit later op de avond in een langs de route opgenomen filmpje op tv zou komen bij TV Noord. (kreeg ’s avonds al een berichtje hierover en heb het uiteraard bekeken).

De rustplaats sla ik nog even over, omdat het lopen lekker gaat. Wel ga ik even aan de koffie bij Miss Bean, een mobiele koffiewagen met heerlijke, verse koffie. En staat er niet iemand van de  organisatie bij met lekkere koek? Kan niet beter. Een heerlijke opkikker. Zo gesterkt weer op pad. Naar Oostum, waar veel wandelaars uitrusten op stoelen, banken en zelfs grafzerken bij het prachtige 13e eeuwse kerkje. Erg jammer, dat vanwege een toneelvoorstelling we niet een kijkje binnen kunnen nemen. Grappig is het in een hoek van de buitenmuur geplaatste houten toilet. Niet grappig is de rij, die hiervoor staat te wachten, hoewel de stemming er niet onder lijdt!!!

Prachtig is het uitzicht vanaf deze kleine “wierde” op het lager liggende landschap, waar de wandelaars als het ware een kronkelend pad vormen. Ook hier een reproductie van de Ploegschilder Johan Dijkstra, samen met Jan Altink oprichter van de Groninger kunstkring De Ploeg, die dit jaar z’n 100-jarig bestaan viert. Voor de organisatie van de Tocht om de Noord is dit de reden geweest voor het thema van dit Wandelfestival: “Vergezichten van De Ploeg”.

Bij de stempelpost aangekomen, stopt de muziek helaas. Op m’n vraag om een toegift wordt met nee geantwoord, ondertussen net doen of ze spelen……..In de boerderij totaal pikzwarte koeien. Heb ik niet eerder gezien. Mooi!  Dan is het maar even en we komen in Garnwerd aan. We lopen eerst door een school, waar de kinderen met kwast en verf prachtige schilderijen hebben gemaakt. Dan Garnwerd in, waar molen De Meeuw prominent in zicht komt. Hier tref ik Iebele en samen gaan we naar de oude kroeg “Café Hammingh”, waar al veel wandelaars een plekje hebben gevonden op het grote terras aan het water. Terwijl we wachten op de bestelde soep, komt een groepje wandelvrienden, die de 40 km. lopen, het terras op om te genieten van een welverdiende rust. Helemaal leuk natuurlijk, dat we elkaar hier treffen.

Zij vertrekken wat eerder dan ik, maar we zien elkaar bij de finish wel weer. Het lopen gaat goed, het grootste gedeelte heb ik gehad, dus ga ik vol vertrouwen weer verder. Voor we Winsum bereiken, lopen we nog een paar keer door een boerderij, waar wat gegeten en gedronken kan worden, al of niet begeleid door een orkest, band of shantykoor. Erg leuk allemaal. Een fraai beschilderde auto van de Medische Dienst (EHBO) staat langs de kant en heeft het zo ogenschijnlijk niet druk. Hoewel de lucht steeds dreigender wordt, blijft het gelukkig droog en tegen de tijd, dat ik Winsum nader, schijnt de zon weer volop. Hoewel de witte finishtent al van verre is te zien, duurt het nog een hele tijd voor ik daar aankom. De route buigt zelfs af helemaal de andere kant op.

Bij het bord Winsum geeft m’n horloge half 4 aan. Tijd genoeg denk ik dan, want nog lang geen 5 uur (sluitingstijd finish). Dat valt echter tegen. Winsum door, door de Centrumkerk met veel reproducties van De Ploeg-schilders, langs de RABObank, door de versierde straten naar een industrieterrein “Het Aanleg”. Ook hier veel diverse muziek. Maar dan nader ik de finish en word al ver voor de tent welkom geheten door een “hooggezeten” persoon. Een poosje later gevolgd door de karakteristieke geluiden van de bekende Steelband Panmagic. En dan de “loper”op, waar een allerhartelijkst welkom volgt van enthousiaste vrijwilligers. Geweldig, wàt een onthaal.

Bij de ingang krijg ik zowaar zelfs na 1 dag lopen een prachtige medaille, waar ik erg blij mee ben. En zoals altijd ook nog een geschenk. Dit keer een boekje met visitekaartjes van Groningen met vergezichten van De Ploeg. Harstikke leuk! In de tent zie ik m’n wandelvrienden en -vriendinnen al zitten, maar ik ga eerst op zoek naar Iebele. Die zit in de auto op het parkeerterrein en denkt, dat ie niet naar binnen mag. ……. Tuurlijk wel. Dus op naar de gezelligheid en niet te vergeten: de stamppot! En gezellig is het!! Wat ben ik blij, dat ik dit weer heb kunnen doen en mee heb kunnen maken. En….ik ben niet eens steenkapot! Dat geeft de burger moed.

Zo rond de klok van half 6 stapt iedereen op en nemen we afscheid van elkaar. Tot een volgende tocht “ergens”. Wij weer vanuit het mooie Grunn’n naar het Friese land. Het was weer een geweldig festijn deze Tocht om de Noord 2018. Ik wil dan ook graag de Organisatie en alle vrijwilligers héél hartelijk bedanken voor hun inzet om dit voor ons te realiseren. Het was weer SUPER!!!!!!!

  1. Pingback: Tocht om de Noord 2018: Vergezichten van De Ploeg - dag 2 - Henk-Jan van der Klis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code