Pronkjewailpad (voorlopen Zuidroute 2e gedeelte) Veendam-Hoogezand 4 oktober 2018.

 

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Pronkjewailpad (voorlopen Zuidroute 2e gedeelte) Veendam-Hoogezand.

Het is weer donderdag, dus gaan we met ons groepje (zonder Hilly helaas deze keer) weer een stukje Pronkjewailpad lopen. In Drachten pik ik Ate en Kenneth op om in Oosterwolde over te stappen in de auto van Liana. Elly is er al en we vertrekken meteen naar de plek bij de bushalte, waar we de vorige keer zijn gestopt. Albert zien we daar.

Mooi op tijd gaan we aan de wandel. Het is vrij fris en zwaar bewolkt, maar dat mag de pret niet drukken. Ook nu is het fijn om te lopen. Omdat ik al een tijdje onderweg ben, heb ik hoge nood. Gelukkig staat er een grote schuur waar ik me achter kan verschuilen. Teruglopend naar m’n wandelmaatjes attendeert Ate me op een voor de schuur staand hokje. Hartje in de deur en ……jawel met een heuse w.c. pot uitgerust. Het commentaar is natuurlijk niet van de lucht!!! Maakt niet uit, ik ben het kwijt. Al snel lopen we Kiel-Windeweer in, een langgerekt dorp, waar we op zoek gaan naar stempelposten en mogelijkheid om koffie te drinken.

We gaan eerst naar een voormalige kerk met pastorie. We zijn hoopvol gestemd, want op het bord staat een “bestek” afgebeeld. We treffen de eigenares thuis aan en vertellen haar over de ins en outs van het Pronkjewailpad. Hoewel ze zeer geïnteresseerd is, kan ze het verzoek om stempelpost te worden niet inwilligen. Niet altijd open en alleen voor besloten groepen, partijen, enz. Dus dat wordt voor de wandelaars niet lekker even uitrusten met een drankje in de prachtige tuin. Wél stemt ze toe in het plaatsen van een stempelkastje, waar we uiteraard erg blij mee zijn!

Verder gaan we weer langs het water, waar in vroeger tijden zelfs twee turfschepen elkaar konden passeren. Kun je je nu bijna niet meer voorstellen! Het is heel stil in dit dorp. Een enkele voorbijganger per fiets of lopend met de hond. Van deze laatste krijgen we nog wat nuttige informatie over een koffie- en theecafé bij iemand aan huis. Daar aangekomen blijkt er niemand thuis te zijn. Maar geen nood: Liana (gebombardeerd tot secretaresse) noteert telefoonnummer en adres om er later thuis contact mee op te kunnen nemen.

Al vrij snel hierna lopen we het dorp uit. Lange, rechte stukken langs vaarten, die het landschap doorsnijden en doen denken aan de tijden van de veenafgravingen. Bij een brug met sluis gaan we volgens de route op de app een fietspad op om korte tijd later weer uit te komen op de weg. Passeren daarna het gebouw van de voormalige aardappelmeelfabriek, een heel mooi stuk industrieel erfgoed. Bij een picknickplaats met monument van oude sluisdeuren gaan we een boterhammetje eten, want we hebben inmiddels wel trek in iets.

Vanaf dit punt gaat de route via een bruggetje het bos in. Een heel mooi stuk volgt. Prachtige kleuren aan de bomen. Sommige met kleurige bessen. Ook paddestoelen zijn weer te zien. Hoewel we even geleden al in de verte het bord “Hoogezand” hebben zien staan, duurt het nog wel even voor we de bebouwde kom hebben bereikt. Regelmatig wordt de app bestudeerd om de juiste route te volgen. Levert geen problemen op.

En dan gaan we in Hoogezand op zoek naar stempelposten, mogelijkheden om iets te drinken en/of te eten en even te kunnen zitten. Bij een tankstation is een leuke koffiebar, waar van alles te koop is (niet duur!) met in de zomer een terras. Wij naar binnen. Medewerker hoort ons verhaal aan en ziet wel mogelijkheden. Wij blij, met name vanwege de ruime openingstijden. Dus zeer geschikt als stempelpost. Dat is in ieder geval nummer één en wordt door Liana weer even vastgelegd.

Na enige omzwervingen komen we in het moderne centrum van Hoogezand. Een groot gebouw, verbonden met het gemeentehuis, trekt onze aandacht. Dus naar binnen. Grote hal met balie, waar we ons verhaal doen. We worden eerst naar boven gedirigeerd, waar de medewerkers van Kielzog (het Culturele gebeuren) zich ophouden. We treffen ze nog zittend aan de tafel na de lunch te hebben genuttigd. Als we het doel van ons bezoek hebben uitgelegd, volgt een heel enthousiaste reactie. Er komt een stempelpost en over een klein geschenkje (pronkjewail) voor de deelnemende wandelaars wordt de komende tijd serieus nagedacht. Helemaal leuk!!

Ook bij de balie van het Gemeentehuis wordt positief gereageerd. We krijgen alvast een stempel en een en ander wordt doorgespeeld naar de p.r. medewerker. Albert zal t.z.t. contact hierover hebben. En dan??? Eindelijk naar het Grand Café, waar we uit van alles en nog wat kunnen kiezen: soep, drinken, een minibroodje, een schaaltje met zelf te kiezen heerlijke rauwkost. Smullen dus! Omdat deze horecagelegenheid uitgebreide openingstijden heeft, kan ook hier straks gestempeld worden. Een succesvolle dag dus!

Hierna nog een slinger door het uitgestrekte Hoogezand naar het eindpunt of zo je wilt beginpunt van deze etappe: Station Martenshoek. Omdat hier geen bus vertrekt naar de bushalte, waar de auto’s geparkeerd staan, moeten we nog even doorbijten met deze laatste loodjes. Zo arriveren we bij de bushalte. En wát een geluk: de bus heeft 4 minuten vertraging, zodat wij nét op tijd zijn om die bus te halen!!! Nog even flink gelachen tijdens het korte ritje (10 min.) en dan stappen we uit. Op naar de auto’s. Afscheid nemen van Albert, de rest stapt bij Liana in. In Oosterwolde weer in m’n eigen auto en met Kenneth en Ate naar Drachten. Vandaar terug naar Balk. Het was weer een heel gezellige, succesvolle voorloopdag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code